Ailivora🌙
Ir al canal en Telegram
Where music meets mood🧸 http://t.me/HidenChat_Bot?start=7168711281
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
281
Suscriptores
-224 horas
-47 días
-2030 días
Archivo de publicaciones
281
🫵 این پیام رو فور بزنید چنلتون تا بهتون بگم که چنلتون وایب کدوم کتاب /فیلم یا سریال رو میده 🤍🥹
اگر فور زدید توی کامنت های همین پست بهم بگید ✨🤍
https://t.me/ferferyailin/767
05 ago, 16:28
281
"-زندگی، این زندگی شادی آفرین و سرورانگیز است" مادرم می گفت: "آخ عزیزم، آخر کدام شادی و سرور وقتی تمام شب در تب می سوزی و چنان سرفه می کنی که انگار سینه ات پاره پاره میشود" جواب میداد: "مامان گریه نکن زندگی بهشت است و همه ما در بهشتیم اما نمی خواهیم این را بدانیم. اگر میخواستیم بدانیم همین فردا بهشت روی زمین میبود"
برادران کارامازوف ص۵۶۳
05 ago, 15:34
281
بعضی مکانها هستند که جهان، عمداً آنها را به فراموشی میسپارد، و Orynth Vale یکی از همانهاست. این دره، زیر سقفی از مهِ نقرهگون و ستارگانِ بیخواب، چون رازی کهن در قلب کوهستان تا خورده و پنهان مانده است. رودهایی که از خاکِ تیرهاش میگذرند، صرفاً جاری نمیشوند؛ آنها به زبانی کهنتر از حافظه نجوا میکنند و پارههایی از اندوه، شگفتی و نامهای ازدسترفته را به سوی دریایی نادیدنی با خود میبرند. در سکوتِ رنگپریدهی سپیدهدم، دره چنان مینماید که گویی از سنگ و باد ساخته نشده، بلکه از رؤیایی شکل گرفته که زمین روزی در دل پرورانده و هرگز جرئتِ بر زبان آوردنش را نداشته است. میگویند کسانی که وارد Orynth Vale میشوند، اگر اصلاً بازگردند، دیگر همان آدم سابق نیستند. زیرا این دره تن را زخمی نمیکند؛ روح را برهم میزند و اندوههای فراموششده را از پناهگاههای پنهانشان بیرون میکشد و آرام، زیر گرگومیشِ ابدیِ خود نگه میدارد. درختانش همچون شاهدانی خاموش بر هزار افسانهی بهخاکنرفته ایستادهاند و شبهنگام، وقتی هوا از موسیقیِ ناپیدا به لرزه درمیآید، حتی سایهها نیز انگار به احترام زانو میزنند. بعضی میگویند ستارهای سقوطکرده زیر ریشههای این دره به خواب رفته است؛ و بعضی دیگر باور دارند که Orynth Vale خود، آخرین ترانهی ناتمامِ همان ستاره است. تقدیم به تو؛ الین ایران زمین✨🤍 @imelnn
05 ago, 14:29
281
The old traveler whispered the name Ottedeh as if it were a lost prayer, a sanctuary hidden beyond the reach of maps and mortal memory. In that twilight realm, the wind does not blow; it remembers, carrying the scent of rain-soaked earth and forgotten dreams that cling to the hollows of the ancient trees. To reach Ottedeh is to surrender the weight of one’s past, for the silence there is absolute and unforgiving. It is a place where shadows detach from their owners, wandering freely under a sky that never turns to night, forever holding the golden, flickering light of an eternal, suspended dawn." «آن مسافرِ پیر، نامِ Ottedeh را چنان زمزمه کرد که گویی دعایی گمشده است؛ پناهگاهی که فراتر از دسترسِ نقشهها و حافظهی فانیِ آدمیان پنهان شده بود. در آن قلمروِ گرگومیش، باد نمیوزد؛ بلکه به یاد میآورد و عطرِ خاکِ بارانخورده و رؤیاهای فراموششدهای را با خود میآورد که به حفرههای درختانِ کهنسال چنگ زدهاند. رسیدن به Ottedeh، رها کردنِ بارِ گذشتهی خویش است؛ چرا که سکوت در آنجا مطلق و بیرحم است. آنجا مکانی است که سایهها از صاحبانشان جدا میشوند و آزادانه زیر آسمانی که هرگز به شب نمیگراید، پرسه میزنند و همواره نورِ طلایی و لرزانِ سپیدهدمی ابدی و معلق را در خود نگاه میدارند.»تقدیم به تو ؛ Ottede ایران زمین ✨🤍 @Jinmoone
05 ago, 14:23
281
«یک مسلمان بعد از مسئله خودآزاری ، برای کامل شدن دین خود به مرحله دگر آزاری یا امر به معروف میرسد.»
صادق هدایت
05 ago, 14:10
281
Repost from N/a
شاید به همین دلیله که غروب، آدمها رو به یاد کسانی میندازه که دیگه کنارشون نیستن. به یاد حرفهایی که هرگز گفته نشدن، نامههایی که هرگز نوشته نشد و آغوشهایی که تنها در خیال اتفاق افتادن. غروب، حافظهی عجیبی دارد؛ هر روز میاد تا ثابت کنه بعضی دلتنگیها، با گذشت زمان کهنه نمیشوند، فقط رنگ دیگهای به خود میگیرن.
05 ago, 02:53
