︎Po♱son K♱ss𝄒𝄒

.

ببخشید یادم رفت بگم کدوم پست🤣

Being a sleepy person with busy life is generally so hard

سوییشرت پاییزم رو هم بالاخره گرفتم :)

به چه دردی می‌خورم اگه وقتی ناراحتی نیای پیش‌ من؟

هر جا بحث انتخاب رشته میشه دلم میخواد فرار کنم

Tender is the flesh.

That's when I left my heart with a girl whose name ends with an 'A'

show me where it hurts the most so i know where to love you the most.

چه باحال :))

Oww :)))

𓂃 ࣪˖ ִֶָ 🏹🥀 نام کتاب: «تیرهایی که به قلب برگشتند» ژانر: دارک‌رومنس، تراژدی عاشقانه و روان‌شناختی. این کتاب درباره‌ی کوپیدی‌ست که دیگر به عشق اعتقادی ندارد؛ موجودی که قرن‌ها مردم را به یکدیگر رسانده، اما خودش هرگز طعم دوست داشته شدن را نچشیده است. شخصیت اصلی، دختری‌ست که از عشق چیزی جز زخم‌های قدیمی به یاد ندارد. او با هر رابطه، بخشی از خودش را جا گذاشته و حالا میان میل به دوست داشته شدن و ترس از دوباره شکستن گرفتار شده است. در میانه‌ی داستان، کوپید تصمیم می‌گیرد آخرین تیرش را پرتاب کند؛ اما این بار تیر به قلب خودش اصابت می‌کند. برای نخستین‌بار، کسی را دوست دارد که نمی‌تواند سرنوشتش را کنترل کند. راز پنهان کتاب این است که تمام تیرهای کوپید از ابتدا برای دیگران نبوده‌اند؛ او سال‌ها با هر عشقِ نافرجام، تکه‌ای از قلب خودش را نشانه گرفته است. پایان داستان تلخ است: کوپید کمانش را کنار می‌گذارد و به جای پیوند دادن قلب‌ها، یاد می‌گیرد بعضی احساسات را نمی‌توان با اجبار به سرانجام رساند. جمله‌ی پشت جلد: «او هزاران قلب را به هم رساند، اما هیچ‌کس نفهمید تیرِ آخر، درست به قلب خودش خورده بود.» 𓆩🏹𓆪 @cruelcupid

𓆩🏹𓆪 پرونده‌ی شماره‌ی ۱۷؛ تیرِ آخرِ کوپید 𓆩🏹𓆪 نام اختراع: «آمورِس؛ دستگاهِ پیوندِ اجباریِ قلب‌ها» او دانشمندی بود که پس از سال‌ها مطالعه روی احساسات انسانی، به این نتیجه رسید که تمام جنگ‌ها و ویرانی‌ها از عشق‌های نافرجام و نفرت‌های پنهان سرچشمه می‌گیرند. پس دستگاهی ساخت که می‌توانست قلب تمام انسان‌ها را به یکدیگر متصل کند؛ به‌طوری‌که هیچ‌کس دیگر نتواند از دیگری متنفر باشد یا کسی را از دست بدهد. اما اختراعش فاجعه آفرید. با فعال شدن دستگاه، درد، ترس و خشم هر انسان به تمام بشریت منتقل شد. یک نفر که رنج می‌کشید، میلیاردها نفر را به رنج می‌انداخت. مرز میان فردیت و جمعیت از بین رفت و جهان زیر بار احساسات انباشته‌شده فروپاشید. سرنوشت نهایی: زنده می‌ماند؛ اما خودش را از شبکه‌ی دستگاه جدا نمی‌کند. او تمام دردهایی را که به جهان تحمیل کرده، به‌تنهایی احساس می‌کند و تا آخرین لحظه در آزمایشگاه باقی می‌ماند؛ جایی که قلب مصنوعی هنوز می‌تپد. 𓂃 آخرین یادداشت دانشمند: «من می‌خواستم هیچ قلبی تنها نماند؛ اما فراموش کردم وقتی همه‌ی قلب‌ها یکی شوند، درد هم دیگر صاحبِ واحدی نخواهد داشت.» @cruelcupid

این پی‌ام + عکسا رو فور کنید چنلتون تا پست مد نظرتون و بذارم اینجا ویو و جذب بگیرید + رندوم 200 تا استارز بهتون بدم🐲

Limit: جوین باشید خط میزنم

🤩

ولمکنیدبزاریدبخوابم