اَز تو چه‌‌پِنهون؛

چند مدتی دارم تلاش می‌کنم بی خیال بن بیخیال،خونسرد بن خونسرد،بی تفاوت بن بی تفاوت باشم و تا حدودی تونستم درباره مسائلی که یه روزی واسم مهم بوده سرشو گرد کنم و ارزشی براش قائل نشم.احساس میکنم اینطوری خیلی زندگیم بهتر میشه،البته اگر بتونم.

تو زندگیم به یکی احتیاج داشتم که بهم اعتماد به نفس بده،اگر بود الان خوشبخت ترین آدم جهان بودم.

تو مهم بود بمانی،که نماندی،رفتی جان که باید برود،سفت به من چسبیده. ./اَمیرحسین ثابتی/.

«همونی که براش نمردیم،آخرشم فدای ما شد.»

بیا در حد یه چایی،نگاهت کنم.

خوش خوش کِشانم می‌بری،آخر نگویی تا کجا؟

بختم مثل ایران همیشه تو آفسایده.

حسین جان؛ حدیث تشنه‌لبی خواستم کنم اظهار زبانم آب شد از شرم و در گلویم رفت