𝐎𝐟𝐟 𝐂𝐚𝐦𝐞𝐫𝐚

بدترین نوع یک ارتباط تموم شده و از دست رفته، ارتباطیه که درباره تموم شدنش هیچ حرفی زده نشده، هیچ دیالوگی، هیچ خداحافظی‌ای، هیچ سنگ واکندنی، هیچی، انگار که هیچوقت نبودی، هیچکس نبودی، هیچ چیز نبودی، فقط ترک شدی یا مجبور شدی ترک کنی.

انقدر همه چیو سخت کردی که دیگه نمی‌شه برات آهنگ فرستاد.

دلم یه دوست داشتنی میخواد که ذره ذره تو وجود جفتمون ریشه کنه، از اون‌ها که به راحتی از بین نمیره و توش احترام و امنیت موج میزنه، از اون‌ها که با گذر زمان قشنگ‌تر میشه نه کمرنگ‌تر.

آدما خیلی دیر میرسن، خیلی دیر محبت میکنن، خیلی دیر میفهمنت، خیلی دیر پشیمون میشن و دقیقا همین فاصله هاست که از چشمت میوفتن و دیگه هیچوقت بهشون حسی پیدا نمیکنی.

اون یادت خواهد افتاد، وقتی آهنگ مورد علاقت اتفاقی پلی بشه، اون یادت خواهد افتاد، وقتی یکی از کنارش رد بشه که بوی عطرش شبیه تو باشه، اون یادت خواهد افتاد، وقتی کسی ازش قول انگشتی بخواد، اون یادت خواهد افتاد، وقتی کسی نتونه اندازه تو دوسش داشته باشه.

یه چنل جدید زدم فقد موزیک میزارم هر سبک موزیکی که دنبالش هستید رو اونجا پیدا میکنید اگه علاقه دارید جوین شین https://t.me/musicvibe711

‏و یهو تبدیل شدم به کسی که دیر جواب میده، تنهایی رو ترجیح میده، اگر انرژی منفی حس کنه، ناپدید میشه و اگر دیگه کسی باهاش در ارتباط نباشه، براش اهمیتی نداره.

چجوری ببخشمت؟ تو اون شب دیدی چقدر ازت ناراحتم و هیچ کاری نکردی.

آفرین عزیزم درسته، من همین رو میخوام، انقدر اشتباهاتت رو تکرار کن که انقدر ازت بدم بیاد که ثانیه‌ای درنگ نکنم برای حذف کردنت‌.

دلم برات خیلی میسوزه، وقتی میبینم بعد من با آدمایی اوکی شدی که پیش من مسخرشون میکردی.

از فاصله نترسید، از علاقه ای بترسید که با فاصله از بین میره.

آدم اشتباه، حتی می‌تونه باعث شه از یه سبک موسیقی، یه فیلم، یه سریال، یه غذا، یه خوراکی و یه مکان، متنفر بشی.

‌کاش میشد آدم‌ها رو نشناسم، چون وقتی میشناسمشون دیگه ازشون خوشم نمیاد.

‏نفهمیدی چون نگفتم، نگفتم چون نمی‌فهمیدی.

ماجرا رو به کسی نگفت اما لاغر و بد اخلاق شد.

همیشه کت تن پسریه که بتونه به دختری که باهاشه حس امنیت بده.

بعضی وقت‌ها خیلی راحت میشه آدم‌ها رو کنار گذاشت، فقط کافیه یادت بیاد حرف‌هایی که فکر نمیکردی هیچوقت بشنوی رو شنیدی و چیزهایی که فکر نمیکردی ببینی رو دیدی.

گاهی واقعا نیازه کمی هم به خودت حق بدی و سعی کنی خودت رو درک کنی، چون هیچکس تو شرایط تو نبوده، گاهی باید از سرزنش‌ها و عذاب وجدان‌های کاذب که مثل اسید از درون تو رو میخوره رها بشی و یکم نفس بکشی.

POV: اخرشم همون ترکت میکنه که بهش گفته بودی از رها شدن خسته شدی .

من نمیخوام فراموشت کنم یا طوری وانمود کنم که انگار هیچوقت نبودی، اگه دارم خودم رو به اون راه میزنم فقط برای اینه که دیگه نمیدونم به چی چنگ بزنم که حالم بعد رفتنت بهتر شه.