GG

یه یارویی به اسم کرمیت روزولت (نوه فرانکلین رزولت رئیس جمهور) مامور سازمان سیا توی ایران بود برای کودتا، این ول نکرد بره گفت هنوز می‌شه رید تو مملکت. از طرفی آیت الله کاشانی که یه زمانی سر ملی شدن نفت با مصدق بلادی و داداشی بود علیه‌ش قرار گرفت و زمانی که بکس مصدق خواستن بریزن تو خیابون و بگن هوووی شما دارین گند می‌زنین تو مملکت بکس کاشانی نیومدن پشتشون و خیابون خالی موند، حزب توده هم که با مصدق زاویه داشت اونم پشت دستش نیومد. در نهایت هم بعضی از فرماندهان ارتش پشت شاه موندن و نیومدن کمک مصدق.

پس تا اینجا کودتا شکست خورد و مرد، ولی خب 28 مرداد کودتا به سرانجام رسید، چرا و چگونه؟

حالا چرا شاه رفت؟ ممرضا وقتی نامه عزل مصدق رو داد رفت رامسر، دید اوه اوضاع خراباتیه تیز رفت بغداد از اونورم رفت رم پیش حمید معصومی نژاد. (نرفت پیش اونا شوخی رو بفهمید)

پس ممرضا شاه روز 25 مرداد سال 1332 از ایران چونان عقاب تیزپرواز گوروخت و رفت، مصدق هم از داستان کودتا و نامه عزلش توسط شاه باخبر شد، خیلی ریز و قایم یاراش اومدن و وقتی سرهنگ نصیری (فرمانده گارد شاهنشاهی) و الباقی گنگ اومدن مصدق رو بازداشت کنن خودشون بصورت قپونی بازداشت شدن و کودتا رید.

این وسط همه منتظر دستور شاه بودن که کودتا رو یالا ماشالاش کنن، شاه هم خیلی مردد بود نمی‌دونست درسته یا نه. اما در نهایت رضایت داد و دید اوضاع ژله‌ایه از مملکت گریخت.

در نهایت آمریکا و بریتانیا هر کدوم یه جورایی برای منافع خودش یه گروپ زدن که دولت مصدق رو براندازی کنن و نفت و قدرت رو برگردونن تو زمین خودشون.

از طرفی شوروی و آمریکا شدیدا درگیر جنگ سرد بودن و اون موقع جنگ سرد یه مقدار هم روی سر ایران سایه انداخته بود. آمریکا از این که حزب توده و کمونیستا توی ایران قدرت بگیرن خب فی‌الواقع شاش کرده بود به خودش چرا که هرجا شوروی باشه زمین بازی آمریکا خراب می‌شه.

ایران و بریتانیا با این حرکت دچار یه بحران نفتی گنده شدن که داشت پاره‌شون می‌کرد، فلذا چه اتفاقی افتاد؟ بریتانیا گفت بابا یعنی چی من نون از کجا بخورم پس؟

داستان کلی اینه که مصدق با ملی کردن نفت گند زد به کاسه کوزه بریتانیا و همچنین شرکت نفت ایران و انگلیس.

امروز بمناسبت سالروز کودتای 28 مرداد می‌خوام براتون یه توضیح مختصر بدم که چی بوده داستان، بعنوان ایرانی بنظرم بهتره بدونید.

این مملکت مسئولین تراز اول هم می‌خواد.*

سعی کنید گول اسم دانشگاه رو نخورید، محیط زیست دانشگاه تهران رو با مهندسی عمران دانشگاه شیراز مقایسه نکنید. اینا بچگانه‌ست که شما بگید دانشگاهش خوبه پس برم، خب دانشگاه دورانش تموم می‌شه دیگه، بعدش می‌خوای با اون رشته قندحبه‌کنی مسخره‌ای که توی اون دانشگاه تاپ خوندی و علاقه‌ای هم بهش نداری چیکار کنی؟ آینده‌نگری.

می‌رید دانش

البته که نظر من خیلی با این بزرگوار متفاوته، شما دانشگاه رو 4 سال زندگی می‌کنید ولی رشته‌تون رو یک عمر. (اگر هدفتون درآمد از طریق درس باشه). بنظر من که گول اسم دانشگاه‌ها رو نخورید، بله دانشگاه تاپ مهمه ولی مگه چندتاتون می‌تونید توش قبول شید؟ یکم واقع‌گرایانه‌تر فکر کنید. و صد البته که نمره و معدل و رنک علمی مهمه، ولی منطقی باشید.

خیلی خب بس، بنظرتون فردا رنگش قهوه‌ایه یا سبز یا مشکی؟

اگرم می‌خواید بزنید توی این فاز که کجای زندگیمون بدرد می‌خورن بازم باید بگم مهارت حل مسئله، یهو با زیدت به پرابلم می‌خوری بتونی حلش کنی، توی محل کارت مشکل پیش میاد بتونی عیب‌یابی کنی، یه چیزی رو بلد نیستی ولی بفهمی چجوری یادش بگیری. شما توی دانشگاه فقط انتگرال و مشتق جزئی و دیفرانسیل یاد نمی‌گیری، یاد می‌گیری چجوری یاد بگیری. این از همه چیز مهم‌تره.

حالا شاید بگید این درسایی که توی دبیرستان و کلا مدرسه می‌خونید بدردنخور و الکیه ولی بعنوان کسی که مهندسی خونده و رشتش هم ریاضی بوده باید بگم تا شما حد و مشتق رو بلد نباشید انتگرال رو یاد نمی‌گیرید و تا وقتی انتگرال رو یاد نگیرید نمی‌تونید یه سیکل بهینه نیروگاهی طراحی کنید. تا وقتی سینماتیک یاد نگیرید نمی‌تونید دینامیک یاد بگیرید و دینامیک رو یاد نگیرید نمی‌تونید یه سیستم دمپینگ مناسب برای دستگاه دوار صنعتیتون طراحی کنید. تا واکنش‌های شیمیایی و موازنه ساده رو یاد نگیرید نمی‌تونید خروجی‌های احتراق یه موتور دیزل یا بنزینی رو آنالیز کنید که بتونید براش کاتالیست و .. بسازید.

می‌بینید دوستان؟ تمام این حرف‌ها و داستان‌ها مربوط می‌شه به بعد از کنکورتون، فارغ از رشته و شهری که بخواید. اینا یه صحبت‌های کلیه، یه سری الگو که همیشه جواب می‌ده، همیشه همینه. خیلی از آدمای موفق توی دانشگاه روابطشون رو پیدا کردن، توی دانشگاه فکر و شخصیتشون رشد کرد، نه توی 4 ساعت امتحان کنکور.

کنکور رو بدی اول راحتیته؟ چرنده و کذب. اول سختی‌هاست. شب بیداری داره. اگه خوابگاهی بشی رفت و آمد و زندگی خوابگاهی داره. استرس امتحان و پروژه و کنفرانس و… داره، ولی برای رشد باید آدم از یه سری چیزا بگذره. باید سعی و تلاش کنید.

بله بچه‌ها، درسته من مسخرتون می‌کنم و می‌خندیم ولی واقعیت همینه، نتیجه کنکورتون مهم نیست ولی واقعا درس خوندن و ادامه تحصیلتون مهمه، این که شما فردا و پسفردا سر جلسه چیکار کنید خیلی مهم نیست، این که بعدش چیکار کنید مهمه، سواد و فرهنگ و زندگی و خیلی چیزای دیگه رو توی دانشگاه یاد می‌گیرید و واقعا برای یه انسان توی این دوره زمونه در 90 درصد اوقات لازمه که دانشگاه رو تجربه کنه.