شامِ آخر

و کلا با اون افرادی که به خاطر جایگاه و یا مقامشون فکر میکنن کارای نادرست برای اونا اشتباه نیست.

من به شخصه با تمامی اون افرادی که فکر می‌کنن چون یک برچسب جامعه‌پسند به خودشون دارن دیگه اجازه دارن هر غلطی دلشون میخواد بکنن سخت مخالفم

من به شخصه با تمامی اون افرادی که فکر می‌کنن چون یک برچسب جامعه‌پسند به خودشون دارن دیگه اجازه دارن هر غلطی دلشون بخواد بکنن سخت مخالفم

فقط یک احمق می‌تونه باور داشته باشه هر نظری میده درسته، عقاید و باور های خودش بهترینن، چون در یک چیزی بهتره می‌تونه به تازه وارد ها زور بگه، چون یک چیزی رو قبول نداره بدون اینکه دلیل درستی داشته باشه حق داره طرفداران اون چیز رو سرزنش کنه و بدتر از همه، به خودش اجازه بده درباره دیگران بدون شناخت کامل نظر بده

امان از دست خودشیفته

هیچوقت روی ما انسان ها یادداشت راهنمایی گذاشته نشده که بگه چی واقعا درسته و چی غلط، ما از همون اول موجوداتی بی حد و مرز با ذهنی گسترده و ویژگی هایی شگفت انگیز بودیم چی باعث شد در این حد نسبت به یکدیگر بی‌رحم بشیم؟

تعصب

نارسیستی و خودشیفتگی

نه این چیزیه که خدا گفته نه ببین طبیعت اینطوریه نه ببین آدم و حوا

چی باعث میشه اصلا بخوان تصمیم بگیرن کدوم چیز قابل قبوله و کدوم چیز نه؟ معیار هارو بر اساس چی انتخاب میکنن و چه چیز شرم آوری به اونها این غرور رو میده که بعد از کشتن یک بی‌گناه احساس روشنفکری و درستکاری کنن؟

نمیدونم آخه چی باعث میشه فکر کنن درست و غلط یا پست و پاک رو ذهن اون هاست که تشخیص میده؟ چی باعث میشه فکر کنن معیار های اوناست که شخصیت مردم رو تعریف میکنه؟

واقعا مسئله بحث برانگیزیه.

و چطور بعد از این به خودشون جرأت میدن یک نفر رو پست بنامند و اون رو به قتل برسونن؟

چطور بعضی انسان ها به خودشون اجازه میدن دیگری رو بر دیگری برتر بنامند؟