🅰️

:)))

من پشت یهویی ناراحت شدنام، یه عالمه صبره.

خیلی جاها حسم دروغ نمیگفت بهم، این خودم بودم که نخواستم باور کنم.

حتی نمیتونی فکرشو بکنی وقتی از چشمم بیوفتی چقدر میتونم بتخمم بگیرمت.

تنها واکنشی که میتونم در مقابل هرچیزی نشون بدم، فعلا نگاه کردنه نه حوصله ی حرف زدن و توجیح کردن و توضیح خواستن دارم، نه دلم میخواد چیزیو بدونم و بفهمم فقط نگاه میکنم

آدمی که راحت قید بقیه رو میزنه، همونیه که برای نگه داشتن یکی همه وجودش رو گذاشته، اما رفته.

اره عزیزم

عع شما مگه کافه دارین

من اینجوریم که تا یه جایی: صبر میکنم،صبر میکنم،صبر میکنم! یهو همچیو بوسیده ک هیچ! نبوسیده میذارم کنار…

🩵