𝙿𝚎𝚊𝚌𝚎 𝚙𝚊𝚛𝚊𝚍𝚘𝚡

.

من بعد خوندن فکتای امروز:

ارتباط گرفتن با من واقعا سخته، نه چون آدم سردی‌ام، نه چون اجتماعی نیستم، فقط یه حصار نامرئی همیشه دورمه، میتونم ساعت‌ها باهات حرف بزنم، بخندم، معاشرت کنم، حتی درباره عمیق‌ترین چیزها حرف بزنم ولی اون بخش از من که واقعا خود منه رو تقریبا هیچکس نمیبینه.

فقط نمی‌دونم چرا یادم رفته بود ۸۵ رو رو از چپ باید بخونم یا از راست

خوابم نمیادا

اوممممممممممممم

تورس، فکر کردن مال روزه، تو شب باید بساط خواب پهن کنی نه اورثینک‌.

یه جوری بهت پیله کردم، انگار که فقط باتو پروانه میشم.

کنفرانس مونده

البته نه کاملا

نوشتن<<<<<<<<

بلخرههه

دلم نمیاد بنویسم روش

حیحیی

اول ببین مال توعه یا فقط نوبت توعه؛ بعد خودتو، وقتتو، زندگیتو بخاطرش به فنا بده

تورس، میدونم چقدر داری درد میکشی ولی حالت بهتر میشه‌.

تورس معمولا ساکته ولی صددرصد داره قضاوتت می‌کنه.

بیشتر از شیمی تمرکزم رو هنره

اوقاتم تلخه، بوسم کن شیرین شه.