اتحاد جماهیر گوربوی

این داستان زندگی کوتاه و بی‌رحمانه جونکو فوروتای ۱۷ ساله بود. جونکویی که شاید ۱۹۸۹ کشته شد اما هنوزم بهش فکر می‌کنیم و امیدواریم جونکو‌های دیگه، عدالتی که حقشونه رو بگیرن.

چون اگه این جنایتیه که این بچه در ۱۶ سالگی مرتکب شده چه جنایتی قراره در ۲۰، ۲۵ و ۳۰ سالگی مرتکب بشه؟

همین الان هم توی فضای مجازی عکس‌های جونکو به استیکر تبدیل شده و پسرهای نوجوون بهش میخندن بدون اینکه حتی درک کنن چه اتفاقی افتاده و‌ چه فاجعه‌ای رخ داده که این ضعف شدید تربیت خانواده‌ها و همچنین مجازات زیر سن قانونی در تمام‌ دنیا رو نشون میده یه نوجوان فقط بخاطر اینکه زیر ۱۸ ساله نباید از مجازاتی که حقشه فرار کنه، حتی اگه اون مجازات حبس ابد و یا اعدام باشه

و حالا خیلی می‌شنویم که به قربانی‌های تجاوز میخندن و میگن فقط میخواستی بگی نه این اتفاقی بود که برای جونکوی ۱۷ ساله و هزاران زن که نه گفته بودن افتاد. هزاران زنی که شکنجه و کشته شدن چون فقط گفتن نه

با وجود احکام مجازات و غرامت جونکوی ۱۷ ساله هرگز عدالتی که حقش بود رو نگرفت. عدالتی که برای یه کلمه نه برقرار نشد و یه جون باارزش و یه زندگی فوق‌العاده از بین رفت چون به غرور یک نفر برخورده بود.

از مجازات ۱۵ نفر باقی اطلاعات خاصی در دست نیست و ممکنه از مجازات یا فرار کرده باشن و یا صرفا به غرامت محکوم شده باشن. درحالی که هیچکس از اون ۱۵ نفر حتی به ذهنش نرسید چرا باید به یه دختر بیگناه تجاوز بشه، شکنجه بشه و اینطوری بی رحمانه کشته بشه و همگی با لذت این کار رو کردن و ۴ نفر اصلی حتی از خودشون دفاع هم کردن. هر چهار نفر در اعترافاتشون بیان کردن این کار بهشون لذت و حس قدرت مطلق می‌داده و از تمام لحاظ شکنجه و تجاوز به جونکو لذت میبردن.

در تمام روند دادگاه‌ها و اتهام‌های ابتدایی دادستانی، مردم با خشم به دادستانی زنگ میزدن و درخواست اشد مجازات یعنی اعدام رو میکردن و زمانی که فهمیدن متهم اصلی یعنی هیروشی حتی حبس ابد هم نگرفته دادستانی و قاضی پرونده تا سال‌ها چهره بدی داشتن چون بنظر مردم ژاپن این جنایتکار‌ها مستحق مرگ بودن.

تتسو ناکامورا و کویچی ایهارا که نقشی در قتل جونکو نداشتن اما در تجاوزهای گروهی با بقیه شریک بودن به حبس محکوم شدن و سال ۲۰۰۰ از بازداشتگاه جوانان آزاد شدن.

یاسوشی واتانابه اول به ۵ سال و بعد به ۷ سال زندان محکوم شد. سال ۱۹۹۶ آزاد و به خانه مادرش نقل مکان کرد. در سال ۲۰۰۵ به یک بیماری تحلیل کننده عصبی مبتلا شد و پولی برای درمانش نداشت و در می ۲۰۲۱ مرد.

شینجی اول به ۶ سال و بعد به ۹ سال زندان محکوم شد. پدر و مادر و برادرش محکوم نشدن. بعد از آزاد شدن در ۱۹۹۸ به خانه مادرش برگشت و طبق دانسته‌ها تا ۲۰۱۸ بیکار بود. در ۲۰۱۸ به ظن اقدام به قتل دستگیر شد که سر جای پارک با یه باتوم فلزی به شونه یه مرد ۳۲ ساله ضربه زد و با چاقو به گردنش رو برید و در سال ۲۰۱۹ محکوم به یک سال و سه ماه زندان شد.

جویی به ده سال زندان محکوم شد که ۱۹۹۹ آزاد شد. نام خانوادگیش رو به کامیساکو تغییر داد و توی سال ۲۰۰۰ با یه خانوم چینی ازدواج کرد که به طلاق رسید و زمانی در یک شرکت فناوری شروع به کار کرد و همکارهاش فهمیدن واقعا کیه اخراج شد و دوباره درگیر یاکوزا شد. توی سال ۲۰۰۴ تاکاتوشی ایسونو ۲۷ ساله حمله کرد. اون رو توی صندوق عقب ماشینش انداخت و به بار مادرش برد و چهار ساعت مورد ضرب و شتم قرار داد و بخاطر این محکوم شد و سال ۲۰۰۹ آزاد شد. جوئی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۲ درحالی که درگیر داروهای روانپزشکی بود سرش بین کاسه توالت و مخزن آب گیر کرد و توی استفراغ خودش خفه شد‌

و جالب اینجاست که همگی درخواست تجدید نظر کردن حیف نونا. و بعد از دادگاه تجدید نظر احکامشون طولانی‌تر شد. هیروشی، متهم اصلی به ۲۰ سال حبس محکوم شد اما دادستانی درخواست حبس ابد رو برای هیروشی مطرح کرده بود و مردم بشدت خشمگین بودن که چرا هیروشی به اعدام محکوم نشده. همچنین خانواده میانو، پدر و مادر هیروشی مجبور شدن خونه خودشون رو بفروشن تا پنجاه میلیون ین ( معادل ۸۵۰ هزار دلار کنونی امریکا) به پدر و مادر جونکو پرداخت کنن. هیروشی در ۲۰۰۹ آزاد شد.

در ابتدا پلیس هویت این ۴ نفر رو مخفی کرد چون زیر ۲۰ سال بودن اما روزنامه تابلوی شوکان بونشون هویت پسرها رو کشف کرد و درجا افشا کرد چون مردم ژاپن همگی موافق بودن هیچکدوم لیاقت حق ناشناس بودن رو نداشتن‌. در ژوئیه ۱۹۹۰ همگی گناهکار شناخته شدن و توسط دادگاه منطقه توکیو برای آدم‌ربایی به قصد تجاوز جنسی، حبس، تجاوز، ضرب و جرح، قتل و رها کردن جسد محکوم شدن.

کمتر از ۲۴ ساعت بعد از مرگ جونکو، برادر شینجی بهش زنگ زد و گفت بنظر‌ میرسه جونکو مرده. گروه که از اول برای این جونکو رو نگه داشته بودن چون می‌ترسیدن جونکو حرفی بزنه حالا نگران کشف جسد شدن. اول جسد جونکو رو توی پتویی پیچیدن و توی یه چمدون بزرگ گذاشتن. بعد چمدون رو داخل یه بشکه فلزی بزرگ گذاشتن و داخلش رو با بتن پر کردن. ساعت ۸ شب ۵ ژانویه، بشکه رو به یه زمین خالی نزدیک یه کارگاه ساختمانی توی جزیره واکاسو بردن و بشکه رو دفن کردن. در اوایل سال ۱۹۸۹ (چندی بعد از قتل جونکو) هیروشی و جوئی به اتهام ادم‌ربایی و تجاوزگروهی به یه خانوم ۱۹ ساله در دسامبر ۱۹۸۸ دستگیر شدن. وقتی پلیس از هیروشی بازجویی کرد، هیروشی فکر کرد این مسئله درمورد جونکوعه و جوئی حتما تا الان به قتلش اعتراف کرده. پس به پلیس گفت که جسد جونکو کجاست و پلیس اولش بشدت گیج شد اما توی ۲۹ مارس ۱۹۸۹ بشکه حاوی جسد جونکو به همراه‌اثر انگشت ۴ نفر اصلی پیدا شد. جسدی که بخاطر اینکه توی بتن مونده بود تقریبا تازه بود.

در چهارم ژانویه ۱۹۸۹ هیروشی توی یه بازی ماهجونگ پول زیادی از دست داد و تصمیم گرفت طبق معمول خشمی که داره رو روی جونکو خالی کنه. هیروشی یه شمع روشن کرد و موم‌ داغی که ازش می‌چکید رو روی صورت جونکو ریخت. بعد دو شمع کوتاه شده درحال سوختن رو روی دو پلک جونکو گذاشت و جونکو رو مجبور کرد از ادرار خودش بخوره‌. بعد دوباره پسرها جونکو رو بلند کردن و کتک زدن و جونکو دچار تشنج شد و روی دستگاه استریوی شینجی افتاد. گروه برای اینکه دستشون خونی نشه، دست هاشون رو توی پلاستیک کردن و بعد دوباره به جونکو مشت زدن. ضربات مکرر بیسبال به سر جونکو باعث شد جونکو در وضعیت بدی قرار بگیره و هیروشی مایع فنک رو روی جونکو ریخت و جونکو رو آتش زد. جونکو تلاش کرد خودش رو خاموش کنه اما بعد از چند لحظه دست کشید. اما پسرها دست نکشیدن و تا ۲ صبح به حملات وحشیانه خودشون ادامه دادن. جونکو ۱۰ صبح توی تنهایی و وحشت از دنیا رفت.

به ندرت به جونکو غذا میدادن. جونکو رو مجبور میکردن مقدار زیادی الکل و شیر بخوره و دوتا سیگار رو همزمان بکشه. مجبورش میکردن بطور داوم بخار تینر استشمام کنه. از اونجایی که جونکو حتی تا دستشویی هم دیگه نمیتونست بره کف زمین مجبور بود دستشویی کنه. توی اواسط دسامبر، هیروشی به بهانه اینکه روی گودال ادرار جونکو پا گذاشته ران و دست‌های جونکو رو بارها سوزوند. وضعیت جونکو به جایی رسید که از زخم‌هاش بوی تعفن استنشاق میشد‌

انواعی از اشیای قطور مثل بطری، چوب و میله از جمله اشیایی بود که وارد واژن جونکو میشد و این کار رو بطور متعدد انجام میدادن. فارغ از این جونکو طی ۴۴ روز هزاران بار مورد تجاوز گروهی قرار گرفت. نه تنها ۴ نفر اصلی به جونکو بارها تجاوز کردن، بلکه نزدیک به ۱۵ نفر از دوست‌های ۴ نفر اصلی هم توی این جرم شریک بودن و تمامی این ۱۵ نفر حداقل ۵ بار به جونکو تجاوز کردن

توی سرمای دسامبر اونا جونکو رو درحالی که به ندرت بهش غذا میدادن توی بالکن برهنه می‌بستن و بدنش رو با آب سرد خیس میکردن. اون رو در حمام پر آب یخ فرو میبردن تا احساس خفگی بهش دست بده. جونکو رو از سقف آویزون میکردن و کتکش میزدن و یا برعکس آویزون میشد تا سرش رو به دیوار یا زمین بکوبن.