Faded Memories

معرفت‌تونم مثل استوریاتون 24 ساعتس.

عمیق نشدن خواب از شدت اضطراب یکی از زجر‌آور‌ترین تجربه‌ هاییه که وجود داره.

تلاش کردن بیش از حد فقط رو هدفا جوابه،رو آدما نتیجه برعکس میده.

‏هوا گرم نیست، کیلوگرمه.

به همه‌ی کنکوریایی که امشب با کلی فکر و استرس و نگرانی سرشونو روی بالش می‌ذارن؛ شاید فردا برای شما فقط یه آزمون باشه، ولی برای خیلی‌هاتون پشت این چند ساعت، ماه‌ها تلاش، خستگی، اضطراب، فشار و روزایی بوده که با وجود همه‌ی سختی‌ها ادامه دادین. شاید نتیجه دقیقاً همون چیزی بشه که آرزو داشتین، شاید هم نشه؛ ولی هیچ نتیجه‌ای نمی‌تونه تمام تلاشی که کردین رو از بین ببره. فقط می‌خوام بدونین که فارغ از رتبه و تراز و هر عددی که قراره روی کارنامه‌تون بیاد، ما بهتون افتخار می‌کنیم. به اینکه خسته شدین ولی ادامه دادین، ناامید شدین ولی دوباره بلند شدین و برای آینده‌تون تلاش کردین. امیدوارم فردا قبل از اینکه به نتیجه فکر کنین، یه لحظه به خودتون نگاه کنین و بگین: من تا جایی که تونستم تلاش کردم. همین خودش ارزشمنده. امیدوارم هر اتفاقی که میفته، آخرش به جایی برسین که دلتون می‌خواد و یادتون نره که ارزش شما خیلی بیشتر از نتیجه‌ی یک آزمونه. خسته نباشین قهرمانای این روزا، ما واقعاً بهتون افتخار می‌کنیم. 🤍✨

کنکوری عزیزم سلام می‌دونم چقدر شب متفاوتی رو داری تجربه می‌کنی، یه حس فشار، نگرانی، استرس و حسی که نه میتونی برای کسی توضیح بدی و هم مطمئنی هیچکس نمیتونه فشاری که روت هست رو درک کنه، انتظارات زیاد خانواده، دوستان، مدرسه می‌تونه باعث بشه خیلی حس بدی پیدا کنی، مسئولیتی که انگار روی دوشت بدون اینکه نظرتو بپرسن گذاشتن ؛ خواستم بهت بگم نمی‌دونم کی هستی، کجا زندگی می‌کنی، چقدر استرس داری، چقدر حالت بده، چقدر نگرانی فقط بهت افتخار می‌کنم که امسال با همه مشکلاتی که بود تسلیم نشدی و تلاش کردی، هرچی هم که بشه مهم اینه ادامه دادی و برای آیندت تلاش کردی، دمت گرم رفیق.

من علاقه‌ای ندارم قهرمان داستانت باشم؛ هرجا دلت خواست منو آدم بد معرفی کن، فقط شب که با خودت تنها شدی، به وجدانت دروغ نگو.

‏بعضی از آدما وقتت رو که هیچ، عطرت رو هم هدر میدن.

من حالم خوب نیست، هیچوقت خوب نیست، وقت‌هایی که میگم میخندم هم خوب نیستم، دست خودم نیست خوب نیستم،همیشه ناراحتم، همیشه بغض دارم  همیشه خفه خونم، همیشه همینم، وقت‌هایی که ناراحتم سعی نمیکنم خودم رو خوب کنم و با آهنگ گوش دادن و مرور خاطرات فقط خودم رو ساکت میکنم و تغییری تو حالم ایجاد نمیکنه، من همینم، همیشه وضعم همینه، نمیدونم شاید خو گرفتم با این وضعیت و عادت کردم بهش و امیدی به خوب بودن ندارم.

از من فاصله بگیر، من از این بودن های تیکه تیکه متنفرم...