کُنجی با عنوانِ آرامجآی*

متنفرم از غمی که قلم رو بده دستم ولی ذهنم رو انقدر شلوغ کنه که نتونم بینویسم.

بچه ها واقعا هر لحظه یک بیت جدید به ذهنم میرسه برای نوشتن ولی بیشتر از دو سه بیت نمیتونم ادامشون بدم

همه یروزی میرن عزیزم همه.

https://t.me/aramja1/1633 یه روزی ینفر این و به من گفت ولی الان یجوری ازم دور شده که تا من پیام ندم ، نمیگه زنده ای یا مرده...

کاش میشد نگم ولی بفهمی.

خدا هم گرفته رو ما هی میخواد ثابت کنه از این گوه تر ها هم خواهد شد.

سه سال پیش همین روزا من بیشترین احساس ناکافی بودن رو داشتم اون دوره تموم شد فکر کردم دیگه تکرار نمیشه امروز بدترشو تجربه کردم

بزرگترین دروغی که شنیدم

من از وابستگی بجایِ عشق بیزارم.

قدِ میاکه سرت مین دلم دردَ عزیز اَر مه مردم تو سی مه اشکی نریز آخرش هر کسی باید بمیره دِ دل خاک یه ذره جا بیره شوو سالم که رسس جومکه مشکیته درآر یه گل سرخی عزیز تو دِ سر خاکم بکار…

خاک به گورم واقعا

یاحظه وایسید یه آهنگیه دوساعته دارم باهاش گریه میکنم بفرستم

خدابکنه بچه ها 😭

بابااا این حرفااا چیههه خدانکنهههه