یا الان یا هیچوقت .

دووم آوردم تا سربلند کنم مامانمو تا شرمنده مامان نشم تا بابام بخنده تا این وضعیت فلاکت بار تموم شه تا به آرزوم برسم تا جایی باشم که دوسش دارم اما اونجوری که میخواستم نشد کم آوردم زمین خوردم یاد گرفتم هر چیزی بهای خودشو داره و چیزی و نجنگیده نمیتونی از صفر به دست بیاری رشد بها داره *بها*

راستش تنها هدفم این بود از خونه خلاص شم نشد که بشه بجاش از زندگی خلاص میشم که بهتره

خب خانواده‌ام خیلی حمایتم کردن و تنهام نزاشتن چیزی ک یاد گرفتم این بود : زندگی دوتا حالت بیشتر نداره یا صدتو میزاری و لذت موفقيت رو میچشی یا روزاتو کبریت میکشی و حسرت میخوری..

سوال اول:سال دوازدهم از دور خیلی ترسناک به نظر میرسید، ولی وقتی رسیدم بهش، عمق لذت از درس خوندن رو فهمیدم. و خودمو میدیدم که ساعت ها تو خلسه درس خوندن بودم و فهمیدم چقدر عاشق این رشته و تحصیل کردنم. عاشق یادگیری ام سوال دوم: مدیریت بحران. انقدر داخل هر شرایطی باید درس میخوندم و ادامه میدادم که وضوحاً جلوی هر اتفاقی یاد گرفتم چجوری دووم بیارم. پانسیون رفتن هم بهم یاد داد که بعضی از ادما واقعا هیچ بویی از انسانیت و شعور نبردن و بحث کردن باهاشون فقط باعث میشه توام مثل اونا بی شعور به نظر برسی. یاد گرفتم بجای بحث و جدال باهاشون، و برای حفظ سلامت روان خودم، فقط سکوت کنم و سعی کنم تا جای ممکن خودمو با شرایط وقف بدم و یه راهیی واسه کنار اومدن باهاش پیدا کنم🧘🏼‍♀️

دیدن چشمای پر از شوق مامان بابام موقع اعلام نتایج باعث شد ادامه بدم و اینکه من اگه پشت کنکوری نمیشدم بزرگ نمیشدم و من پارسال برا ورود به دانشگاه بچه بودم تجربه هایی که امسال بدست آوردم پارسال حتی به ذهنم خطور نمی کرد. و در نهایت از خدا میخوام امسال دست تک تکمون رو بگیره و یک یکمون به هدفمون برسیم 🥲❤

https://t.me/now_orneverw/4764 چیزی که باعث میشه دووم بیارم و ادامه بدم اولاً سختی‌هاییه که تو این یه سال کشیدم، ثانیاً امیدِ تو چشای مامان و بابامه و من نمیخوام که ناامیدشون کنم. با ارزش ترین چیزی که تو این مسیر فرسایشی بدست آوردم، صبر و اراده و استقامتی بود که فکرشم نمی کردم از من بر بیاد. و دوستانِ واقعی و فیکم، آدمای خوب و بد اطرافم رو مقداری شناختم.

واقعا نمیدونم چرا ادامه دادم و چرا تا اینجا اومدم و هنوزم دارم تلاشمو میکنم چون این رشته چیزی نبود ک من میخاستم و علاقم اینجا نبود اصلا شایددددد میخاستم ته وجودم ب خودم ثابت کنم که اگر بخای میتونی انجامش بدی هر چی که باشه چه دوسش داشته باشی چ نه و تنها چیزایی ک این مدته یاد گرفتم این بود وقتی تو ی مسیری پا میزاری ب هیچ وجه عقب نرو خودتو نباز گریه کن ولی ادامه بده غر بزن ولی ادامه بده صد خودتو بزار تا اگرر نشد بعدش بگی من تمام تلاشمو کردم پس جایی برای پشیمونی ندارم🥲 (ببخشید طولانی شد🫠)

چیزی ک باعث شد تا الان ادامه بدم آزمون و خطا و کسب تجربه بود ک بتونم سال بعد تکرارش نکنم ( راستش من از ده روز مونده ب نهایی امید امسالمو از دست دادم و فقط برای کسب تجربه خوندم ) و به شخصیتی توی این مسیر رسیدم ک سختی های ایرانی بودن قراره کمتر اونو خورد کنه و دوام بیشتری داشته باشه:)

خانوادم بهم افتخار کنن:) چون اولین دستاورد زندگیمه با تلاش خودم برای جبران زحمات بابام که کل مسیر میبردم میوردم ولی درس نمیخوندم ولی امسال که هدفمو پیدا کردم جونمو گذاشتم جبرانش کنم. چیزی که تو مسیر کنکور فهمیدم این بود که منم میتونم منم میتونم ادامه بدم منم میتونم اگه افتادم و تو اوج ناامیدیم بلند شم به کنکوریای سال پیش که قبلا نگاه میکردم اینجوری بودم اینا چجوری تو شرایط جنگ خوندن و الان من اینجام که بگم با گریه سوگواری دی خوندم با صدای انفجار دم گوشم خوندم با جنگنده بالا سرم خوندم همه چیو گذاشتم کنار اتفاقای دیگه تو زندگیم افتاد خوندم دوباره سوگ تجربه کردم خوندم دوستامو از دست دادم سلامت جسمی و روانی و.. یاد گرفتم خیلی چیزا یاد گرفتم خیلی بزرگتر شدم شاید اگه کنکور نبود اینا هم نبود تجربه های تلخش به کنار اگه نبود اصلا نمی فهمیدم ادامه دهنده‌ام و چقدر پای هدفم میتونم بمونم. پ.ن: امیدوارم امسال همه برسن به چیزی که میخوان سالِ سختی گذروندیم و من به هرکس که تا اینجا اومده افتخار میکنم♥️ دمتون گرم

از زمانی ک وارد دهم شدم تو خود الان بخاطر خودم و لحظات خوبی ک قراره رقم بزنم اون لذتایی ک باید تجربه کنم فقط ادامه دادم،هدفمم به هیچ وجه تغییر نکردو خیلی روزا تصورش میکردم:)))من فقط ادامه دادم،آدم سرسختی شدم خیلی چیزارو تونستم کنترل کنم خیلی چیزا واقعا تو این دوره یاد گرفتم و آدم پخته تری شدم که بدون طی این مسیر به این زودی نمیتونستم یادبگیرم.مهم ترین چیز استمرار و ادامه دادنه باید پرووو باشی کم نیاری و با خدای خودت ادامه بدی.و قول میدم ک توی تمام مراحل بعدی زندگیم استمرار و روحیه قوی رو حتما داشته باشم،معجزه میکنه:)))❤️‍🩹

من انسانیم ولی آدمی ک الان هستم با آدم اول کنکور زمین تا آسمون فرق داره این آدم یاد گرفته ک هیچ کس جز خودش نمیتونه ب دادش برسه یاد گرفته ک زندگی اینقد ارزشمنده ک باید برا تک تک دقیقش برنامه ریخ یاد گرفته ک تو فشار و سختی دووم بیاره با خدا رفیق تر شده امسال :) قدر پدر و مادرشو بیشتر می‌دونه :) می‌دونه تنها کسایی ک بیشتر از خودش منتظر موفقیتش اوناس کنکور با همه بدیاش ، انسان قوی ای ازم ساخت امیدوارم ک نتیجه خوب شه شمام بهترین نتیجه رو بگیرین من فرهنگیان میخام، چون گفتی میمونه تو چنلت ب عنوان یادگاری خواستم بگم اینم بمونه از من ب یادگار قبول شدم دوباره پیام میدم و میگم ریپ بزنی رو پیامم حتما بخونید ک تا نسوزی نشود شمع دلت نورانی

اصلا شروع نکردم که بخوام دووم بیارم ولی هرچی با دانسته هام از ساعت مطالعه ی ۰ ۱ نهایتا ۲ ساعت روزانه داشتم دارم میام جلو و خیلی پشیمونم و ۱سال پشت کنکوری‌ام و دیگه نمیتونم بمونم

با اجازه همین امشب فور میزنم-

چپ دستا هم حتما گوش بدن:)

اینم چون دیروز قولشو دادم براتون امروز ضبطش کردم حتما گوشش بدید تجربه ی خودم و چندتا از بچه هارو جمو جور کردم توی ویس قطعا بدردتون میخوره مخصوصا اون قسمتی که یواشکی با خودم مویز بردم:)

همین امشب قبل خواب وسایلای روز آزمون رو اماده کنید نندازید فردا! فردا استرس بالاست اذیت میشید ممکنه یچیزی رو جا بندازید همون استرستونو دو چندان کنه!

دلِ بعضیاتونم خوشه ها فردا انقد حجم استرس بالاست بخواید نخواید دچار فلج مغزی میشید دیگه ته تهش زور بزنید بتونید تا عصر بخونید یه بنده خدایی میگه من تا صبح کنکور میخوام بخونم اره حتما میتونی با استرس بخونی مطمعن باش میتونی:)