es
Feedback

¡No caigas en manos de tramposos! Telemetrio encuentra y marca estos canales 👉 Si quieres ver la etiqueta, suscríbete

𝗪𝗼𝘂𝗻𝗱𝗲𝗱 𝗦𝗺𝗶𝗹𝗲❤️‍🩹

𝗪𝗼𝘂𝗻𝗱𝗲𝗱 𝗦𝗺𝗶𝗹𝗲❤️‍🩹

Ir al canal en Telegram

زندگی زیباست،چشمی باز کن.

Mostrar más
El país no está especificadoLa categoría no está especificada
1 778
Suscriptores
-3124 horas
-1977 días
-1 46830 días
Archivo de publicaciones
sticker.webp0.14 KB
15 sep, 20:44

sticker.webp0.06 KB
14 sep, 21:23

🕊️
زندگی زیباست؛ چشم‌هایت را باز کن. زیبایی در لحظه‌های بی‌صدا پنهان است: در لرزش صبح، نور از لای پرده و نسیمی که روی گونه‌ات می‌نشیند. شکوه زندگی در اتفاق‌های بزرگ نیست، بلکه در مکث‌های کوتاه است. گاهی باید از هیاهو فاصله بگیری تا سکوت، راهی تازه پیش پایت بگذارد. از لحظه‌های ساده، روحی روشن و امیدی آرام بساز. کافی است در شلوغی‌ها، چشم‌هایت را باز کنی و زیبایی را، هرچند کوچک، از نو کشف کنی.
🕊️.
14 sep, 20:06

Siuuuu⚽🔥
14 sep, 19:59

گپ حمایتی به گفته شما عزیزان زده شد،تشریف بیارید👾.
14 sep, 14:06
12 oct, ~17:07

✍️.
14 sep, 11:24

چنل براتون تکراری و بیخود شده؟😭
13 sep, 20:50

4_5850513478908913981.mp32.66 MB
13 sep, 20:25

🏕️⛰️🌄🌙
+3
🏕️⛰️🌄🌙
13 sep, 20:20
15 oct, ~17:32

🕊️
گاهی در دلِ بعضی روزها، حقیقتی آرام آشکار می‌شود؛ حقیقتی که نه از فریاد می‌آید و نه از شکست، بلکه از آن لحظه‌ی ظریف که می‌فهمی بعضی حضورها فقط سایه‌ای گذرا بوده‌اند. آدم کم‌کم یاد می‌گیرد چگونه با خلأیی که جا مانده قدم بزند، چگونه میان سکوتِ کش‌دارِ شب، با تپش محتاطِ دلش کنار بیاید. می‌گویند تنهایی گاهی شفاست؛ شاید حق داشته باشند، اما کسی نمی‌گوید همین تنهایی چگونه چون مهی سرد دورِ جان می‌نشیند و نمی‌گذارد دوباره بی‌محابا دل را به دست کسی بسپاری. بعضی‌ها از دلِ همین تجربه‌ها روحی استوار می‌سازند؛ از سکوت‌ها حکمتی پنهان؛ از فروپاشی‌های کوچک، وقاری آرام. و شاید همین کافی باشد؛ که در میان همه‌ی آمدن‌ها و رفتن‌ها، هنوز کسی باشد که بی‌صدا ادامه می‌دهد، نه برای اینکه کسی بماند، برای اینکه خودش را گم نکند.
🕊️
12 sep, 19:41

Eşref tekkk
12 sep, 13:16

وقتی چنل یک کا شد، روزمره و از خودم میزارم اگه خوشتون میاد بمونید پیشم🫂🦦❤️‍🔥.
11 sep, 20:34

1660202985.mp33.49 MB
11 sep, 20:30

دقیقا-
11 sep, 20:29

Pidar - Gholabi.mp32.55 MB
09 sep, 14:28

گاهی آدم به نقطه‌ای می‌رسد که دیگر هیچ چیز درونش واکنش نشان نمی‌دهد؛ نه هیجان، نه ترس، نه حتی دل‌خوری. فقط یک سکوتِ خشک در ذهن می‌ماند که همه‌چیز را کند و بی‌رنگ می‌کند. بدن اما این بی‌صدایی را تاب نمی‌آورد؛ دست‌ها می‌لرزند، پاها بی‌وقفه تکان می‌خورند، انگار سیستم دارد با کمترین انرژی ممکن خودش را سرپا نگه می‌دارد. تنهایی در این وضعیت نه پناه است و نه تهدید؛ بیشتر شبیه فضایی خالی‌ست که آدم در آن حرکت می‌کند بدون اینکه واقعاً حضور داشته باشد. کارها انجام می‌شوند، روزها می‌گذرند، اما هیچ‌چیز به آدم وصل نمی‌شود. انگار توان ادامه دادن هست، اما ارتباطش با زندگی قطع شده. این حالت اعتراف نمی‌خواهد؛ فقط نشان می‌دهد که آدم مدت‌هاست در سکوتی طولانی زندگی می‌کند، سکوتی که نه شروعش معلوم است و نه پایانش. 🕊️.
08 sep, 13:06

Siuuuuuuuuuu
08 sep, 12:59