آغوْشِـ‌تـوْٓ

من همونیم که کل روز گرمارو فحش میده ولی شب با پتو میخوابه.

اگه همش کنار بیای کنار گذاشته میشی.

آدمی که بخواد تو زندگیت بمونه همیشه یه راهی پیدا می‌کنه.

همینطوری به نبودنت ادامه بده، اجازه بده ته مونده امیدی که برام باقی مونده هم از بین بره.

به من نگو می‌خواستی چیکار کنی، من کاری که کردی رو دیدم.

انقدر مواظبم بقیه ناراحت نشن همه‌اش خودم ناراحتم.

تا دلت بخواد گفتم عیبی نداره, ولی تا دلت بخواد عیب داشت.

اگه من نباشم تو بغلت یه روز کارما میزنه کمرت.

از اینکه آدما متعدد ناراحتم کنن خوشحال می‌شم؛ داری یکاری میکنی موقع کنار گذاشتنت ذره‌ای دلسوزی نکنم.

من يه اخلاق بدى كه دارم اينه كه تا عمق هرچیز رو مى رم. تا عمق احساسات، تا عمق سوالات، تا عمق حرفها، تا عمق رفتارها، وحتی تا عمق سكوتها. براى همين كاهى چیزهايى رو مى بينم و مى شنوم و مى فهمم كه نبايد، همين هم باعث ناراحتی مى شه، هم باعث فكر و خيال بيشتر مى شه.

فاصله، کارِ تن است؛ جان جدا نمی‌شود.

تنها قولی که بهش اعتقاد دارم:

بعضی از آدما چه باهاشون حرف بزنی، چه باهاشون حرف نزنی، همیشه برات مهم و با ارزش می‌مونن.

من فقط میدونم آدم واقعی زندگیت، نمی‌ذاره ناراحت بمونی.

بعضی وقتا مجبوری؛ تو فضای بغضت بخندی، دلت بگیره ولی دلگیری نکنی، شاکی بشی ولی شکایت نکنی، گریه کنی اما نزاری اشکات پیدا بشن، خیلی چیزارو ببینی ولی نادیدش بگیری، خیلیا دلتو بشکنن و تو فقط سکوت کنی.

قرار نیست چون دریارو دوس داری خودتو توش غرق کنی.