Beta Version
Ir al canal en Telegram
یک دانشجوی پزشکی در حال آپدیت. 🔄 هیچچیز اینجا بینقص نیست؛ به نسخه بتا خوش آمدید.
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
332
Suscriptores
+2724 horas
+97 días
+4330 días
Archivo de publicaciones
330
آدم از یه جایی به بعد دیگه حتی حوصله نداره از دست بقیه شاکی باشه. قضاوتهاشون، حرفاشون و برداشتهای سطحیشون میشه یه نویز پسزمینه که فقط بیتفاوت از کنارش رد میشی.
اما سنگینترین قسمت ماجرا آدمای بیرون نیستن. خودتی
همون لحظهای که تو خلوتت میبینی چقدر از به دوش کشیدن این «من» خستهای.
یه پوچی مطلق و گنگ که باعث میشه نه دیگه حوصلهی تماشا کردن بقیه رو داشته باشی، نه نای توضیح دادن خودت رو.
گاهی آدم فقط دلش میخواد کرکره رو بکشه پایین و برای یه مدت هیچکس نباشه.
#دردِدل
330
وبالاخره ۰۵/۰۵/۰۵
از این تاریخهای رند که خوراک استوریهای دونفره و کلیشههای اینستاگرامیه.
ما که تو این بازیها تماشاچیایم ولی از شوخی گذشته…
قشنگی زندگی به تاریخ رند نیست به لحظه رسیدنه:
▫️ رسیدن به اون استقلال مالی و ماشینی که برای خودت تارگت کردی.
▫️ رسیدن به اون آرامش ذهنی که مجبور نباشی منت احدی رو بکشی.
▫️ رسیدن به اون ورژن قوی و باانگیزه از خودت که تو آینه بهش افتخار کنی.
▫️ و تهش رسیدن به یه آدم اصیل که حالت کنارش واقعی خوب باشه نه مثل این عشقهای نمایشی.
به اینا برسید وگرنه این عددها فقط میان و میرن.
330
گاهی باید از صداها فاصله گرفت،نه از سر گریز بلکه برای شنیدن دوباره خود.
چند روزی را در خلوتی زیستم که فقط من بودم و آن یگانهای که محرم ناگفتههاست.
از گردنهی اضطرابی عبور کردم که هیچ چشمی نباید تماشایش میکرد و هیچ گوشی نباید میشنید…
و چقدر عجیب است که انسان در عمیقترین طوفانهایش ساکتترین موجود زمین میشود.
لبخند میزند ، ادامه میدهد و تمامِ جنگ را در سکوت خودش میبرد.
برگشتم.
آرامتر، صبورتر و کمی روشنتر از قبل. ✨
330
«گر ماه من برافکند از رخ نقاب را
برقع فروهِلَد به جمال آفتاب را»
امروز روز جهانی ماهه. 🌙
درسِ دلبری و تعریف از یار رو باید از سعدی یاد گرفت.
حالا به همین بهانه این شاهبیت رو بفرستید
برای ماه زندگیتون
منم میرم بخوابم
330
واکنش امتحان آناتومی عملی ادراری-تناسلی امروز که تا ساعت ۸ شب اصلا از وجودش خبر نداشتم:
330
داشتم کتاب To Have or To Be رو میخوندم.
اریک فروم یه سوال پرسیده که بدجوری درگیرم کرد:
اگر من آنچه هستم که دارم و آنچه را که دارم از دست بدهم،آنگاه من کیستم؟
انگار خیلی وقتها تمام انرژیمون رو گذاشتیم روی ساختن یه ویترین بینقص از خودمون ولی یادمون رفته ریشههامون رو محکم کنیم.
شاید همین خلاء درونیمون باعث شده سر بزنگاهها به جای ریشه به پناهگاههای غلط بیرونی بچسبیم.
اگه یه روز این زرقوبرقها و دستاوردهای بیرونی نباشن واقعا چیزی از خودمون برای بودن باقی میمونه؟
@Betaa_Version
330
به امید روزی که سهم هم نسلان من از جوانی کوله باری از رویاهای ناتمام و آرزوهای به خاک سپرده شده نباشد.
به امید روزی که نقطه پایانی بر این تسلسل تلخ حسرتها گذاشته شود و دیگر هیچگاه شاهد پرپر شدن جوانانمان نباشیم.
به امید روزی که جوانی کردن در این آب و خاک تقلایی جانکاه برای بقا نباشد و آینده مسیری روشن باشد نه سرابی که جان و امیدمان را در راهش جا بگذاریم.
جنوب همیشه نماد خونگرمی ، مهربانی و استقامت بوده اما امروز قلب تمام ایران برای آن میتپد و در غمش میسوزد.
تسلیت به ایران داغدار🖤
@Betaa_version
330
یه جاهایی هست که انگار زمان توشون جور دیگهای میگذره.
ترکیبی از هنر ، آرامش و انرژی آدمایی که تو دل شلوغی دنبال یه گوشهی دنج برای قلبشون میگردن.
بماند به یادگار از یک شب آروم…
من هرچه دارم از تو دارم یا رضا جان
330
You know what makes people more happy than seeing a kingś glorious?
Seeing a kingś failure.
And that is a unfair ending for a kings
