نَهان‌ْخانه‌یِ دل..

#هزار_و_یك_شب عشق ... ماجرایِ همین هزار و یك شب است همین هزار و یك شبی که در طاقِ آسمان جایِ ماه را آه می‌گیرد و .. در رویِ زمین جایِ حرف را اشك و ... در قلبِ عُشّاق... جای خون را تو ! عشق ... همین جریانِ هزار و یك شب است همین جریان‌ِ آه در آسمان همین جریانِ اشك در زمین همین جریانِ تو ... در رگ‌ها .. عشق ... همین هزار و یك شب است همین آه همین اشك همین تو! راست می‌گفت؛ «یارِ خوب تمامِ ماجراست» از امشب... آسمان و زمین و قلب‌ها گواهی می‌دهند که «حُسین تمامِ ماجراست» از امشب .. هزار و یك شب ... عاشقی با تو ! #به_قلم_غریب برایِ سیّدِ غریبِ دلم #ربنالاتحرمنامن‌ذکر‌اباعبدالله

من‌همیناروبلدم منم‌نگاه‌منم‌بخر‌منم‌بخواه #ابی‌عبدالله

#هزار_و_دو_شب من کجا و .. تو کجا ؟! خودم هم خوب می‌دانم .. به تو نمی‌آیم؛ اما خودت نفس‌‌م را بندِ مُحرّم کردی و .. من دلبسته و وابسته‌َت شدم حالا هم ... اگر خودت نخواهی اگر خودت اجازه ندهی .. حتی نمی‌توانم صدایت کنم حسین‌جان! به کاری نمی‌آیم قبول به تو نمی‌آیم ... قبول روسیاهم ... قبول ولی من ... نفس‌م به مُحرّم بند است ... قسم به چادرِ خاکی ... نفس‌م را نگیر ! من بی دست و پاترین‌م .. قسم به دست‌های بسته ... دست مرا هم یک گوشه کناری زیرِ خیمه‌ت بند کن !... #به‌_قلم_غریب #ربنالاتحرمنامن‌ذکر‌اباعبدالله

همه ‌چیو فراموش کردم ... یادم نمیاد باید برات چیکار کنم ... کاش خودت یه نگاهی اینورا بندازی #ابی‌عبدالله

یك سالُ برا ده شب زنده‌َم !

#هزار_و_سه_شب «هزاروسه‌شب»هایِ من .. گره خورده با آه .. با پریشانی .. با تو ! «هزاروسه‌شب»هایِ من .. گره خورده با لکنت .. با نفس‌نفس زدن .. با اشك ... «هزاروسه‌شب»هایِ من .. گره خورده با زلف .. با «با-با-یی» با «س-سلام» «هزاروسه‌شب»هایِ من .. گره خورده با قسم .. که سه‌بار ... به سه‌ساله‌ ... قسم‌ت دهم ! که جا نمانم‌ ... که بغلم کنی ... که ... «هزاروسه‌شب»هایِ من .. جنون است ... دیوانگی‌ست ... بغلم کن مرا هم با خودت ببر ! #به_قلم_غریب #ربنالاتحرمنامن‌ذکر‌اباعبدالله

#پاك_کن #عزیزم_حسین مُحرّم نیامده ... گرد و غبارِ قلب مرا هم بگیر تا هیچ چیز و هیچ کس نماند غیر از تو و مُحبّتِ تو #به_قلم_غریب

#زیر_سایه_پرچم #نگران دارم فکر می‌کنم این دست‌ها.. این چرخ خیاطی... این سوزن.. حتی این نخِ سرخ که همرنگ چشم‌های‌ما و اشک‌های توست چه خوشبخت‌اند که تو انتخاب‌شان کرده‌ای.. حتی این میز چوبی که تن‌ش به تنه‌ی پرچم‌ت خورده باید خیلی حسابی باشد که نگاهت را گرفته.. چه حال خوبی دارند که سوا شده‌اند.. برای میزبانی نگاه عشاق‌ت.. برای درد و دل‌هایی که به زبان نمی‌‌آیند و ... به اشارات نظر ختم می‌شوند.. راستش را بخواهی.. این شب‌ها قلمم را غلاف کرده‌ام نشسته ام اشک اشک که ببینی‌ام.. که نگاه بریزی در ... کاسه‌‌ی خالی نوشته‌هایم.. اما دیدن این چند ثانیه همانا و یادآوری اینکه این من غریب حتی سر سوزنی.. به قدر همین نخ و ... سوزنی که به پرچم‌ت گره خورده نمی‌ارزم که تو نگاهم کنی همانا.. حسین‌جان! امشب فقط خواستم همین را بگویم.. که بدون هیچ استعاره و تشبیه و آرایه‌ای.. من نمی‌ارزم.. به کاری هم نمی‌آیم .. که بخواهی بخاطر لیاقت و این‌ها انتخابم کنی.. اما تو ... بامعرفت‌تر از این حرف‌هایی سیاهی لشکرت.. مرا هم بخر ..! نمی‌دانم چطور و کجا دلم گره خورد به تار یکی از همین نخ‌ها.. نمی‌دانم چه زمانی و چه کسی.. مرا غریبِ تو دید و تو شدی #حسین_من من فقط .. همین یکی را می‌دانم که نگرانم.. برای مُحرّم‌ت.. برای اربعین‌ت.. نگرانم به پرچم تو .. تو هم نگرانم¹ می‌شوی..؟! #به_قلم_غریب 1.نگران. [ ن ِ گ َ ] : ۱ - نگاه کننده ۲- منتظر ۳ - مشوش پ.ن: هر کدام را دوست داری جایگزین کن؛ معنی می‌دهد؛ آخری بیشتر.. #به_قلم_غریب

#هزار_و_چهار_شب از دلم بهتر از خودم خبر داری .. نه قدمی برداشته‌م ... نه گره‌ای باز کرده‌م ... نه به‌ دردت می‌خورم .. نه به کارت می‌آیم .. چشم‌هایم .. گوش‌هایم ... دیده‌اند و شنیده‌اند آنچه نباید.. اشكِ درست و حسابی ندارم ... حال و روزم روبه‌راه نیست .. کار از کار گذشته و من ... هیچ دستاویزی جز خودت ندارم... اهلِ این طرف و آن‌طرف نیستم من اهلیِ توأم ... هرچقدر هم که به تو نیایم .. حسین جان! مرا به سمت خودت بکشان ... دارد دیر می‌شود ... دارم تمام می‌شوم ... دارد مُحرّم می‌رسد .. آبروداری کن! #به_قلم_غریب #ربنالاتحرمنامن‌ذکر‌اباعبدالله