بِه وَقت چهارمُرداد

0:38

این تکست رو فور کنین چنلتون🤍

اینجا جوین شین تا فولدر بزنم +50 ممبر بگیرین.

استارز رایگان بهتون میده

- در درونم زنی جسور با عالم و آدم می‌جنگد تا قلبِ کوچکِ غمگینش را همچنان مشتاق به زندگی و امیدوارِ به آینده نگه دارد.

بَرای خُودم

واقعیتش عکسای قبلا نم رو نگاه میکنم می بینم دلم چقدر برای موهام تنگ شده((:💘.

واقعا نمیدونم چرا اینطوری به خودت میگی ولی غذاهات مزه بهشت میدن مخصوصا اون استانبولی که درست کردی خوردم وای

یک جا خوندم که نوشت بود:"

اون زمان که حس کردی نیاز داری ترمزت کشیده بشه برو بیمارستان. توی سالن بشین و فقط تماشا کن. آدمایی رو می بینی که دارن برای خداحافظی از عزیزشون یکی یکی پله هارو بالا می رن. آدمایی که روی صندلیا از ناامیدی و خستگی مچاله شدن. اونایی که وقتی بهشون می گی: برای دیالیز همراهی دارید؟ می گن فقط خودمم. اونایی که تند تند از آب سرد کن آب برمی دارن و دست آدمایی می دن که قراره بیشتر از یک ماه سیاه پوش باشن. کسایی که مرگ رو روی شونه هاشون حمل می کنن.

فق یکمی تند یا شور یا کته میشه

واقعا خشوشمه میشه

از اینی‌که غذا های شور یا بی نمک مو یا به قول خودم شفته مو میذارم جلو بعضیا و اونا با به به میخورن خوشم میاد💘🥲

_ اونجا که #محموددرویش میگه :

می‌خواستم به تو بگویم که به جز تو " از همه ناامید گشته‌ام و می‌ترسم از همه،اما پیش از آنکه به تو بگویم تو نیز ناامیدم کرده‌ای "

پولو دوست دارم ولی چیزایی که نمیشه با پول خریدو بیشتر. مثل چشم و دل سیری، مثل ذات خوب، مثل حرمت نگه داشتن، مثل وفاداری.

https://t.me/beemoordad/3293 https://t.me/beemoordad/3309 https://t.me/beemoordad/3293 https://t.me/beemoordad/3307?single ری اکت هاشونو ۲۰ تایی کنید.💘

میگم که . . .

انگاری اینجا یک مادر پسر شو درست تربیت کرده.

گلچین غزلیات شمس تبریزی | گزینش دکتر غلامرضا بهرامپور | نشر حیکم توس

꧁༺ ✿ ༻꧂ غزل ꧁༺ ✿ ༻꧂ ─ • ─ • ─ • ─ • ─ • ─ • ─ • ─ بنمای رخ که باغ گلستانم آرزوست بگشای لب که قند فراوانم آرزوست ای آفتاب حسن برونا دمی ز ابر کان چهره مشعشع تابانم آرزوست بشنیدم از هوای تو آواز طبل باز باز آمدم، که ساعد سلطانم آرزوست گفتی ز ناز:بیش مرنجان مرا، برو آن گفتنت که بیش مرنجانم، آرزوست وان دفع گفتنت که: برو شه به خانه نیست وان ناز و باز و تندی دربانم آرزوست در دست هر که هست ز خوبی قراضه هاست آن معدن ملاحت و آن کانم آرزوست ─ • ─ • ─ • ─ • ─ • ─ • ─ • ─ ❀⊱┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄┄⊰❀ #شعر #شمس

زنی سال‌ها در خانه‌ای پر از آدم زندگی کرد، اما حتی یک گوشه‌ امن برای فکرکردن نداشت. همه از او چیزی می‌خواستند؛ جز خودش که فقط کمی سکوت می‌خواست. روزی فهمید تنهایی همیشه به معنای بی‌کسی نیست؛ گاهی یعنی داشتن جایی که در آن،لازم نباشد برای وجودت از کسی اجازه بگیری.

ـ برای خودم.