V!x3N

ارتباط گرفتن با من واقعا سخته، نه چون آدم سردی‌ام، نه چون اجتماعی نیستم، فقط یه حصار نامرئی همیشه دورمه، میتونم ساعت‌ها باهات حرف بزنم، بخندم، معاشرت کنم، حتی درباره عمیق‌ترین چیزها حرف بزنم ولی اون بخش از من که واقعا خود منه رو تقریبا هیچکس نمیبینه.

اتفاقا من خیلی آدم مهربون و خوش ذوقی ام اگه داری واکنشی غیر از این از من میبینی مطمعن باش یجایی ریدی.

نه توانایی متوقف کردن افکارم رو دارم، نه توانایی حرف زدن دربارشون رو، فقط تو سرم میچرخن و حتی نمیتونم اشک بریزم‌‌، انگار فکر کردن و زجر کشیدن تنها کاریه که میتونم انجام بدم.

گاهی اوقات دوست داشتن سخت میشود. دوستش داری و نمی داند. دوستش داری و نمی خواهد. دوستش داری و نمی آید. دوستش داری و سهم تو از این همه، تنهایی است.

کاش الان سر اینکه یه ماه دیگه قراره به آمریکا مهاجرت کنم و برای همیشه اینجا رو ترک کنم و برم زانوی غم بغل می‌کردم.

اتفاقا من خیلی آدم مهربون و خوش ذوقی ام اگه داری واکنشی غیر از این از من میبینی مطمعن باش یجایی ریدی.

بمیرم

یه گیگ دله یه ترابایت گِلِه

غمگین ترین عکس امسال:

کاش الان سر اینکه یه ماه دیگه قراره به آمریکا مهاجرت کنم و برای همیشه اینجا رو ترک کنم و برم زانوی غم بغل می‌کردم.

اتفاقا من خیلی آدم مهربون و خوش ذوقی ام اگه داری واکنشی غیر از این از من میبینی مطمعن باش یجایی ریدی.

سکه ی شانس ما یه ورش شیر بود یه ورش کیر.

کاش الان سر اینکه یه ماه دیگه قراره به آمریکا مهاجرت کنم و برای همیشه اینجا رو ترک کنم و برم زانوی غم بغل می‌کردم.

اتفاقا من خیلی آدم مهربون و خوش ذوقی ام اگه داری واکنشی غیر از این از من میبینی مطمعن باش یجایی ریدی.

واییییی چقد منن

کاش الان سر اینکه یه ماه دیگه قراره به آمریکا مهاجرت کنم و برای همیشه اینجا رو ترک کنم و برم زانوی غم بغل می‌کردم.

اتفاقا من خیلی آدم مهربون و خوش ذوقی ام اگه داری واکنشی غیر از این از من میبینی مطمعن باش یجایی ریدی.