خب که چی؟

امروز داشتم برای بار چندم فیلم "در دنیای تو ساعت چند است؟"رو می‌دیدم.کاش یه فامیل تو رشت داشتیم به هوای دیدنش من می‌رفتم رشت،اونجا میموندم یا دانشگاه اونجا می‌رفتم مثلا،بهرحال یه بهونه ای بود که برم رشت و دیگه برنگردم.شما خیلی پول داشته باشی، رشت بهترین جا واسه زندگیه.

جالبه؛ لباسی که دوستش نداری، بیش‌تر برات عمر می‌کنه؛ آدمی که دوستش نداری، بیش‌تر بهت وفادار می‌مونه. ولی همچنان چیزی توی عشق و دوست‌داشتن هست که به همه‌ی این دوست‌نداشتن‌ها بیش‌تر می‌چربه.

اما عزیزِ من؛ بعضی چیزها هیچ وقت به جای اولشان برنمی‌گردند مرگ اعتماد صمیمیت از دست رفته و اولین احساساتِ آدمی.

باورتون نمیشه امروز به طرز عجیبی همه بی‌حال و خستن.

رک بیا بگو دیگه باهات حال نمی‌کنم،ولی هیچ موقع دیر سین نزن،ایگنور نکن،بی اهمیت نباش.

می‌گردی، بین فلسفه می‌گردی،لابه‌لای ادبیات می‌گردی،درون سینما می‌گردی،میان موسیقی می‌گردی،بلکه فیلسوفی تورا یافته باشد،ادیبی تو را نوشته باشد،فیلمسازی تو را ساخته باشد و موسیقی‌دانی تو را نواخته باشد؛ آدمی تشنه جرعه‌ای درک شدن است.

🥳🎂

اینکه بارون بیاد و چتر ببری دیوونگیِ محضه.

یکم دیگه خط چشامو ادامه بدم،می‌تونم باهاشون پرواز کنم و نیازی به بال ندارم.

بچه بین اینهمه تیرگیا رنگ رنگی بود✨.

هیچ چیزی مثل دیدن یه آدمِ بوجی موجی با جوراب های بتمنیِ گیرمیزی‌سیبلعنهعقسضصقغذ‌ اونم ساعت ۸صب،نمیتونه انگیزت رو برای ادامه زندگی بیشتر کنه.جدی وقت می‌ذاره با سلیقه جوراباشو انتخاب می‌کنه،برام جالبه!

ای وای ببخشید قلبم شکست اینا توش بود ریخت الان جمش می‌کنم.

حتی پولمون نمی‌رسه تریاکی‌شیم.