es
Feedback
یا الان یا هیچوقت .

یا الان یا هیچوقت .

Ir al canal en Telegram

اینجا پناهگاه روزهای سخته! جایی که یاد میگیریم تحت هر شرایطی ادامه دهنده باشیم:) کبوترِ نامه رسانِ من @Grayoxbot پیاماتو به دستم میرسونه✨ اینجا زندگی جریان داره!

Mostrar más
El país no está especificadoLa categoría no está especificada
1 261
Suscriptores
-324 horas
-147 días
+7930 días
Archivo de publicaciones
جنگِ واقعی فقط اونجایی که قلبت میگه «بسه تو نمیتونی بیخیالش شو» و مغزت میگه « اگه بشه چی؟ »

Repost from girl in 'blue'
یادت باشه زندگی در موردِ زمین خوردن نیست،در موردِ بلند شدنه. یادت باشه شکست‌ها باعث پیدا کردنِ مسیر بهتر میشن. یادت باشه قدر دانِ زخم‌هات باشی،اونا همیشه بهت درس‌های بزرگی میدن. یادت باشه تو همیشه مسئولِ نجاتِ خودتی،به هر شکلی و به هر راهی. یادت باشه حق نداری زیرِ قول‌هایی که به خودت دادی بزنی! نباید اعتمادِت به خودت از بین بره. هرکاری رو گفتی"انجام میدم"،حتماً انجامش بده.

و چقدر زود گذشت، به یه چشم بهم زدنی تموم شد

داشتم گالریمو نگاه میکردم گفتم شماهم ببینیدش.. عجب روزای سخت و دلگیر و بی رحمی بود

photo content
+1

photo content
+1

photo content
+1

خاله تراز فقط خودم💆🏻‍♀
+1
خاله تراز فقط خودم💆🏻‍♀

هر کسی توی یه مرحله‌ای از زندگیه و با مشکلات خودش دست و پنجه نرم می‌کنه. تو هم توی یه مرحله‌ای هستی. شاید با یه ترس قدیمی، شاید با یه شکست تازه، شاید با خودت. یه بار سنگینی داری که کسی نمی‌بینه. ولی داری می‌کشی. داری ادامه می‌دی. داری با همون چیزی می‌جنگی که شاید هیچ‌وقت به کسی نگفتی. زندگی برای تو هم آسون نیست. این مرحله‌ای که توشی، شاید سخت باشه، شاید طولانی، ولی مالِ همیشه نیست. تو هم نقشه‌ی کامل زندگیتو نداری. گاهی گم می‌شی، زمین می‌خوری، خسته می‌شی. این چیز عجیبی نیست. نگذار اون چیزی که توش گیر کردی، تعریفِ تو رو بنویسه. تو فقط یه تیکه از داستان خودت رو داری می‌بینی، نه کلش رو. اون زخم‌هایی که کسی نمی‌بینه، اون شب‌هایی که کسی نمی‌دونه، بخشی از توئه، ولی همه‌ی تو نیست. تو داری با یه چیزی می‌جنگی که شاید هیچ‌وقت به کسی نگفتی. و همین که هنوز داری می‌جنگی، یعنی هنوز تموم نشدی. دوام بیار، این روز ها نیز تمام میشود .

مطمعنم حتی اگر سال ها ازین روزا بگذره، بازم تا ابد تروماش روم میمونه :)

استزس و فشار این روزا که همش با خودت میگی : " میشه یا نه؟ " داره روانیم میکنه. و نقریبا بخاطر این استرس و فشار روحی نمیتونم از چیزی تماما لذت ببرم و همش کوفتم میشه

ولی فارغ از تقلب کیمیا، عربی رو تکرار و تمرین زیاد نجات میده:)

حتی اگر فکر میکنی فقط یک درصد احتمال موفقیت وجود داره، دست از تلاش نکش بخاطر اون یک درصد هم که شده سختی بکش، تلاش کن، کم بخواب، تفریح نکن و تا آخرین لحظه برای بدست آوردنش بجنگ که بعدا حتی اگر نشد، توی دلت نگی : اگه تلاش میکردم و میشد چی؟ چون این جمله به تنهایی میتونه تا آخر عمر یقه ات رو بگیره و نزاره از زندگیت لذت ببری:)

عجیبن واقعا

چرا واقعا فکر میکنن پلیرای دختر نوبن و نیاز دارن یکی هواشونو داشته باشه؟ :)

توی کالافی که همه پلیرای یه اسکواد پسرن اگه بفهمن تو دختری دیگه بهت امون نمیدن حس میکنن ارث باباشونی باید روت غیرتی بشن و هواتو داشته باشن وگرنه شبشون روز نمیشه😂😂😂.

اینکه دوهفته دیگه نتایج کامل اعلام میشه و قراره انتخاب رشته بکنم میترسونتم:) ترومای پارسال هنوز روم مونده...