کتابخوانی کانون گفت‌و‌شنود

​📚 فراخوان اولین جلسه کتاب‌خوانی کانون و گفت‌و شنود ✏️✏️🖋️🖋️✍️✍️ ​ علاقه‌مندان به اندیشیدن! ​«کتاب‌خوانی گفت‌و‌شنود» شما را به شرکت در این جلسه دعوت می‌کند. ​مشخصات برنامه: ​کتاب: رمان ابله ​نویسنده: فئودور داستایفسکی ​مترجم: سروش حبیبی ​خوانش و تحلیل: دکتر مسعود نوروزی (پژوهشگر جامعه‌شناسی) مجری : خانم سعاد سودانی زاده ​زمان برگزاری: 📅 تاریخ: پنجشنبه، ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ (برابر با ۲۰ آگوست ۲۰۲۶) ​ساعت برگزاری: ​⏰ ایران: ۲۰:۳۰ (۸:۳۰ شب) ​⏰ اروپای مرکزی: ۱۹:۰۰ (۷ شب) ​⏰ لندن: ۱۸:۰۰ (۶ عصر) ​جدول زمانی جلسه: ۱. بخش اول (۱ ساعت): معرفی، خلاصه و بررسی کتاب ۲. بخش دوم (۱ ساعت): پرسش و پاسخ و تبادل نظر ​✉️ پست الکترونیک: KetabkhaniGoftoshenud@proton.me لینک برگزاری کتابخوانی در گوگل میت ورود به بستر go to با زدن روی لینک زیر: https://meet.goto.com/252177221 @ketabkhaniGoftoshenud

کتاب خواندن، گفتگو با بهترین ذهن‌های همه‌ی اعصار است. — رنه دکارت

😄😃😀دوستان ممنون که به مطالب کانال واکنش نشان می دهید: اگر دوست داشتید لایک 👍دهید و اگر نقد و ایرادی دیدید دیسلایک 👎دهید.

📚 مخاطبان گرامی و همراهان عزیز 🖍🖍🖍🖌🖌🖌✍✍✍ ​همان‌طور که در اطلاعیه قبلی به اطلاع رسید، گروه کتابخوانی «کانون گفت‌و‌شنود» از مردادماه ۱۴۰۵ فعالیت خود را در تلگرام آغاز کرده است. ⬇️ ​شیوه و برنامه کاری گروه: ​آغاز هر ماه شمسی: معرفی کتاب منتخب ماه در گروه تلگرام جهت مطالعه اعضا. 📌​پنجشنبه آخر هر ماه شمسی:. برگزاری جلسه دورهمی (ساعت اول: خوانش و بررسی کتاب | ساعت دوم: پرسش و پاسخ). ​لینک ورود: لینک جلسه در زمان مقرر در کانال/گروه تلگرام منتشر خواهد شد. ​📚 برنامه ماه‌های آینده (تابستان و پاییز ۱۴۰۵): ♦️​۱. کتاب «ابله» ​نویسنده: فئودور داستایفسکی | مترجم: سروش حبیبی ​ارائه‌دهنده: دکتر مسعود نوروزی (جامعه‌شناس، پژوهشگر و نویسنده از انگلستان) ​زمان: پنجشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ | ساعت: ۲۰:۳۰ به وقت تهران (۱۹:۰۰ به وقت اروپای مرکزی) ) ⏺ ​۲. کتاب «بخارای من ایل من» ​نویسنده: محمد بهمن‌بیگی ​ارائه‌دهنده: استاد امرالله یوسفی ​زمان: پنجشنبه ۲۶ شهریور ۱۴۰۵ 👈​۳. کتاب «کیش شخصیت» ​نویسنده: دکتر ابوالحسن بنی‌صدر ​ارائه‌دهنده: دکتر مهران مصطفوی ​زمان: پنجشنبه ۳۰ مهر ۱۴۰۵ 🤏​۴. کتاب «رهبری نوین سیاسی» ​نویسنده: دکتر عطا هودشتیان ​ارائه‌دهنده: همایون فاطمی‌زاده (فعال مدنی و سیاسی) زمان : پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵ ​✨ برای ترویج فرهنگ کتابخوانی و آگاهی‌رسانی، لطفاً این اطلاعیه را با دوستان و علاقه‌مندان به اشتراک بگذارید و از ما حمایت کنید. ​🔗 راه‌های ارتباطی با کانون گفت‌و‌شنود: ​کانال تلگرام: https://t.me/ketabkhaniGoftoshenud ​پست الکترونیک: KetabkhaniGoftoshenud@prot

کتاب سند است ؛ اما نویسنده اش انسان است ، با همه‌ محدودیت ها و ضعف های انسانی. امیال و تمایلات درونی ، حب و بغض ها ، علایق شخصی و ... ✒️ - پس شاید عاقلانه‌ترین برخورد با تاریخ ، نه باور مطلق باشد و نه انکار مطلق؛ بلکه: خواندن، مقایسه کردن، پرسیدن و سرانجام... با احتیاط قضاوت کردن . *و مهم‌تر از همه چیز : نه‌ شیدایی و نه نفرت*. 1405/05/15

یکی تز مخاطبان مطلب زیر را ارسال کرده است در مورد خواندن خاطرات است 🔥 از «حاجی سیاح» تا تردید در روایت‌های تاریخی ✍🏻 : عبدالکریم قاسمی ✒️ - اين روزها مشغول مطالعه کتاب‌ خاطرات "صدرالاشراف" هستم‌. ایشان يکی از شخصیت های مطرح ، روشنفکر ، تأثیر گذار و صاحب قلم دوران قاجار تا پهلوی بوده‌ است. سمت‌ های مهمی هم داشته از قضاوت بگیر تا وزارت، استانداری و نهایتا ریاست هیأت وزيران . ✒️ - در اوایل کتاب‌ ديدم به‌ معرفی مشاهیر و شخصیت های مطرح زادگاه خويش، "محلات" پرداخته است. ✒️- بسیار کنجکاو و مشتاق شدم‌ و به‌ دقت توجه کردم‌ ببينم در مورد "حاجی سیاح" ، شخصیت مورد علاقه ام چه نوشته و چه‌ قضاوتی کرده‌ است ؟ اصلا نامی از او برده‌ است؟ ✒️ - در صفحه ۴۷ کتاب‌ به‌ مطلب مورد نظر رسیدم و با خواندن ده، بیست صفحه از کتاب حسابی تحت تأثیر قرار گرفتم؛ متعجب شدم، در بهت و حیرت غرق شدم، به فکر فرو رفتم و حتی، اگر اغراق نباشد، سرسام گرفتم ! چون‌ کل مطلب ، بر عکس انتظارم بود و همگی بر علیه حاجي سیاح ! ✒️ - به یک نتیجه تلخ رسیدم: *"به هیچ‌وجه نمی‌توان با اطمینان کامل به همه تاریخ‌ها و مکتوبات تاریخی اعتماد کرد"*. ✒️ - یکی دو سال پیش، کتاب ارزشمند "خاطرات حاجی سیاح محلاتی" را مطالعه کرده و از همان زمان شیفتـه اش شده‌ بودم‌. ✒️ - از دوران دبستان تا امروز که بازنشسته و خانه‌نشین شده‌ام ، همواره عادت به مطالعه داشته‌ام و کتابخوانی جزء لاینفک و جدایی‌ناپذیر زندگی‌ام بوده است ، کتاب‌های ارزشمند بسیاری خوانده‌ام ، اما شاید هیچ‌ کتابی به اندازه "خاطرات حاجی سیاح" بر من تأثیر نگذاشته بود. آن‌قدر تحت تأثیر کتاب قرار گرفتم که روزها و ساعت‌های بسياري را صرف یادداشت‌برداری از آن کردم . ✒️ - در ذهن من، حاجی سیاح شخصیتی نمونه ، بی نظیر ، سالم، وارسته ، روشنفکر ، مسئولیت‌پذیر ، مبارز ، نستوه و بی‌ غل‌وغش بود ؛ و اگر بخواهم همه این ویژگی‌ها را در یک کلمه خلاصه کنم ، او را "اسطوره‌ ی" دوران می‌دانستم. ✒️ - اما اکنون، پس از خواندن این بخش از خاطرات صدرالاشراف ، آن تصویر اسطوره‌ای که از حاجی در ذهنم ساخته بودم، اندکی ترک برداشته و همچون‌ غبار بر آیینه دل نشسته است . ✒️ - در جایگاهی نيستم که بتوانم داوری کنم . نمی‌دانم چقدر راست گفته‌ و ادعاهایش -که‌ برخی از آنها مستند هم نبوده‌ و بیشتر برداشت ذهنی به‌ نظر می رسند - تا چه‌ اندازه مقرون به صحت و حقیقت و مطابق با واقعیت است . ✒️ - دو شخصیت روشنفکر، تحصیل‌کرده، مطرح، تأثیرگذار و هم‌ شهری ؛ اما با چنین تفاوت عمیقی در اندیشه ها و این‌همه منفی نگری در قضاوت ! ✒️ - اگر اختیار با من باشد، شاید به دلیل همین رفتار و روایت کين توزانه ، به اون بزرگواری که از همشهری نامور و فعال خود بدگویی کرده‌. نمره قبولی ندهم! ✒️ - این در حالی است که بر اساس شواهد و قرائن، نوشته‌های خودشان و گزارش‌هایی که درباره سوابق فکری، فعالیت‌های اجتماعی و عملکردشان وجود دارد ، به نظر می‌رسد هر دو، انسان‌هایی دلسوز کشور و خدمتگزار مردم بوده‌اند. اما این تضاد، عداوت و بدگویی ، تصویر مناسبی از فرد مهاجم در آينه ضمیر مخاطب منعکس نمیکند . ✒️ - من نمی‌توانم و نمی‌خواهم ادعا کنم که حق با کدام‌ یک بوده است. پس قضاوت نمی‌کنم. اما این مطالعه، پرسشی بزرگ در ذهنم طرح کرد : آیا واقعاً می‌توان به روایت‌های تاریخی اعتماد کرد؟ ✒️ - تاریخ را انسان‌ها می‌نویسند ؛ و انسان با همه توانایی‌هایش، موجودی کاملاً بی‌طرف و بی‌خطا نیست. انسان می‌تواند گرفتار جهل و ناآگاهی، حب و بغض، تعصب، کینه، منافع شخصی، پیش‌داوری و حتی غرض‌ورزی شود. ✒️ - بنابراین شاید در مطالعه تاریخ، مهم‌تر از آنکه بپرسیم: «چه کسی راست می‌گوید؟» باید بپرسیم: «چه کسی این روایت را نوشته؟ در چه شرایطی نوشته؟ چه چیزی را دیده و چه چیزی را ندیده؟ چه اطلاعاتی در اختیار داشته؟ ، با چه انگیزه‌ای آن را نوشته است؟» ✒️ - شاید تاریخ، آن چیزی نباشد که یک نفر نوشته است. شاید حقیقت تاریخی، جایی در میان روایت‌های متعارض انسان‌هایی پنهان شده باشد که هر کدام، تنها بخشی از واقعیت را دیده و همان بخش را *از زاویه نگاه خود * روایت کرده‌اند. ✒️ - و اینجاست که درس بزرگ‌تری می آموزیم : هرچه بیشتر تاریخ بخوانیم، باید کمتر با اطمینان قضاوت کنیم. زیرا ممکن است آنچه امروز "حقیقت تاریخی" می‌نامیم ، فقط روایتی باشد که بهتر نوشته شده، بیشتر تکرار شده و نسل‌های بعدی آن را باور کرده‌اند. ✒️ - شاید بزرگ‌ترین اشتباه ما این باشد که تصور کنیم چون چیزی در یک کتاب تاریخی نوشته شده، پس حتماً حقیقت است. اما فراموش نکنیم :

مطلب زیر از طرف مخاطبان کتابخوانی ، کانون گفت و شنود درمورد رمان آبله ارایه شده: 🖌🖌🖌🖍🖍🖍 ابله یکی از مشهورترین آثار فئودور داستایفسکی است که نخستین بار در سال‌های ۱۸۶۸–۱۸۶۹ منتشر شد. دربارهٔ «ابله» شخصیت اصلی رمان، شاهزاده لو نیکلایویچ میشکین، مردی است بسیار مهربان، راستگو، پاک‌دل و بخشنده. دیگران او را «ابله» می‌خوانند، نه به این دلیل که کم‌هوش است، بلکه چون در جامعه‌ای آکنده از خودخواهی، جاه‌طلبی و فریب، صداقت و شفقت او غیرعادی و حتی ساده‌لوحانه به نظر می‌رسد. داستایفسکی خود گفته بود که می‌خواست «انسانی کاملاً نیک» را به تصویر بکشد و نشان دهد که چنین انسانی در دنیای واقعی با چه دشواری‌هایی روبه‌رو می‌شود. رمان بیش از آنکه دربارهٔ نادانی باشد، دربارهٔ تقابل معصومیت با فساد، عشق با مالکیت و ایمان با نومیدی است. چند جملهٔ تأثیرگذار به دلیل محدودیت‌های مربوط به آثار دارای حق نشر، نمی‌توانم بخش‌های طولانی از ترجمهٔ کتاب را نقل کنم، اما این چند نقل‌قول کوتاه از مشهورترین جملات رمان هستند: «زیبایی جهان را نجات خواهد داد.» «شفقت مهم‌ترین و شاید تنها قانون زندگی انسان است.» «گاهی یک فکر کوچک می‌تواند تمام زندگی انسان را تغییر دهد.» پیام اصلی رمان «ابله» این پرسش را مطرح می‌کند که: اگر انسانی کاملاً پاک، صادق و مهربان وارد جامعه‌ای پر از طمع، غرور و دروغ شود، آیا می‌تواند دیگران را تغییر دهد یا خودش قربانی آن جامعه خواهد شد؟ همین پرسش است که باعث شده «ابله» پس از بیش از ۱۵۰ سال همچنان یکی از عمیق‌ترین رمان‌های روان‌شناختی و فلسفی جهان به شمار رود