Faded Memories

اگه بدونی چجوری این تن‌و از جا بلند می‌کنم و می‌برم دنبال زندگی عزیزم. اگه فقط بدونی.

مدتیه نمی‌دونم خودمو چطوری به زندگی وصل کنم و ادامه بدم.

من بلد نیستم با دلتنگیت کنار بیام، کاش تنهام نمی‌ذاشتی.

من دلتنگتم ولی بدون تو دیگه خوشحالم دیگه دنبال اینکه ببینم دوسم داری یا نداری نمیگردم دیگه زجری که این آخرا میکشیدم، نمیکشم دیگه آرامش دارم عزیزم. دلتنگتم، ولی بدون تو آرامشی دارم که با تو نداشتم.

تو منو ناراحت می‌کنی و فکر می‌کنی چیزی نشده. من استرس می‌گیرم، اسید معدم می‌زنه بالا، ریتم دستشویی رفتنم بهم می‌ریزه، نمی‌تونم غذا بخورم و سه روز با عزرائیل کشتی می‌گیرم.

خوشبحالت که من برات مهم نیستم. خوشبحالت که بدون من میتونی. خوشبحالت که بهم فکر نمیکنی. خوشبحالت که دلتنگم نمیشی. خوشبحالت که گذشتی. خوشبحالت.

بله عزیزم، راستش مدتیه که میزون نیستم؛می‌خندم، شوخی می‌کنم، حرف می‌زنم، کار می‌کنم اما خب خوب نیستم. فکرم نمی‌کنم دیگه خوب بشم.

آدما میتونن بهت بگن طاقت دیدن ناراحتیت رو ندارم ولی قلبت رو بشکنن، میتونن بگن بدون تو نمیتونن و درنهایت خودشون ترکت کنن، آدما میتونن قول موندن بدن ولی در یک چشم به هم زدن یه جوری‌ تنهات بذارن و برن که انگار هیچوقت نبودن.

فقط‌ کافی است به یادِ تو بیفتم...

دلم نمی‌خواهد برگردی و همه‌چیز مثل قبل شود؛ فقط دلم می‌خواهد یک‌بار دیگر، همان آدمی باشم که هنوز نمی‌دانست قرار است دلتنگیِ تو، دمار از روزگارش درآورد.

تنهایی چیزهای زیادی به انسان می‌آموزد؛ اما تو نرو بگذار من نادان بمانم.

بی تو، من در بیهودگی‌ ام.

مشکل بعضیا اینه که ولع رسیدن دارن اما عرضه‌ی نگه داشتن؟ هرگز.

ممکنه صد تا حرف بد دربارت بشنوم و بازم دوستت داشته باشم،تنها کسی که می‌تونه نظرم رو درباره‌ت عوض کنه،خودتی.