Faded Memories

به خدا اعتماد کن برات درست میچینه اون بچینه قشنگ تره یادت نره🙌🏼

برات یه " آخیش دیدی بالاخره شد" آرزو می‌کنم💋

پاییز شد، اما من هنوزم تو زمستون موندم.

آدما فقط لحظه انفجار تورو میبینن، نمیبینن چقدر کنار اومدی، کوتاه اومدی و سازش کردی.

‏تاحالا از قطع ارتباط با هیچکس پشیمون نشدم، چون انقد بهش فرصت دادم که، مطمئن شدم بی ارزش و بدرد نخوره.

راجع بهش دراز کشیدم کف اتاق و به سقف زل زدم.

تقصیر تو نیست. من دیگه نمی‌تونم باور کنم.

یسری روزا حتی می‌تونم کوه رو جا به جا کنم ولی بازم تعجب می‌کنم که چجوری نتونستم از پس دوست داشتن تو بر بیام.

تنها کاری که از دستم بر میاد اینه که برای نبودنت و نداشتنت و ندیدنت و تمام بلاهایی که سرم آوردی گریه کنم.

‏همه غذاها بی مزن، آهنگا گوش خراش شدن، فیلم و سریالا حوصله سربرن، آدما بیش از حد مزخرف شدن، فحش‌ها حق مطلبو ادا نمیکنن، روابط آبکی شدن، خونه دلگیره، بیرون زیادی شلوغه، زمان متوقف شده و کارا سخت و طاقت فرسان، دیگه با هیچی حال نمیکنم.

بعضی تصمیم‌ها رو همون لحظه که میگیری، نمیفهمی قراره چقدر روی زندگیت اثر بذارن. یه پیام که نفرستادی، یه حرفی که نگفتی، یه فرصتی که فکر کردی فردا هم هست. زندگی همیشه با اتفاق‌های بزرگ تغییر نمیکنه؛ گاهی یه انتخاب کوچیک، مسیر چند سال آینده‌ات رو عوض میکنه. بعدها که به عقب نگاه میکنی، نه برای اینکه حتما میتونستی همه‌چیز رو درست انجام بدی، برای این ناراحت میشی که چرا بعضی لحظه‌ها رو جدی نگرفتی. اما گذشته، هرچقدر هم دوستش داشته باشی، قابل برگشت نیست. کاش یاد بگیریم بعضی لحظه‌ها رو قبل از اینکه تبدیل به خاطره بشن زندگی کنیم.

دقیقا مثل اون اهنگی شدی که دیگه نه گوش میکنم نه دلم میاد پاکش کنم.