eerilyschtum.

“lo how the dream tree is sighing and shaking, pretty dreams fall down on thee, how my poor heart is crying and aching, longing for one who is longing for me, I'll sit at home with a light in the window, back to the fire and eyes to, the sea, I'll sit at home with my hand on the cradle, rocking the love he has given to me, long are the hours and long is the waiting, many the candle to stand and be burned, women of whalers and women of sailors, soon learn the meaning of worry and yearn, women sing their songs of safe returning for their men, let him only, one day, some day, touch my hair again, lo how the dream tree is sighing and shaking, pretty dreams fall down on thee, how my poor heart is crying and aching, longing for one who is longing for me.”

“Strange young girls, covered with sadness, eyes of innocence, hiding their madness, walking the strip, sweet, soft and placid, offering their youth on the alter of acid, thinking these gifts were sent by the dove, off on a trip, accompanied by love, gentle young girls, holding and walking, wisdom flows childlike, while softly talking, colors surround them, bejeweling their hair, visions astound them, demanding their share, children of orpheus, called by the dove, off on a trip, accompanied by love, thinking these gifts were sent by the dove, all for the trip, accompanied by love.”

— autumn, a globetrotter’s universe

So long as you write what you wish to write, that is all that matters; and whether it matters for ages or only for hours, nobody can say.

I would venture to guess that Anon, who wrote so many poems without signing them, was often a woman.

— A Room of One's Own, by Virginia Woolf

”از میان شکاف در، تکه‌ای کوچک از آسمان دیده می‌شد. اما همان کافی بود تا آن وسعت بی‌کران را نشانت بدهد. آیا خدا پشت آن ستاره‌ها بود؟ آیا بدبختی انسان را می‌دید و دم برنمی‌آورد؟ پشت آن آسمان یخ‌زده چه خبر بود؟ آیا ستمگری براریکهٔ جهان تکیه زده بود که بی‌عدالتی‌اش مثل آسمانش بی‌حدواندازه بود؟ چرا این‌طور ناگهان و بی‌رحمانه مجازاتمان می‌کرد؟ ما نه خطایی کرده‌ایم، نه در سر خیال گناه داشته‌ایم. به‌عکس: همیشه پرهیزکار بوده‌ایم و تسلیم در برابر او، اگرچه سر از کارش درنمی‌آوردیم، و حتی اگر لب‌هایمان هر روز ثنای او را نمی‌گفت، باز با رضایت‌مندی بی‌آنکه خشمی کفرآمیز درونمان طغیان کند، مثل عضوی سربه‌زیر در نظم جهانی که او خلق کرده، روزگار گذرانده‌ایم. آیا کاری کرده‌ایم که بخواهد تاوانش را از ما بگیرد؟ آیا احوال جهان چنان متغیر است که هر چیزی که در نظرمـان خوب می‌آمد به ناگهان بد شده است؟ شاید او از نیات پنهانی ما برای ارتکاب گناه آگاه بوده، وقتی خودمان هم از آن بی‌خبر بوده‌ایم؟ و آندریاس، با شتاب کسی که در جیب‌هایش پی ساعت گم‌شده‌اش می‌گردد، در درونش تجسس کرد تا نشانی از گناه بیابد. اما چیزی نیافت.“ — عصیان، از یوزف روت

— Rosemary's Baby, 1968 Dir. Roman Polanski

— Repulsion, 1965 Dir. Roman Polanski

“don't look so sad, I know it's over, but life goes on, and this old world will keep on turning, let's just be glad we had some time to spend together, there's no need to watch the bridges that we're burning, lay your head upon my pillow, hold your warm and tender body close to mine, hear the whisper of the raindrops, blowing soft against the window, and make believe you love me one more time, for the good times, I'll get along, you'll find another, and I'll be here if you should find you ever need me, don't say a word about tomorrow or forever, there'll be time enough for sadness when you leave me, lay your head upon my pillow, hold your warm and tender body close to mine, hear the whisper of the raindrops, blowing soft against the window, and make believe you love me one more time, for the good times.”

“seine Angst ist meine angst, seine Wut ist meine wut, seine liebe ist meine Liebe, sein blut ist mein blut, die flamme dringt in mein gehirn ein, wie ein blei-teddybär, ich bewahre viele dinge in meinem herzen auf, deshalb ist mein herz so schwer, seine angst ist meine angst, seine wut ist meine wut, seine liebe ist meine liebe, sein blut ist mein blut, yo se muy bien lo que soy, ternura pa'l café, solo soy un terrón de azúcar, sé que me funde el calor, sé desaparecer, cuando tú vienes es cuando me voy, seine angst ist meine angst, seine wut ist meine wut, seine liebe ist meine liebe, this is divine intervention, sein blut ist mein blut, the only way to save us is through divine intervention, the only way I will be saved is through divine intervention, I'll fuck you till you love me, I'll fuck you till you love me, I'll fuck you till you love me, till you love me, till you love me, till you love me, till you love me, till you love me, love me, till you, till you love me, I'll fuck you till you love me, I'll fuck you till you love me, love me, love me, love me, love me.”

شاید نتونم تجربه‌شون رو واقعا درک کنم، ولی دلم می‌خواد محکم بغلشون کنم و باهاشون همدردی کنم، چون می‌تونم تصور کنم که چقدر می‌تونه دردناک باشه.