مَکا
Ir al canal en Telegram
گاهی یک بیت شعر، تمامِ حرفهای نگفتهی ماست... 🥀 📖 شعر | ادبیات فارسی | 🖋️ پناهی برای دلهای اهلِ کلمه
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
6 286
Suscriptores
-2124 horas
-1487 días
-74830 días
Archivo de publicaciones
6 278
تِتیس الهه جاویدان آب و دریاست و پیشگویان او را به داشتن فرزندی قویتر از پدر مژده دادهاند. زئوس پادشاه خدایان و پوزیدون خدای دریاها و اسبها هر دو خواستگار او بودند؛ اما با شنیدن این پیشگویی پا پس کشیدند و طبق تصمیم خدایان پله که یک انسان بود و نیروهای خدایان را نداشت برای همسری با تتیس برگزیده شد، آنچنان که میدانیم اکثر اوقات، ازدواجها و کامیابیها در اساطیر یونان محل ساخت داستان و حتی حماسهاند، این بار نیز تتیس از این ازدواج سرباز میزند و به شکلهای مختلف در میآید تا پله نتواند او را بیابد و با او همبستر شود چرا که میترسید جاودانگی او و قدرتی که باید به فرزندش برسد با ازدواج با یک انسان به فرزندش انتقال پیدا نکند. سرانجام پس از گزیر ها و تعقیبهای فراوان پله با کمک بالیوس (اسب نیرو مند اساطیر یونانی) او را پیدا میکند و با او در میآمیزد و جشنی را در غار شیرون برگزار میکنند. بعدازاین ازدواج تتیس شش پسر به دنیا آورد و برای اینکه بفهمد آنها جاویدان هستند یا نه در آتششان انداخت و همگی سوختند و مردند، آخیلوس فرزند هفتم تتیس و پله است. پله از تتیس میخواهد که این بار فرزندشان را در آتش نیندازد و بگذارد پسر را در رودخانه مقدس اِستیکس تطهیر کنند. تتیس نمیپذیرد و آخیلوس را چونان دیگر فرزندانش در آتش مقدس می افکند، پله که سوختن فرزندش را می بیند از آتش نجاتش میدهد و او را که از ناحیه پا سوخته بود به دست کرون می سپارد، کرون که الهه جراحی است استخوان سوخته آخیلوس را بااستخوان اسب پیوند میزند و سپس پله آخیلوس یعنی همان آشیل را سر و ته شده داخل آب فرومیبرد و تمام بدن آشیل به جز قوزک پایش که در دست پدر است آسیبناپذیر میگردد.
6 278
چه قیامت است جانا، که به عاشقان نمودی؟
دل و جان فدای رویت، بِنَما عِذار ما را
حافظ
بیتی از غزل ۶
6 278
دلم گرفته بیا بیبهانه گریه کنیم
به یاد خاطرهای عاشقانه گریه کنیم
میان جمع بخندیم از سر اجبار
به حال غربت خود مخفیانه گریه کنیم
زبان مشترک عاشقان اگر اشک است
به جای شعر، به جای ترانه، گریه کنیم
نه دست من به سر زلف او رسید نه تو
بیا رقیب! بیا شانهشانه گریه کنیم
نشستهام به عزای خودم همان بهتر
که بر مزار بدون نشانه گریه کنیم.
-مجید ترکابادی.
