چنین گفت ابن‌تیمیه

توحید، قول و عمل است توحیدی که الله متعال پیامبر خود را با آن مبعوث کرد «قول و عمل» است. توحید قولی مانند سورهٔ توحید: ﴿قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ﴾ [الإخلاص: ١] (بگو: او، الله یکتاست.) و توحید عملی مانند سورهٔ کافرون: ﴿قُلْ يَأَيُّهَا الْكَافِرُونَ﴾ [الكافرون: ١] (بگو: ای کافران) به همین دلیل است که پیامبر ﷺ این دو سوره را در دو رکعت نماز صبح (روایت مسلم)، دو رکعت نماز طواف (روایت مسلم) و غیر آن قرائت می‌کردند. همچنین ایشان ﷺ در دو رکعت نماز فجر و دو رکعت نماز طواف، این آیه را نیز قرائت می‌کردند: ﴿قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا...﴾ [البقرة: ١٣٦] (بگویید: ما به الله و آنچه بر ما نازل شده ایمان آورده‌ایم...) و در رکعت دوم، این کلام الله متعال را می‌خواندند: ﴿قُلْ يَأَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ﴾ [آل عمران: ٦٤] (بگو: ای اهل کتاب! بیایید بر سر سخنی که میان ما و شما یکسان است بایستیم؛ اینکه جز الله یگانه را نپرستیم، چیزی را همتا و شریک او قرار ندهیم و هیچ‌ یک از ما دیگری را به جای الله، به عنوان ارباب و پروردگار خود برنگزیند پس اگر روی گرداندند، بگویید: گواه باشید که ما مسلمانیم) (روایت مسلم) بنابراین این دو آیه حاوی دین اسلام و دربردارندهٔ ایمان قولی و عملی هستند زیرا که گفتار الله تعالی: ﴿وَآمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ...﴾ تا پایان آیه [البقرة: ١٣٦] (و به الله و آنچه بر ما و بر ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب و اسباط نازل شده ایمان آوردیم...) شامل ایمان قولی و اسلام است. و این سخن الهی: ﴿قُلْ يَأَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ...﴾ [آل عمران: ٦٤] (بگو: ای اهل کتاب! بیایید به سوی سخنی که میان ما و شما یکسان است...) شامل اسلام و ایمان عملی است پس بزرگ‌ترین نعمتی که الله بر بندگانش ارزانی داشته، اسلام و ایمان است که هر دوی آن‌ها در این دو آیه جمع شده‌اند والله أعلم. (مجموع الفتاوى: ۳۶۸/۱-۳۶۷) https://t.me/ibnTaymiyyahFa