-𝟔𝟕𝟐𝟐

هیچی به اندازه دیدن اینکه دیگه این موهارو ندارم قلبمو خورد نمیکنه

اینجا چقد چشمام می‌خنده..

بسه دیگه تا کیِ من باید برای کارِ نکرده بی گناه تقاص پس بدم

هر روز مثل سیلی این حقیقت تو گوشم میخوره که ‏دیگه بزرگ شدی ؛ نمی‌شه فرار کنی. باید از پس غم‌ها، دلتنگی‌ها، تصمیم‌های سخت و طوفان احساسات متناقض تنهایی بربیای. اگر شانس بیاری،«بتونی دو کلام در موردشون با کسی حرف بزنی» اما بارش رو در نهایت خودت به دوش می‌کشی، تنهای تنها..

به خنده‌هام‌ توجه نکنین دهنم داره گاییده میشه آخه

چقد حس میکنم ظرفیت روانیم تا خرخره پر شده

هیچی آزاردهنده تر از این نیست که خودم رو دوباره تو همون نقطه ای پیدا کنم که با تمام وجود تلاش کردم ازش بیام بیرون.💔

یه دنیا سوالو تو سینم گذاشتی نه میتونم نفرینت کنم نه چیز دیگه ای چیکار کنم من ؟

توکه رَفتی ولی نـِمیگیره کـَسی جات :))