آهو`

کارهایی که می‌کنم برای خودمم توضیحی ندارن چه برسه به بقیه.

احساسِ تنهایی با تنهایی متفاوته‌‌.

من درموردش میخوابم و کل آشپزخونه رو میخورم.

عشق؟کدوم عشق,عشق مالِ قصه‌هاس.

وقتی از شدت گریه,میرسم به سردرد شدید متوجه این میشم که غم تا عمق وجودم نفوذ کرده.

راستش رو بخوای من قبلا بامزه بودم، نمیدونم چی شد انقدر تلخ شدم، افسردگیِ ناشی از ایرانی بودن روان آدم رو جدی نابود میکنه.

زندگی رو با امید چشیدم،با تلخی قورتش دادم.

اگه بتونم شبا درست بخوابم و صبحا درست بیدار شم زندگیم خیلی بهتر میشه

یطوری میخوابم و بیدار نمیشم انگار میرم به خواب زمستانه.

به بی‌ زبان‌ ها پناه ببرید،خوش زبان‌ ها حیله‌گرند.