یادداشت های رهایی ویراستاران ایان 🧚🏻‍♀

چقدر ایرانی هستی امیرعلی

من یکی معلم عربی و یکی فلسفه ام اینطوری بودن، ولی اونا حتی یه نفر هم دوست نداشتن معلم فلسفه‌مون انقد هر سال بیچاره مون میکرد که خودش آخر سال میومد حلالیت می‌گرفت می‌گفت ببخشید من سرطان دارم و به فکر شما بودم ببخشید منو شاید بمیرم به زودی. بعد سال بعد باز میومد.

من مدرسه رو دوست داشتم ولی😭😂

من یه معلم ادبیات داشتم بد اخلاق یعنی هیچوقت عینش رو ندیده بودم کسی جرئت نداشت تو کلاس نفس بکشه بعد به طرز عجیبی منو دوست داشت چون بچه آروم و درس خونی بودم😂 هیچی جلسه آخر کلاس نهم خوشحال بودم دیگه نمی‌بینمش دبیرستان سر زنگ ادبیات: سلام بهونه‌ی قشنگ من برای زندگی😀

اگه دوران دبیرستانت مثل من بوده همون بهتر بابا چی بود 😔😂

تارا شب های بازی خیلی خشن میشی عزیزم 😔

پیر شدینا😔

خلاصه اینکه دوستان منم یه دوران اوجی داشتم ولی الان بعد ۷سال چیزی از دبیرستان انگار یادم نیست

همون پس خوشت نمیومد

چه سخت

خیلی بد بود. بدترین خاطرات زندگیم توی کلاس این زن گذشت. هفتاد سالش بود و می‌گفت شما باید مثل دوران مدرسه من باهاتون رفتار شه

باورتون نمیشه پاره شدم سرش

هیچی خلاصه یه کتابه پر از اسم نویسنده و شاعر برای درس ادبیات معاصر باید همههههههه رو حفظ می‌کردیم ۱۵ تا سوال یه نمره‌ای بود

یه معلم داشتیم برای عربی سر کلاس همش پریود میشدیم.

عه فارسی دانشگاه

😔😔😔خب حسودیم شد

کسی کتاب جویبار لحظه ها رو میشناسه؟😔

باشه بابا میدونیم انسانی سخته😔

من یه جزوه ۳۵۰ صفحه ای برای گرامر عربی داشتم

البته عربی بقیه رشته ها آسونه اگه اونو میگی😔