Dead poets society

تولدتت مبارککککک!!!✨

چهار سال گذشته، چهار سال از روزی که یه اسم، یه جمله‌ی سه‌ کلمه‌ای، شد زبون یه ملت. زن، زندگی، آزادی فقط یه شعار یا یه تیتر خبری نبود بلکه بیانیه‌ی پایان اون ترسی بود که سال‌ ها تو گلومون گیر کرده بود. حکومت زد، کشت، کور کرد، تجاوز کرد، اعدام کرد، و آخرش چی گیرش اومد؟ نه توبه، نه تسلیم، نه اون سکوت رضایت‌ آمیزی که چهل‌ و چند سال روش حساب باز کرده بود، گیرش اومد ملتی که دیگه از مرگ نمی‌ترسه. مهسا اسمش شد نماد، ولی این جنبش هیچ‌ وقت خلاصه نمیشه تو یه اسم، یه هشتگ، یا یه سالگرد که فقط هرسال یادش می‌افتیم، خانواده‌ هایی هستن که هنوز بعد این‌ همه سال دارن با نبود عزیزشون زندگی میکنن و حقشونه که هیچوقت این یادآوری قطع نشه، نه از سر ترحم بلکه از سر احترام. ما هنوز همین‌ جاییم، شاید خسته‌ تر، شاید زخمی‌ تر، اما آگاه‌ تر از همیشه. ما نه فراموش کردیم، نه بخشیدیم و نه یادمون رفته برای چی وارد این مسیر شدیم. این صدایی نیست که خاموش بشه یا از بین بره، این بیداری تو تک‌تک لحظه‌ ها و رفتار های هر روز ما جا افتاده و تا روزی که این جامعه به اون آزادی واقعی نرسه، هیچکس نمی‌تونه متوقفش کنه. -به یاد جاوید نام های شهریور ۱۴۰۱

چه رنگی رنگی و خوشگل😭😭

همه چيز به‌هم ريخته است؛ موها، تخت، واژه‌ها، زندگی، دل. — جک کرواک

عاشقتم 🗣

This was genuinely so lovely to read.

🐟🌟

وای عاشقشونم😭😭😭

https://t.me/lookingformorepeace من وقتی چنلتون رو دیدم، یاد نقاشی‌ های برجسته‌، قطار، سینما، کتاب های فلسفی افتادم.

بله🦦

هه عشق کردی

سرعت عمل-

من اولین نفرم

این پست +پیام فوروارد کنید و پستی که میخواید مشخص کنید بزارم اینجا.

و برای چند نفر رندم نامه بنویسم.🌀