مامان ".

مامان همیشه میگفت .. درست جایی میفهمی دلت تنگ شده که وقتی از اون مکان رد میشی یادش میوفتی وقتی خوراکی مورد علاقشو میخوری دوست داشتی که اونم پیشت میبود که به اونم میدادی وقتی از خیابونایی که با ماشین یا موتور دور میزدین رد میشی صدای خندهاتون تو گوشت میپیچه ). مامان بهم گفت .. وقتی اونقدر سخت تلاش میکردی و با اون وضعیت میومدی خونه حتی یک درصد هم فکر نمیکردم که ثانیه ای جواب تماس یا نوتیف پیاماش و دیر بدی " تو ادمی نیستی که ادم هایی که دوستشون داری و اولویت قرار ندی › تو اولویت اول من بودی تو اولین رفیق اولین پناه من بودی‟

مامان همیشه می‌گفت .. آدمی که هر روز حال دلت رو سنگین می‌کنه ، هرچقدر هم که برات خاص باشه ، نباید در زندگیت بمونه . می‌گفت بعضی آدم‌ها نمی‌خوان بد باشن فقط بلد نیستن خوب بمونن . هروقت با خودم میگفتم شاید ادمهای بعدی زندگیم خوب باشن دقیقا همونا بدترین بودن " چقدر بده با خودم فکر کنم و بگم که « یعنی هنوزم آدم درست هست یعنی هنوزم ادم متعهد وفادار و سالم هست و اخرش به کلمه نه میرسم » ('و ما مجبور می‌شیم از چیزی بگذریم که یه زمانی براش می‌جنگیدیم .)