Faded Memories

‏من با گفتن “فوقش بگا میرم دیگه” همه کارای جدیدو شروع می‌کنم.

زندگی برایِ اینکه یبار دوست داشته باشم خیلی کوتاهه، قول میدم تو زندگیِ بعدی هم دنبالت بگردم.

‏من نمیدونم این چه نوع اشرف مخلوقاتیه که دلش برای کسی که این‌همه بهش بدی کرده تنگ میشه.

من از پایان‌ها بیزارم، از آخرین قسمت‌ها، آخرین روزها، آخرین خاطره‌ها، آخرین بارها، از تمام شدن سال‌ها، رابطه‌ها و آدم‌ها. حتی وقتی پایان زیباست، بازهم پایان است.

گیریم بعدی خوشگلتر، کی میخوای سیر شی؟ با کی میخوای پیر شی؟

باشه عزیزم هرطور راحتی. نباش، نیا، هیچوقت شروع نشو، دیگه واقعا مهم نیست.

شماها نمیدونید چقدر کنارش خوشحال بودم.

یکم دیگه وارد روابط احساسی نشم، کلاً ابراز محبت و احساسات از یادم میره.

فعلا به بخشیدن آدما ادامه میدم تا موقعی که اسلحه بخرم.

دختری که خودشو مجبور کرده که دیگه آدم مورد علاقشو دوست نداشته باشه رو نمیتونی اذیت کنی.

اونی که بخواد راهش رو پیدا میکنه، اونی هم که نمیخواد بهانه‌اش رو.

دیت اول واست رادیو روشن میکنم که بفهمی چقد موجی ام، دیت دوم میبرمت قبرستون تا بفهمی اگه اذیتم کنی جات کجاست، دیت سوم میبرمت تیمارستان تا بفهمی بدون من جات کجاست.

دلم برات تنگ که نه ولی تیکه پاره شده.

ممنون بد نیستم، شاید خودمو پرت کنم پایین.

و در آخر؛ هر قلبی، قاتل خودش را دوست دارد.

سلیطه چیه؟ من فقط یکم مشکل کنترل خشم دارم.

نگاه به هارت‌وپورتم نکن عزیزم، بنده کمتر از گل بشنوم گریه می‌کنم.