𝐬𝐡𝐚𝐝𝐨𝐰 ⋆

توی این چهل روز، کوه اگر جای ما بود، فرومی‌پاشید!

امروز sad نبودم دویست، سیصد بودم.

تف بر محمد و آل محمدِ بچه باز💅🏻

به به به

وارد واقعی ترین اربعین تاریخ شدیم.

چیکار کردید که بعد یک ماه هنوز میشنوم “فرزند ایران و جان فدای میهن…” و تموم نمیشن.

با نسلی طرفید که میگن ” تهش مرگه دیگه “ .

از عصبانیت "گریه کردن" داستانش جداست.

همه چیز بهم ریخته است، اتاقم، اعصابم، زندگیم، ذهنم، ذهنم، ذهنم.

خدایا می‌دونی ایران کجاست یا لوکیشن بفرستیم واست.

هرکدوم از ستاره های آسمون امشب مثل بچه هامونن که دارن میدرخشن.

مشکل اینه که فکر می‌کنی همه قلب تورو دارن.

مهم نیست شما چه نسبتی با دخترا دارین، کلا دخترا از ارتباطتون با سایر دخترا متنفرن.

‏تنها راه نجات برای من خوابه ، وقتی میخوابی ناراحت نیستی، عصبانی نیستی، تنها نیستی.

کاش منم "last seen a long time ago" میشدم.

امروز و فردا چهلم هزاران جوانی‌ست که دیگر نیستند؛ چهلم چشم‌هایی که دیگر به آسمون نگاه نمی‌کنن؛ چهلم دست‌هایی که دیگه مشت نمی‌شن؛ چهلم صداهایی که آخرین فریادشون برای آزادی بود و خاموش شد؛ اما یادشون خاموش نمی‌شه؛ هر شمعی که امروز روشن می‌کنی؛ هر اشکی که می‌ریزی؛ هر قلبی که هنوز برای ایران آزاد می‌تپه؛ یعنی اونا هنوز زنده‌ان. امروز و فردا نه فقط روز سوگواری‌ست؛ روز عهد دوباره‌ست؛ که خونشون هدر نره؛ که راهشون ادامه پیدا کنه؛ که فردا، ایران آزاد؛ به نام اونا ساخته بشه. برای همه اون جوون‌هایی که ستاره شدن؛ برای همه مادرانی که هنوز منتظرن؛ برای همه ما که هنوز اینجاییم و نفس می‌کشیم؛ امروز و فردا فقط سکوت نکنیم؛ یادشون رو زنده نگه داریم.