نعنایِ ژنرال/ rest
Ir al canal en Telegram
شاید سرنوشتِ ما، در تقدیرِ این دنیا نوشته نشده بود، معبودِ من. @Easeyourselfandtrustmebot http://t.me/HidenChat_Bot?start=5704966397
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
340
Suscriptores
-324 horas
-207 días
-6930 días
Archivo de publicaciones
Repost from ㅤ صـآعِـــقـہㅤ
زمان زیادی از ورود پاییز نگذشته بود ، پسر جوان بر طبق عادت همیشگیاش جلوی پنجره آشپزخانه مشغول نگاه کردن باران بود پنجره را به آرامی گشود و اجازه داد هوای نیمه سرد صورتش را نوازش کند که حاصلش بسته شدن چشمان پرستارهاش بود ، لبخندی از رضایت زد و پنجره را نیمه باز گذاشت و مشغول گذاشتن سوزن گرامافون کنار پنجره بر روی صفحه وینیل شد که آهنگ مورد علاقهاش تمام خانه را به خود گرفت . از دیرباز به روشنایی علاقهای نداشت و تاریکی را ترجیح میداد ؛ خانهنقلیاش با لامپ کمسوینارنجیرنگی روشن شده بود ، شومینه مثل همیشه روشن بود و عود پرتقالیاش با بوی سوخته چوب های شومینه تمام خانه را به خود گرفته بودند ؛ بعد از بستن پیشبند با ظرافت تمام شروع کرد به پختن پاستا ، دراین بین، گاه میان آشپزخانه ژست دنس به خود گرفته و با آهنگ درحال پلی، می رقصد و گاه با صدای بمش آن را زمزمه می کرد -As long as I’m with you, I’ve got a smile on my face -ههمم -All I know is you’re here with me گاه قطرات خیلی ریز روغن بر روی پوست ظریف بازوانش می پاشید که ثمره آن اخم ریزی بود ، مابین پختن پاستا ، کروسانی که دیروز از کافه گرفت بود را نیز گرم کرد و قهوهای برای خود آماده کرد . در نهایت با وسواس تمام پاستا را به بشقاب کشید و نخ پیشبند را از دور گردنش درآورد و کنار گذاشت ، دستانش را بهم مالید و به اثر هنری که خلق کرده بود با افتخار نگاه کرد - دور این دستا باید گشت . یکی یکی بشقابهاو فنجان قهوه را بر سینی چید و به طرف کاناپه کنار شومینه رفت ، نفس عمیقی کشید تا بوی عود پرتقال و چوب ها تمام وجودش به خود گیرند ، سینی را روی میز چوبی گذاشت و روی کاناپه نشست و سرش را به آن تکیه داد و به شومینه زل زد بعد از مکث کوتاهی لبخندی روی لب هایش نمایان شد انگار دیگر از آن همه درد و معلقی خبری نبود ، مغزش بعد عمری ساکت بود و قلبش می تپید ، سبکی تمام بدنش را به خود گرفته بود و دیگر خبری از بار سنگین شانههایش نبود ؛ میخندید و این بار خنده هایش واقعی بود انگار که دوباره متولد شده بود بعد آن همه درد و سختی. ولی با این حال اعتقاد داشت تمام دردها برای همچین روزی می ارزید . با لبخند روی لبانش آرام زمزمه کرد - به خانهات خوش برگشتی دوردانهیمن.
30 ago, 13:33
01 sep, ~01:39
Repost from N/a
— درون دریای ژرفا و هایلِ زندگی، سیلاب سیاهیِ دو چـشم خستهات هجوم میاورد. آن دو چشم دروازهٔ ورود به روحِ لبریز از احساساتت بود. و حالا، وهمی که هیچچیزی جز سیاهی در چشمانت نمیبینم با خنجری تیز به جانِ گلویم افتاده و رها نمیکند.
30 ago, 13:33
01 sep, ~01:39
Repost from ᯓ 𝘾𝙖𝙥𝙩𝙖𝙞𝙣 ᯓ
𖥔 ᚜ 𝄓THIS WHØLE #LIFE IS
LIKE A UNIVERSE AND
══════════
I'M JUST A #SHINING
PLANET IN IT.𝄓 ᚛ 𖥔
30 ago, 13:32
01 sep, ~01:32
Repost from سیـاهچالـهِاحسـاساتــ؛
However , how do you expect me to believe that you love me ?!
30 ago, 13:32
01 sep, ~01:32
Repost from 𝑫 𝑯, لواطـہ فـࢪشتگان
« بـعد از حبـس ابـد ، دࢪیـا فقـط یہ عڪسہ »
.
.
.
“ ᴹᵃʸ ᵗʰᵉⁱʳ ᶜʰⁱˡᵈʳᵉⁿ, ᵒⁿᶜᵉ ᵗʰᵉʸ’ᵛᵉ ˡᵉᵃʳⁿᵉᵈ ᵗᵒ ˢᵗᵃⁿᵈ, ᵈⁱᵉ ᵒᶠ ᵗʰᵉ ᵖˡᵃᵍᵘᵉ
ᴬⁿᵈ ᵐᵃʸ ᵗʰᵉʸ ᵇᵉ ˢᵗʳᵘᶜᵏ ᵇʸ ᵗʰᵉ ʷʳᵃᵗʰ ᵃⁿᵈ ʳᵃᵍᵉ ᵒᶠ ᵗʰᵉ ᴬˡᵐⁱᵍʰᵗʸ,
ˢᵒ ᵗʰᵃᵗ ᵗʰᵉ ᶜᵒᵘʳᵃᵍᵉ ᵗᵒ ʷᵃˡᵏ ⁱⁿᵗᵒ ᵗʰⁱˢ ʷᵒʳˡᵈ ⁱˢ ᵇᵘʳⁱᵉᵈ ʷⁱᵗʰ
30 ago, 13:32
01 sep, ~01:32
Repost from 𝑽ē𝑵𝑶𝑹
+1
دلم پریشانِ جمالت و آن همه زیباییِ بیحد و مرز توست، چنان که چشم از تماشایت وامانده و دل از آرام گرفتن در تو شگفتیست که هیچ واژهای به اندازهاش نمیرسد و من هنوز در حیرتِ زیباییِ تو، به دنبال کلمهای میگردم.
30 ago, 13:32
01 sep, ~01:32
Repost from ㅤ𝒜𝗅𝗉𝖾𝗇𝗀𝗅𝗈𝗐
فور کنید + شات از اکانتتون
دو به دو شیپتون کنم و بگم کی قاتل و کی مقتوله
و یه داستانِ چند خطی براش بنویسم.
30 ago, 13:28
02 sep, ~11:05
Repost from ㅤ𝒜𝗅𝗉𝖾𝗇𝗀𝗅𝗈𝗐
فور کنید بگم اگر تو یک فیلم ترسناک بازی میکردید
از بین ِ جنگیر / تسخیرشده / نیروی اهریمنی
کدوم نقش رو بازی میکردید
30 ago, 13:28
01 sep, ~11:50
