شامِ آخر

چی

وای

همچنین داخل ربات ناشناسم خیلی چیز ها ارسال میکنن که قلب آدم رو می‌شکنه و به هرحال، نادیده گرفتن هم حدی داره.

حقیقتا یک گروهی از افراد هستن که خیلی اینجارو به مسخره گرفتن. تقریبا تمام نوشته های اینجارو داخل گروهشون پرایوت شیر میکنن و نمیدونم دقیقا چی بهشون می‌گن، اما از اونجایی که این افراد درحال حاضر یک کینه مزخرفی از من به دل گرفتن (هیچ کاریشون نداشتم صرفا از این موضوع که یک الگو رو در آستتیک دنبال میکنم نفرت دارن) از این بابت مطمئنم که چیزای خوبی درموردشون نمیگن.

میتونم باهاتون صادق باشم عزیزانم؟

حقیقتی ورای من وجود دارد که هرگز قادر به درک آن نخواهم بود. حقیقتی که وجودم را در بر گرفته است و هر یک از تصمیماتم را به بازی می‌گیرد، حقیقتی که می‌گذارد به ژرف‌ترین نقاط فهم کردن برسم و در عین حال جلوی آگاه گشتنم بر زمان را می‌گیرد. این حقیقت شاید بزرگترین بدخواه من باشد چرا که می‌خواهد من در حساس‌ترین لحظات عمرم همه چیز را بفهمم اما هیچ چیز را واقعاً احساس نکنم...

حقیقتی بر ورای من وجود دارد که هرگز قادر به درک آن نخواهم بود. حقیقتی که وجودم را در بر گرفته است و هریک از تصمیماتم را به بازی می‌گیرد، حقیقتی که می‌گذارد به ژرف‌ترین نقاط فهم کردن برسم و در عین حال جلوی آگاه گشتنم بر زمان را می‌گیرد. این حقیقت شاید بزرگترین بدخواه من باشد چرا که می‌خواهد من در حساس ترین لحظات عمرم همه چیز را بفهمم اما هیچ چیز را احساس نکنم...

دلم خواست موریارتی رو بخونم

عزیزمی مهیار جانم.

سقوط کامو، موریارتی، تصویر دوریان گری.😭

عاشقش شدم.

هملت شکسپیر - سقوط کامو - تصویر دوریان گری - موریارتی - انگلستان عصر ویکتوریا

شام آخر

شعرهایم را بخوان و بهم قول بده لا به لای آنها حتی شده تار مویی، گلی، خط کوچکی از یک مداد که خیلی وقت است در برداری، یک اثر، تنها یک اثر از خود برایم به جا بگذاری.

خیلی احساس ازادی میکنم، احساس رها بودن، حتی شده برای چند دقیقه، دیوارهای کلیسا و همه چیزش، بهم احساس رهایی میده.

یکی از پست‌های چنل که موردعلاقتون هست + این پیام فوروارد بکنید تا بهتون یک کتاب برای خوندن پیشنهاد بدم

جواب ها الان گذاشته میشه

برای چالش لازم نیست جوین باشید

کاش چنین دوستانی پیدا کنم سه سال دبیرستان

خیلی دوستش دارم