کافه کتاب📚

اینجا سرای سرد سکوت است. ما موجهای خامش‌ِ آرامشیم. با صخره‌های‌ِ تیره‌ترین کوری و کری. پوشانده‌اند سخت چشم و گوش روزنه‌ها را...

«انسان می‌تواند هم‌‌زمان که دارد برای زندگی تلاش می‌کند و می‌‌جنگد، به رفتن و گم و گور شدن هم فکر کند.» یادداشت‌های زیرزمینی، داستایفسکی -

‌ چنین است کردار گردان سپهر گهی درد پیش آردت گاه مهر... - فردوسی

محمود درويش : هربار که نِگاهت می‌کنم، جمله‌ای آشنا، به ذهنم خطور می‌کند: در اين سرزمين، چيزی هست كه ارزش زندگی كردن دارد...

«تنهایی آخرین گریزگاه انسان‌های صادق است.» _صادق هدایت.

📚 #عباس معروفی | نویسنده‌ای از جنسِ درد و روایت

عباس معروفی، نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار ایرانی، در سال ۱۳۳۶ در تهران متولد شد. او با آثاری چون «سمفونی مردگان» و «سال بلوا» به یکی از چهره‌های شناخته‌شده ادبیات معاصر ایران تبدیل شد. معروفی در کنار نویسندگی، سردبیر مجله «گردون» بود و پس از مهاجرت به آلمان نیز فعالیت ادبی خود را ادامه داد. آثار او سرشار از مفاهیمی چون عشق، تنهایی، خانواده، مهاجرت و رنج انسان‌اند. عباس معروفی در سال ۱۴۰۱ در برلین درگذشت؛ اما آثارش همچنان خوانده می‌شوند. 📖 این هفته در «کافه کتاب»، با شش اثر دیگر از عباس معروفی همراه می‌شویم. 📌 «سمفونی مردگان» و «سال بلوا» پیش‌تر معرفی شده‌اند.

‌ صبح مرا به قندِ لبت بخیر کن... - لیلا مقربی

درود دوستان کافه کتاب🌱 از این به بعد قرار شده هر هفته یک نویسنده رو معرفی کنیم و در طول هفته هر شب یکی از آثار منتخبش رو قرار بدیم در هفته های آینده نظرسنجی هایی خواهیم داشت و پیشنهادات شما رو برای انتخاب نویسنده ها مد نظر قرار میدیم

درود دوستان کافه کتاب🌱 از این به بعد قرار شده هر هفته یک نویسنده رو معرفی کنیم و در طول هفته هر شب یکی از آثار منتخبش رو قرار بدیم در هفته های آینده نظرسنجی هایی خواهیم داشت و پیشنهادات شما رو برای انتخاب نویسنده ها مد نظر قرار میدیم

«سقوط» داستان اعترافات مردی‌ست که آرام‌آرام ما را با تاریک‌ترین بخش‌های خودش روبه‌رو می‌کند؛ جایی که قضاوت دیگران، تبدیل به قضاوت خودمان می‌شود. کامو در «سقوط» از گناه، قضاوت، وجدان و تصویری که از خودمان ساخته‌ایم حرف می‌زند؛ از اینکه شاید گاهی سخت‌ترین آدمی که باید با او روبه‌رو شویم، خودِ ما باشیم. 📚 «سقوط»؛ روایتی کوتاه، اما سنگین و ماندگار از آلبر کامو.

من کسی نیستم که از ترس خنده‌ی احمق‌ها، از کار دلخواهم دست بکشم. خانه خاموش، اورهان پاموک _

مرا در کودکی شوق دگر بود خیالم، زین حوادث بی‌خبر بود! 👤 پروین اعتصامی

رو به روی تو نخواهم ایستاد مگر برای بوسیدنت. -ابتهاج. _

«همیشه باید بجنگی، مخصوصا اگه فکر می‌کنی قراره ببازی. اتفاقا همون موقع است که باید سخت‌تر از همیشه بجنگی.» دیزی دارکر، آلیس فینی _

یار شدم، یار شدم، با غم تو یار شدم تا که رسیدم برِ تو، از همه بیزار شدم. مولانا.

دیدین بعضی وقتا نمیفهمین یه صدایی چه قدر اذیتتون میکرده تا وقتی که قطع میشه و یهو میگین آخيش! بعضی آدما هم همینن، تا ازتون دور نشن نمیفهمین که چقدر تاثیر منفی داشتن... 📖آدم های سمی. ✍لیلیان گلاس.

«سمفونی مردگان» فقط روایت یک خانواده نیست؛ روایت آدم‌هایی‌ست که در میان تعصب، سکوت و فروپاشی، کم‌کم خودشان را گم می‌کنند. عباس معروفی با زبانی تلخ و بی‌رحم، نشان می‌دهد گاهی خانه می‌تواند از هر جایی برای آدم غریبه‌تر باشد؛ و بعضی سکوت‌ها، از هزار فریاد بلندترند. سمفونی‌ای از آدم‌هایی که هرکدام ساز خودشان را می‌زنند، اما پایان همه‌شان یک چیز است: مردگان.

هر بار که شب در آغوشم می‌گیرد می‌گوید: تو از من تاریک تری. -سیاوش یزدان دوست.

آمدمت که بنگرم، باز نظر به خود کنم سیر نمی‌شود نظر بس که لطیف‌ منظری. -سعدی.