اتاقِ فکرهای نصفِ شب

سینمایی هایی مثل "سرود کریسمس" یا "دنیای بزرگ" یه چیزی رو خیلی خوب یادآوری میکنن همه کس با افراد معلول و کسایی که مشکلات خاصی دارن مهربون نیستن. همیشه و همه جا بهشون ظلم میشه. هیچکس اونارو نمیخوان اما اونا خیلی گناه دارن، خیلی مهربون و دوست داشتنی ان. خیلی وفادارن همیشه تو قلبم میمونن:) کاش دنیا یکم باهاشون مهربون تر باشه

از نوع نگاه آدما میشه خیلی چیزا رو تشخیص داد

از منی که اجازه‌ی دسترسی به هیچکسی رو نمیده ممنونم.

متاسفانه آدما سه چهارم از اصالت وجودی خودشون رو به قیمتِ شبیه شدن به دیگران از دست میدن!

دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش بیچاره ندانست که یارش سفری بود؛

مردم چیزهایی که نتونن درک کنن یا به جهالتشون بخواد آسیب بزنه، مزخرف و هنجارشکن خطاب میکنن.

Im not good at talking. I hope you can guess my feelings from my eyes.

باید بخوره تو ذوقت تا بفهمی همه مثل خودت نیستن.

بله ناف منو با آهنگای انگلیسی بستن

این چه عادتیه که وقتی میریم بیرون حتما باید یه خوراکی بخریم بخوریم؟

دوست دارم زبان اشاره یاد بگیرم خیلی قشنگه

🥨

ما از ترس قضاوت خیلی چیزارو پنهون میکنیم

کاش برمیگشتیم به همون بچگیامون که فکر میکردیم قلب واقعا شکل قلبه

ناراحت نباش بابا حداقل زندگی جریان داره حداقلش اینو یاد گرفتی که با هر کسی خیال بافی نکنی، بری تو عمق آیندت!

با خودمون میگیم قبولش کردیما ، ولی هم در موردش گریه میکنیم هم حرف میزنیم😾

بعضی اوقاتم مجبور میشیم به پذیرش اتفاقی که اصلا واسمون خوشایند نیست و نمیخوایمش ولی خب ، مگه چاره دیگه ای هم هست؟