𝑴𝑶𝑶𝑵

✅

1~3

St.

فکر سال بعد رو بذار برای وقتی که امسال واقعاً تموم شده؛ تا اون موقع، هیچ سال بعدی وجود نداره. فقط تویی، این میز، این کتابا و فرصتی که هنوز داری. فعلاً فقط یک کار داری: امسال رو تموم کنی. نه با خیال راحت، نه با تضمین قبولی، نه با اطمینان از رتبه. با تمام تلاشی که از دستت برمیاد. بعدش هرچی شد، شد.

می‌پرسه‌: حالت چطوره‌‌؟ می‌گم: خاکستری؛ فقط بعضی وقت‌ها تیره‌تر می‌شه و گاهی اوقات، روشن‌تر. من نه اون‌قدر حالم بده، که از ادامه دادن دست بکشم‌؛ نه اون‌قدر دلم خوشه که به آینه یه لبخند واقعی بزنم. نمی‌دونم، شاید زندگی همینه.

قدم ازت کوتاه تره پس من رئیسم💅. ‌ ‌

از یک چیز مطمئنم، اینکه در زندگی هیچکس را به اندازه‌ی خودم اذیت نکردم.

🎀 اینجا، شروعِ قصه‌ی ۴۰۶ی‌هاست… برای روزایی که قراره بخونن، خسته بشن، حتی بیفتن ولی دوباره بلند بشن. و آخرش با افتخار بگن: ارزشش رو داشت. 🤍 📁 فولدر ۱ 📁 فولدر ۲ از اینجا شروع می‌کنیم؛ تا قبولی ۴۰۶ 🤍

‏من واقعا خسته‌ام. از اینجا، از دنیا، از مردم، ازدرس ، از مدرسه، از کتاب ، از فرار، از بی‌کاری، از خاورمیانه، از قطعی اینترنت. از همه چی خسته‌م. کثافت گرفته این زمان و مکان رو.

احساس غریبی داشت، انگار روحش پژمرده و تاریک شده بود؛ چیزی فراتر از غمگین بودن.

نمیدونم میتونم منظورم رو برسونم یا نه؛ من حد وسط ندارم: یا کسی رو آنقدر دوست دارم که به کوچکترین کارش حساسم، یا طرف برام اصلا مهم نیست.

ازم میپرسی چرا داریوش؟ چون غم رو ترجیح میدم به اضطراب،غم سکوت میده اضطراب تشویش و فرار و نگرانی . ترجیح میدم آدم غمگینی باشم تا مضطرب.

.In the name of God.