مَه‌خوربانو‟

چقدر قشنگ بود 🥲

Boungiorno

عشق یک چراغ نفتی بود در خانه‌ای بی‌پنجره، آن‌قدر دود کرد که آخر خودش هم راه نفس کشیدن را گم کرد. دیگر کسی آرزو نمی‌کاشت؛ کلاغ‌ها زمین را بهتر از ما می‌شناختند. شب‌ها خشم مثل سنگی داغ در سینه می‌مانْد، نه می‌شکست، نه فریاد می‌شد، فقط سنگین‌تر. و ما به زمستانی عادت کردیم که تقویم نداشت، که هر روزش شبیه خبر بدی بود که هنوز بلند گفته نشده. فقط گاهی از دور صدای کودکی می‌آمد که بادبادک می‌خواست… و آسمان خیلی زود نخ را می‌بُرید.

از طرف یکی از جناب های بزرگوار خونه🤍

در هیاهوی این زمانِ سرد من جهانی دیگر دارم برای زیستن...

روح من، در میانِ خاطراتی سرگشته، بی‌قرار و بی‌قرارتر، قدم‌زنان به سوی هیچ و همه‌چیز می‌رود؛ گاه، سنگی بر راهِ نفسش می‌نشیند، و جسم، از ناتوانی خویش، آه می‌کشد. این، روحی‌ست سرکش، که در گذرگاه‌های خاموشِ تیسپون پرسه می‌زند؛ بازارها را می‌نگرد، و خنده‌ی مردمان را چون موجی دوردست می‌شنود، بی‌آن‌که در آن شریک شود. و سپس، در لغزشی آرام از زمان، کبوتری می‌شود؛ سپید و بی‌نام، و ساعت‌ها، روزها، شاید قرن‌ها، بر شانه‌ی تاریخ می‌نشیند. و چهره‌ی شاهان را می‌نگرد… نه از سرِ احترام، نه از سرِ بیم، بلکه چون دل، تنگ است؛ و نگاهش، تنها پناهی‌ست در میانِ این همه بی‌پناهی.

آرتمیس‟

ciao

🌞🌝

یه تیکه از امروزم رو نشونتون بدم😭🤌🥹

Boungiorno

درد و نفرین.. 😂

سلامتی اون مسئله سختی که حلش میکنی و بعد میگی آخیــــــــــــش

امشب من شب زنده داری دارم با لورد حسابان