Alien Cat

خیلی خوشحالم که دوتا از دوستهام رو ترغیب کردم پیش روانپزشک برن بابتش در پوست خود نمیگنجم

من بعد از ۱۳ ساعت خواب:

من از این که تلاش‌هام دیده نشن به شدت متنفرم . مثل تلاشم توی درس خوندن ، توی بهتر بودن ، توی زندگی کردن ، توی حفظ آدم‌ها

منظورم این بود

این اهنگی که الان پلی کردم رقصی رو میطلبه که بعدش به جرم احضار شیطان برم حراست

انگار اینکه ادم یک کسی رو بخواد مثل زمانی که تو ذهنش با خودش صحبت میکنه حرف بزنه چیز عجیبی بنظر میاد

الان یکی برمیگرده میگه وا مگه دانشگاه نیستی؟🗣 عجیبه یکی دلش بخواد زیست بخونه؟

بهبه چقدر خوش میگذره💔

این آمار نفرین شده چیه دیگه؟ دو سه روزه همین موندیم

دوستام برام خیلی خیلی مهمن

من همیشه برای دوستهام وقت دارم

قهوه عصرونه:

وقتی چنل آوا رو میبینم که داره برای المپیاد این همه درس میخونه حس احمق بودن و مغز نداشتن بهم دست میده و دوست دارم یکی بزنم پس کله خودم آوا جان خیلی خفنی نوکرتیم

وقتی به سطح زبانت شک داری و میری کلاً از اول شروع کنی:

بچهها این شعر رو هوشنگ ابتهاج برای شهریار موقع درگذشتش خونده:

با من بی کسِ تنها شده، یارا تو بمان همه رفتند از این خانه، خدا را تو بمان منِ بی برگِ خزان دیده، دگر رفتنی ام تو همه بار و بری، تازه بهارا تو بمان داغ و درد است همه نقش و نگار دل من بنگر این نقشِ به خون شسته، نگارا تو بمان زین بیابان گذری نیست سواران را، لیک دل ما خوش به فریبی است، غبارا تو بمان هر دم از حلقه عشاق، پریشانی رفت به سرِ زلف بتان، سلسله دارا تو بمان شهریارا تو بمان بر سر این خیل یتیم پدرا! یارا! اندوهگسارا تو بمان سایه در پای تو چون موج چه خوش زار گریست که سرِ سبزِ تو خوش باد، کنارا تو بمان

تازه فهمیدم که مشکل من نیستم و مشکل اصلی در واقع بقیه‌ان