روجآ

گِرفتارِ مَردُمی شُدیم که هَمه چیز را می‌دانند، جزء عیبِ خودشان.

آنچه بر تاریکی پوشانده شود با نخستین پرتو نور دوباره خود را نشان می‌دهد.

چیزی نیست که با گذشت زمان و چمیدانم گریه و حتی مرگ از یاد برود ، *حتی اگر از استخوان هایم ذره ای در باد بماند ، نام شما را فریاد خواهد زد.

شما که دم از دین و ایمان امان حسین میزنید ،اینجوری هستید وای به حال دیگران!! اهل بینتون گفتن روز مردمو شب کنید؟ ریش شما ((ریشه مردمو سوزونده))

ما هنوز عزاداریم چون شَرَف را مادری به نام وَطَن یادمان داد.

از کتاب قصه ی نسل ما خون جاری می شود.

اما چیزی که در قلبش احساس می کرد ، خیلی گرم تر از گرمای خورشيد بود.

دنیا پُر از رنج است با این حال درختان گیلاس شکوفه می دهند :)

چَرخ بر هَم زنم ار غیر مُرادم گردد من نَه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک.

زندگی، راهی است که با رنج و امید درهم می‌آمیزد؛ آن‌چه انسان را پابرجا نگه می‌دارد، عشق، صبوری و روشناییِ فرداست.

«بِه راهِ بادیه رَفتن به از نشَستن باطل، و گَر مُراد نیابم، به قدر وسع بکوشم.»