euzahra...

انسان، زنده است. زنده تر از هر زمان دیگر. او عمیقا نفس می‌کشد. عمیق‌تر از همهٔ نفس هایی که در تاریخ کشیده است... _آن سوی مرگ

بریم بیوفتیم تو دام هشدار…

کتاب ازدواج به سبک شهداء اثر حسین کاجی،کتابی از زبان همسران شهدا. روایت زندگی بیش از ۹۰ شهید که هرکدام آرزوی شهادت در دل داشتند. چیزی که بیش از همه توجهم را جلب کرد، سادگی و معنویت جاری در زندگیشان بود، از دعای توسل و زیارت عاشورا که همراه روزهای زندگیشان بود تا مهریه‌های ساده‌ای که گاهی تنها یک جلد قرآن بود. این کتاب برایم یادآور شد که زیبایی یک زندگی مشترک، لزوما در تجملات و داشته‌های مادی نیست، گاهی در باورها، همراهی‌ها، دعاهای مشترک و هدفی است که دو نفر در کنار هم دنبال می‌کنند. خواندن این روایت‌ها، پنجره‌ای بود به زندگی کسانی که پیش از رسیدن به شهادت، سبک دیگری از زندگی کردن را انتخاب کرده بودند. پایان

عالم محضر خداست در محضر خدا معصیت نکنید. _ازدواج به سبک شهدا

هر چه مراسم را کمتر و ساده بگیریم بهتر است. بگذارید آن کسانی که ندارند به ازدواج تشویق شوند و کسانی که ندارند مأیوس نشوند. _ازدواج به سبک شهدا

زندگی را ساده بگیرید، خودتان را اسیر تشریفات نکنید. اگر از اول وارد مسابقه‌ی تشریفات شدید، دیگر رها شدن از آن سخت است. _ازدواج به سبک شهدا

زندگی را ساده بردارید. آن سادگی که ما می‌گوییم آن سادکی زهّاد و عبّاد نیست. سادگی به نسبت این کارهایی است که مردم امروز می‌کنند. _ازدواج به سبک شهدا

زن همانا گردنبندی است، نیک بنگر که چه گردنبندی را به گردنت آویزان می‌کنی. _ازدواج به سبک شهدا

با کسی که از اخلاق و دینش رضایت دارید ازدواج کنید، خودداری شما از وصلت با او باعث فتنه و فساد بزرگ در جامعه می‌شود. _ازدواج به سبک شهدا

اونایی که چنلشون پرایوت هستن فور زدن من نمیتونم ببینم اخهه...)

لینکتونو تو بات بفرستین

کتاب سمفونی مردگان اثر عباس معروفی، یکی از اون کتاب‌هایی بود که بعد از تموم شدنش، یه جور غم سراغ آدم میاد، غم اینکه داستان به پایان رسیده و دیگه قرار نیست همراه شخصیت‌هاش پیش بره. برای من، تلخ‌ترین بخش داستان این بود که گاهی خانواده، به‌جای پناهگاه بودن، می‌تونه به جایی تبدیل بشه که آدم در اون آرام‌آرام خودش رو از دست میده. فرزندان یک خانواده قرار نیست شبیه به هم باشن. اگر یکی عاشق شعر و ادبیات و تحصیله، نباید مانعش بشیم تا تمام عمر حسرت زندگی رو بخوره که دوست داشته، فقط به این دلیل که ما می‌خوایم راه و حرفه خودمون رو ادامه بده. دخترهامون رو ببینیم، صداشون رو بشنویم و نادیده‌شون نگیریم. گاهی بی‌توجهی و نادیده گرفتن خواسته‌ها و احساساتشون، چیزی جز رنج و ویرانی براشون به جا نمی‌ذاره. حسادت رو با مقایسه کردن بچه‌هامون در وجودشون پرورش ندیم و با رفتارمون رابطه خواهر و برادری رو خراب نکنیم. شاید تصور کنیم هرچه سخت‌گیری بیشتر و پایبندی به سنت‌ها پررنگ‌تر باشه، همه‌چیز درست‌تر پیش میره، اما گاهی همین سخت‌گیری‌ها فقط فاصله‌ای عمیق‌تر بین ما و فرزندانمون ایجاد می‌کنه. فرزندانتون رو همون‌طور که هستن ببینید، نه همون‌طور که دوست دارید باشن. پایان

آیدین کجایی که ببینی تنها شده‌ام، و هر شب دنیا یخ می‌زند. انگار همهٔ آدم‌های دنیا مرده‌اند، ومن تقاص هراس همهٔ آدم‌ها را یکجا پس می‌دهم. _سمفونی مردگان

به بابام میگم بیرونو نگاه برف میاد. میگه خب چیکار کنم؟ مرد یکم احساساتی باش یکم ذوق کن

اتاق خودمم چیزی از این عکس کم نداره...

یعنی دیگه تاکسی هم امن نیست...؟