فالش‌خوان

موسیقی امشبمون رو هم می‌دید لطفا؟ چه شناس: @faroq_qaderi چه ناشناس: http://t.me/HidenChat_Bot?start=343006144 و چه این زیر در دیساکشن👇🏻:

حالم خوب نبود. پس باید کاری می‌کردم که احوالم رو دگرگون کنم. پس نشستم پای میز کار، یه سناریو برای یه ریل تو صفحه‌ی اینستاگرام یاد نوشتم و نشستم جلوی دوربین و شروع کردم ویدیوگرفتن. که یکهو درست وسط ضبط، نزدیک‌های آخرش، برق رفت. حالم بد بود، بدتر شد.

و می‌پرسد صدایش ناله‌ای بی‌نور: - «کسی اینجاست؟ هلا! من با شمایم، های! . . . می‌پرسم کسی اینجاست؟ کسی اینجا پیام آورد؟ نگاهی، یا که لبخندی؟ فشارِ گرم دستِ دوست‌مانندی؟»

فاروق گتسبی‌ایون =))))))))))

همه برام موسیقی فرستادن جز اونی‌که باید! :)

«هم‌اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم» :) لطفاً برام موسیقی بفرستید :* چه شناس: @faroq_qaderi چه ناشناس: http://t.me/HidenChat_Bot?start=343006144 و چه این زیر در دیساکشن👇🏻:

به‌قدری غمگین‌ام که غم شُرشُر ازم می‌چکه!

از دیگر اجراهای متاخر کیهان کلهر «گم‌شده در آسمان کویر» با صدای هادی حسینی رو هم بسیار دوست می‌دارم.

به‌قدری ایده‌ی عملی دارم که می‌تونم یه استودیوی پادکست‌سازی بزنم! ولیکن اونی‌که ندارم پوله و یک هوم-استودیو در تهران و یک تیم رفیق و همدل.

مدتهاست دلم می‌خواد پادکستی مشابه «رادیو دیو» اما نسخه‌ی کُردی‌اش رو بسازم. حتی با شایسته و هه‌نیسک راجع‌بهش صحبت کردیم و جلسه هم گذاشتیم، لیکن بدبختی‌های روتین زندگی‌هامون‌ نذاشت که به سرانجام و انتشار برسه! :)

بعد از چند شب لطفاً امشب برام موسیقی بفرستید :* چه شناس: @faroq_qaderi چه ناشناس: http://t.me/HidenChat_Bot?start=343006144 و چه این زیر در دیساکشن👇🏻:

از «روزها در راه». از روزهایی که مثل باد گذر می‌کنند!

دیروز سالمرگ کیارستمی بود. که نتونستم کاری براش بکنم. اما الان دیدم دوستی یادآوری کرده و گفته که دیروز خیلی اتفاقی دو قسمت پادکستی که درباره‌ی کیارستمی ساخته‌ام رو دوباره گوش داده. خواستم اینجا به اشتراک بذارمش، شاید شما هم دوست داشته باشید بشنویدش! قسمت اول: https://castbox.fm/vb/837503233 قسمت دوم: https://castbox.fm/vb/838088970

به‌به عشق (افسردگیم) داره برمی‌گرده💪🏻.

نوجوون که بودم پدرم که خیلی متاثر از گاندی بود، مجبورم کرد که این کتاب رو بخونم، تا بیفتم در مسیر «راه عشق». طبیعتاً کتاب رو به زور خوندم و هیچی ازش یادم نیست. فقط یک چیزش در خاطرم مونده اون هم «روزه‌ی سکوت‌»هاییه که گاندی می‌گرفت و خیلی به نظرم باحال اومد. کاری که این روزها دوباره دارم انجامش می‌دم و خودم رو منع می‌کنم از حرف‌زدن؛ جز با یک نفر البته! خیلی حال می‌ده خلاصه. امتحان کنید. توصیه می‌شود!

با من آماده شید بریم مخدوم بی‌عنایت شیم!

همه‌اش انگار باید یک کاری بکنم. باید یک چیزی نگاه کنم، یک چیزی بشنوم، یک چیزی پخش باشه تو پس‌زمینه‌ی زندگیم. همه‌اش در حال اسکرول‌کردن یک جایی باشم. اما باید برای مدتی بکشم کنار. باید بیشتر سکوت کنم. بیشتر در سکوت زندگی کنم. باید برگردم به خودم. باید بیشتر برم توی خودم. باید عقب‌ بنشینم و باید بیشتر با کارم برگردم و دیده بشم. مدتی رو باید گم بشم.

این قسمت اول پادکست/کتاب صوتی منه که به زبان کُردی کار کرده‌ام. خوشحال می‌شم بشنوید و نظرتون رو راجع‌بهش بهم بگید.