17 ‘𝖲𝖾𝗅𝗈𝗋𝖾

صدام کن ورنون؛ چون آرامش من بیشتر شبیه آزادیه، اینکه بذارم خودم چیزایی که دوست دارم رو پیدا کنم و لازم نباشه برایشون تأییدیه بگیرم.

صدام کن دینو؛ چون تعریف کردن از خودم؟ سخت. ثابت کردنش؟ بذار عمل حرف بزنه.

صدام کن وونو؛ چون می‌تونم وسط شلوغ‌ترین جمع، یه گوشه بشینم و با کتابم وارد بُعد دیگه‌ای بشم.

صدام کن جاشوا؛ چون آرامشم شاید ساکت باشه، ولی وقتی کسی برام مهم باشه، مهربونیم خودش حرف می‌زنه.

صدام کن دوکیوم؛ چون حتی وقتی خودم یه روز سخت دارم، هنوز دلم می‌خواد یه جوری حال آدمای دورمو بهتر کنم.

صدام کن سونگچول؛ چون همیشه قبل از اینکه کسی چیزی بخواد، حواسم به آدمای خودم هست.

سونگچول بایسد؛ از اون آدماییه که وقتی دوستت داره لازم نیست هر دقیقه به زبونش بیاره؛ بیشتر توی رفتارش می‌بینیش. حواسش به آدمای کنارش هست، گاهی زیادی مسئولیت رو خودش برمی‌داره، ولی پشت اون ظاهر محکم، یه آدم خیلی نرم و احساسیه که فقط دوست داره مطمئن باشه آدمای مهمش حالشون خوبه. اون فوق‌العاده‌ست !!

ورنون بایسد؛ از اون آدماییه که ممکنه وسط یه جمع ساکت باشه، ولی توی سرش هزار تا فکر و کنجکاوی در جریانه. چیزای عجیب و متفاوت رو راحت رد نمی‌کنه؛ می‌ایسته، نگاهشون می‌کنه و سعی می‌کنه بفهمتشون. یه جور آزادی آروم توی شخصیتشه؛ انگار برای خودش زندگی می‌کنه، نه برای اینکه بقیه تأییدش کنن. اون فوق‌العاده‌ست !!

هائو بایسد؛ از اون آدماییه که لازم نیست برای باهوش و مستقل بودنش سر و صدا کنه. سلیقه‌ی خودش رو داره، به چیزایی که براش مهمن وفاداره و حتی توی شلوغی هم یه گوشه از خودش رو برای آرامش و چیزایی که دوست داره نگه می‌داره. یه جور ظرافت محکم توی شخصیتشه؛ آرومه ولی اصلا ساده نیست. اون فوق‌العاده‌ست !!

جون بایسد؛ از اون آدماییه که یه جور خاصی با دنیا برخورد می‌کنه؛ ممکنه یه لحظه کاملا ساکت باشه و لحظه‌ی بعد با یه حرکت عجیب یا یه شوخی بی‌هوا همه رو بخندونه. همون ترکیب خجالتی‌بودن و شیطنتش باعث میشه هیچ‌وقت دقیق ندونی قراره حرکت بعدیش چی باشه. اون فوق‌العاده‌ست !!

دینو بایسد؛ از اون آدماییه که هنوز می‌تونه با یه چیز کوچیک ذوق کنه ولی پشت اون شوخی‌ها یه جاه‌طلبی قشنگ هم داره؛ دوست داره بهتر بشه، یاد بگیره و خودش رو ثابت کنه. انگار هر بار یه قدم جلوتر میره، بی‌سروصدا به خودش میگه هنوز تموم نشده. اون فوق‌العاده‌ست !!

وونو بایسد؛ از اون آدماییه که لازم نیست وسط شلوغی خودش رو ثابت کنه؛ یه گوشه می‌شینه کتابش رو می‌خونه بازی می‌کنه یا فقط به حرفای بقیه گوش میده. آروم بودنش یه جور جذابیت خاص داره، ولی وقتی با آدمای خودش راحته، اون سمت شوخ و شیطونش یهو پیداش میشه. اون فوق‌العاده‌ست !!

ووزی بایسد؛ از اون آدماییه که خیلی چیزا رو بلندبلند نمیگه ولی وقتی چیزی براش مهم باشه با تمام دقت و جدیتش پاش می‌ایسته. یه جور آرامش محکم داره؛ کم‌حرف، دقیق، و از اونایی که احساساتش رو بیشتر با کاری که انجام میده نشون میده تا چیزی که میگه. اون فوق‌العاده‌ست !!

جونگهان بایسد؛ از اون آدماییه که یه جور خاصی بلده با کمترین تلاش بیشترین تأثیر رو بذاره؛ یه شوخی ریز، یه نگاه، یه رفتار شیطون و ناگهان کل فضا عوض میشه. انگار مهربونیش همیشه یه لایه‌ی کوچیک از بازیگوشی روش داره. اون فوق‌العاده‌ست !!

دوکیوم بایسد؛ از اون آدماییه که مهربونیش فقط توی حرفاش نیست؛ وقتی کسی رو دوست داره واقعا براش وقت و دل می‌ذاره. یه جور گرمای ساده و بی‌تکلف داره که باعث میشه حتی وقتی خودش چیزی نمیگه، بودنش حال آدمو بهتر کنه. اون فوق‌العاده‌ست !!

هوشی بایسد؛ از اون آدماییه که وقتی چیزی رو دوست داره واقعا خودش رو می‌سپره بهش؛ با ذوقش، شیطنتش، انرژی بی‌پایانش و اون مدل دوست داشتن تمام‌قدش. شاید همین باعث میشه حتی لحظه‌های ساده کنارش یه‌جور عجیبی زنده به نظر برسن. اون فوق‌العاده‌ست !!

سونگکوان بایسد؛ از اون آدماییه که یه جمع معمولی رو هم می‌تونه با یه حرف، یه شوخی یا یه واکنش کوچیک تبدیل به خاطره کنه؛ پر از احساسه، ولی همیشه بلد نیست جدی‌ترین قسمت قلبشو با همون راحتی که می‌خنده نشون بده. اون فوق‌العاده‌ست !!

مینگیو بایسد؛ از اون آدماییه که حتی وقتی خودش خسته‌ست باز یه جوری حواسش به اطرافشه؛ انگار دوست داشتنش بیشتر توی کارای کوچیک و بی‌حرفش معلوم میشه، توی همون چیزایی که شاید اول به چشم نیان. اون فوق‌العاده‌ست !!