آذرگان | Ādūragān

راهو به‌صورت هم‌نشینی با کیوان اباختریِ وارونه (سرورِ خانه‌های ۷ و ۸)در خانه ۲ در مریتیوباگا قرار دارد. این یک ترکیب کلاسیک است زمینه را برای تخریب،نابودگری، مرگ آوری و فعالیت‌های زیرزمینی و پنهانی توسطِ حکومت جمهوری اسلامی فراهم می‌کند. (مانند برنامه‌های هسته‌ای)

❌دیسپوزیتور راهو در خانه ی ۹ با بهرام اباختری که سروروِ خانه ی ۱۰ است همسو است،و میل به خورشید (سرورِ خانه ۲)، و ناهید اباختری وارونه دارد که نشان‌دهنده هدایت منابع ملی ایران توسط رهبرش به سمتِ پروژه‌یِ هسته‌ای به سبک جهاد است.

ناهید اباختری به عنوانِ سرورِ خانه ۱۱ در خانه ۸ قرار می‌گیرد و از تلاش‌های مخفی و زیرزمینی مانند توسعه تسلیحات هسته‌ای حمایت می‌کند و به سروریِ راهو در خانه ۲ تمایل می‌یابد.

دشمنان مزدیسنا، از متن بندهش اینگونه القا میکنند که همه‌ی زنان، جهی و بدکار دانسته شده اند. در بخش مربوطه، پتیاره ی زن را جهی میداند. پتیاره در اینجا به معنی آفت است. معنی این بخش اینطور است که آفت زن، جهی (هرزگی) است. زیرا که هر چیزی را آفتی است.و این بخش، آفت چیزهای گوناگون را نام میبرد. مثلا آفت مرد پرهیزگار را اشموغان تبهکار میداند. اگر بخواهیم اینطور در نظر بگیریم، مردان هم باید معترض شوند و بگویند دین همه ی مارا اشموغ میداند! لیک اینگونه نیست و میان مرد اشون و مرد اشموغ تفاوت است. اگر زن در دین مزدیسنا اهریمنی بود، نام بسیار زنان پارسا در فروردین یشت اوستا آورده شده و بر آنان درود و ستایش فرستاده نمیشد. بزرگ زنانی چون دغدو بانو، بانو پوروچیستا، بانو هووی و... از بزرگان دین و مورد ستایش دین نبودند. در اوستا و گاتها بر زنان پارسا درود فرستاده نمیشد و به زنان به پیشی گرفتن از مردان و به مردان به پیشی گرفتن از زنان در کارهای نیک سفارش نمیشد. پس چه نیکوست بدون خوانش درست و کافی و با شناخت کم، به داوری نپردازیم و شبهات نادرست دین ستیزان را باور نکنیم.

win-wāng ān ast kē ahlawān srāyēnd ud Abestāg abar gōwēnd. barbut ud tambūr ud čang ud harw rōdihā ī srāyēnd win xwānend.[2]

وین بانگ آن است که پرهیزگاران نوازند و اوستا را برخوانند؛ بربط تنبور، چنگ و هر ساز زهی را که این‌گونه می نوازند، وین خوانند.

[1]:Bundahišn,Kapitel 1A,abar dām-dahišnih i gētīgīhā(1a7) [2]: Bundahišn,Kapitel XX,(206.2)

آنچه که پیرامونِ ستم های مسلمانان بر ایرانیان بدیهی است ،‌این است که بخشِ زیادی از پیروانِ دینِ کهنِ ایر، ناچار بودند برای زنده ماندن و یا زندگی بهتر و راحت تر و در امان ماندن از تبعیض ها، با هویتِ اسلامی زندگی کنند. چنانچه امروزه نیز همین‌گونه است و بسیاری از پیروانِ دینِ باستانی [چه نوکیش و چه کهن‌‌کیش ]، ناچارند چنین کنند.

[ احمد بیگ گرجی و احمدِ تیرانی هم به کیش ایشان گراییدند و تیران دهی است از اعمال صفاهان و از ایشان شنیده شد که اکنون در لباس گبری نیستند. در میان اهلِ اسلام پنهان شده اند رهسپار کیش خویشند ... آن کتاب به پارسی باستانی است و آن را جدِ آیین هوش ، به زبان معروف پارسی هم ترجمه کرده. فرهاد مردی باشد دانا و نزد اهل اسلام خود را محمد سعید می‌نامد و شیراب خویش را شیر محمد می‌خواند و آیین هوش خود را محمد قلی معرفی می‌کند ... ]

🔥 @adurgan 🔥 🏆 @adurgan 🏆

دادار اورمزد، که همان سرچشمه‌یِ آفرینش و سپنتامینوست، مردم را به شناخت و جویا شدنِ ذاتِ خودش فرا می‌خواند. این دعوت به شناخت به این دلیل است که اگر مردم حقیقت وجود او را درک کنند، تمایل و انگیزه بیشتری برای پیروی از او خواهند داشت. اورمزد، خدایی است که در گفتار و کردارِ خود روشن و شفاف است و هیچ چیز را از مردم پنهان نمی‌سازد. او وجود، حقیقت، ذات و ماهیت خود را به وضوح بیان می‌کند. دین اورمزد بر پایه آزاداندیشی و شناخت آزادانه بنا شده است و به مردم این امکان را می‌دهد که به سادگی و بدون هیچ گونه فشاری، به کشف و درک عمیق شخصیتی که او را به عنوانِ سرچشمه‌ی آفرینش می‌پرستند،بپردازند.

در مقابل، اهریمن به عنوان نماد پلیدی و فریبکاری، همه‌ی تلاش خود را به کار می‌برد تا خود را در پس نقابی از رمز و راز پنهان کند. او با ایجاد محدودیت‌ها در شناخت خود، مانع از آن می‌شود که پیروانش به درک صحیحی از ماهیت و ذات او دست یابند چون اگر مردم ذاتِ وجود انگره‌مینو را درک کنند، دیگر از او پیروی نخواهند کرد. بی شک، اگر مردم ماهیت و ذاتِ اهریمن را بشناسند و جویا شوند، به نیستیِ اهریمن [اینکه اهریمن روزی نابود می‌شود] پی خواهند برد و در نتیجه او را شایسته عبادت نخواهند دانست. شناخت عمیق ذات اهریمن به انسان‌ها امکان می‌دهد تا به دروغگویی و پلیدی‌های او پی ببرند و برای همین میان شناخت حقیقت اهریمن و پیروی از او رابطه‌ای معکوس وجود دارد. اهریمن به شدت تلاش می‌کند تا ماهیت و ذات حقیقی خود را از مردم پنهان کند، چرا که می‌داند با درک ماهیتش، مردم دیگر از او پیروی نخواهند کرد. برای جلوگیری از این امر، او برای پیروانش محدودیت‌هایی در زمینه شناخت خود وضع می‌کند و اهداف و نیاتش را هم از آنان پنهان می‌کند. بدین ترتیب، اهریمن همواره در پی ایجاد هاله‌ای از ابهام و سردرگمی حول خود است تا مرموزیت خود را حفظ کند.

آنها هم چنین معتقد بودند که اورمزد از انسان میخواهد که مرا بشناس؛ چرا که او می داند که اگر آنها مرا بشناسند پیروی ام خواهند کرد خواسته اهریمن از انسان آن است که مرا نشناس؛ چرا که او میداند که اگر آنها مرا بشناسند اصلاً از من پیروی نخواهند کرد.(دینکرد ۶: ۳۱) هرمزد را داد بِهی، دین آزاد اندیشی و زین راستی و کنش آشکارگی است و کام او این که مرا بپرسید،بجویید بیاموزید و بشناسید چه اگر چنین کنید از پس من بیش آیید. ( بندهشن : ۱۱ ) اهریمن را آیین بدتری و دین جادویی و سلاح دروغ و کنش، نهان خیمی است. او را کامه این است که مرا میرسید مرا مشناسید چه اگر مرا پرسید، بشناسید از پس من نیائید( بندهشن : ۱۲ )

🔥 @adurgan 🔥 🏆 @adurgan 🏆

اورمزد خدای آشکار است و همه‌ی مردم را به شناخت آزادانه‌ی خودش فرا می خواند! دینِ او آزاد اندیشی و سلاحش راستی است.

🔥 @adurgan 🔥 🏆 @adurgan 🏆

🔥ham Ādurbād¹ rāy gōwend ku-š guft ku harw kas be abāyēd dānistan ku az ku āmad hēm ud cim ēdar hēm ud abāz ō ku šawēm, ud man pad bahr ī xwēš dānēm ku az ohrmazd ī xwadāy āmad hēm ud a-pādexšāy kardan ī druz rāy ēdar hēm ud abāz ō ohrmazd šawēm.

🔥آنها در باره‌ی همین آذرباد¹ می‌گویند که او گفته است: هر کس باید بداند: "من از کجا آمده‌ام؟ هدف من از بودن در اینجا چیست؟ به کجا باز می‌گردم؟" من، به نوبه‌ی خود، می‌دانم که از نزدِ اورمزد خدای آمده‌ام، می‌دانم که من اینجا هستم تا دیوان را ناتوان کنم و به سوی اورمزد باز خواهم گشت.

پی نوشت : ¹منظور از [همین آذرباد]، موبد آذرباد زرتشتان، نوه‌ی موبد آذرباد مهراسپندان بزرگ است. موبد آذرباد مهراسپندان در زمان شاپور دوم، موبدان موبد بودند.

📚بُنخان : Dinkard6:D9

#دینکرد_پژوهی #دینکرد_ششم #جهان_بینی_ایرانی #آذرباد_زرتشتان #آذرباد_مهراسپندان #موبدان_موبد

🔥 @adurgan 🔥 🏆 @adurgan 🏆

#حجاب #سنت_دینی_زرتشتی #زنان_در_دین_زرتشتی #زنان_زرتشتی #موبد_سروش_پور

🔥 @adurgan 🔥 🏆 @adurgan 🏆

❓چرا شما زرتشتیان، میانه‌روی (پیمان‌) را به عنوان یکی از ویژگی‌های شاخص و برجسته دین خود معرفی می‌کنید و آن را عامل برتری مزدیسنا بر دیگر مذاهب می‌دانید؟ در حالی که اصل میانه‌روی و توصیه به آن، تقریباً در بیشتر مذاهب دیده‌می‌شود و مورد تأکید قرار گرفته است؟ سوامی پرابوپاد، بنیان‌گذار جنبش هری کریشنا، در باب اهمیت میانه‌روی در زندگی می‌گوید: «هر کار باید با میانه‌روی و تعادل انجام پذیرد، زیرا بهترین و برترینِ کارها در هر زمینه، کاری است که با میانه‌روی همراه است.» علاوه بر این، گوروها و فیلسوفان برجسته هندو از جمله راوی شانکارا، چایتانیا ماهاپرهاپادش، سوالی ویوکاناندا و دیگر بزرگان مطرح هندو، در آثار و سخنان خود به توصیه‌ی میانه‌روی پرداخته اند و آن را یکی از فضایل والا معرفی کرده‌اند. نتیجه آنکه باور و توصیه به میانه‌روی، ویژگی اختصاصی و ممتاز دین زرتشتی به شمار نمی‌آید، زیرا این اصل در سایر ادیان نیز وجود دارد و مورد تأکید است.پس نمی توانید به آن به چشم یک‌ مزیت نگاه کنید.

میانه‌روی و پرهیز از افراط و تفریط ، یک اصل خردمندانه و عقلانی است. این اصل ، چیزی است که هر انسانی، از روی تجربه و دانش اکتسابی(گوش سرود خرد ) و یا خرد و دانشِ ذاتی (آسن خرد ) می تواند به خوب بودن و نیک بودنش پی ببرد ، و در تداوم این موضوع، زمینه‌ی توصیه آن به دیگران ایجاد می‌شود. اما چیزی که باعث شده میانه‌روی ویژگی ممتاز و برجسته‌ی دین زرتشتی باشد این است که میانه‌روی در کارها به عنوانِ خودِ دینِ بهی در نظر گرفته‌می‌شود. در واقع میانه روی در کارها برابر است با دانشِ اورمزد (خودِ دینِ زرتشتی) برای‌نمونه در بندهشن [Kapitel V] آمده: [ اهریمن فرابود و بی بود [افراط و تفریط] را بر ضدِ میانه‌روی که دینِ بهی است قرار داد ] یعنی‌میانه روی برابر با خودِ دینِ زرتشتی است؛این موضوع ،میانه روی را از یک توصیه‌ی اخلاقی، انتزاعی و محدود به یک اصلِ برجسته و بسیار پررنگ تبدیل می کند. میانه‌روی که خردمندانه ترین و برترین راه برای انجام هرکاری است ، در هیچ مذهب دیگری تا این حد برجسته نیست. به همین علت میانه روی را به عنوان یک اصلِ خردمندانه، یک ویژگیِ بارز و برجسته‌ ‌و مایه‌ی برتری دینِ بهی از دیگر ادیان می‌دانیم. ✅چرا که این اصل خردمحور نزد ما در ارزشمندی، برابر و یکسان با خودِ دین (دانشِ اورمزد) است. ✍ماهداد مهرانی

📚 @adurgan 📚 📚 @adurgan 📚

💠دینِ زرتشتی پشتیبانِ جامعه‌‌ی آریایی است، و پایه‌ای ترین و ابتدایی ترین بخشِ سازنده‌ی یک جامعه، خانواده است به همین روی، مَزدَیَسنا بر تشکیل خانواده و ازدواج زنان و مردان بسیار سفارش می‌کند.

↩️اگر زنان و مردان ازدواج نکنند، خانواده که بنیادی ترین و پایه‌ای ترین رکن جامعه است پدیدار نمی‌شود . به همین دلیل ازدواج به عنوان راهی برای ساختن خانواده و راهی برای آرامش معنوی و رشد دو‌سویه ی زن و مرد در دین زرتشتی ،کاری بسیار ارزشمند و ستودنی است.

📚ud pad čar zan šōy nē kardan ud mard zan nē kardan nē ādoxšāy.[1] بازگردان: «اگر شرایط مناسب و درست فراهم است، زن نباید از ازدواج امتناع کند و مرد هم نباید بدون زن باشد.»

📚بن‌خان: [1]: Dinkard5:16:5

🔥 @adurgan 🔥 🏆 @adurgan 🏆

📚 @adurgan 📚 📚 @adurgan 📚

به باور برخی جامعه‌شناسان، گسترش زرتشتی‌گری، یک واکنش طبیعی به فرآیند گلوبالیسم است. که برخی از مردم از طریق آن، به دنبال حفظ هویت و اصالت فرهنگیِ ملی خود هستند. در این صورت، مبلغین مسیحی به احتمال زیاد، با چالش روبه‌رو ‌می‌شوند چرا که برای تبلیغ مسیحیت در چنین جامعه‌ای ،دشواری های بیشتری وجود خواهد داشت. این دشواری از آنجا سرچشمه می‌گیرد که مسیحیت در نوع طبیعیِ خود از ارزش های گلوبالیستی پشتیبانی می‌کند . چیزی که باعث می‌شود دین زرتشتی به عنوان یک دژ در برابر گلوبالیسم و جهانی شدن، این بخش مهم از هویت مسیحی را به چالش بکشاند و این چیزی نیست که خوشایند مبلغان مسیحی باشد.

زرتشتی‌گری به دلیل داشتن مفاهیم خاص خود مانند اخلاقیات ویژه و ممتاز، احترام به محیط زیست، و آموزه‌های مثبت و اخلاقی، برای ایرانیانی که به دنبال معنویتی پویاتر و با روحیه‌ی ایرانی هستند، قطعا بهتر از مسیحیت به نظر برسد. این امر به ویژه در دوران مدرن، جایی که مردم به دنبال معنا و مفاهیم عمیق‌تری از زندگی هستند، به طور طبیعی موجب رشد این دین در بین جوانان و نسل جدید شود. چیزی که در نهایت به طور طبیعی به ضرر مسیحیت تمام خواهد شد.

در نهایت، گسترش زرتشتی‌گری به ویژه در بین نسل جدید، و پیدایش نسل جدیدی از مبلغین دین زرتشتی، قطعاً به عنوان یک تهدید بسیار جدی برای تلاش‌های تبلیغی مسیحی در ایران در نظر گرفته می شود. گسترش تبلیغات زرتشتیان، نه تنها رقابت دینی را برای مسیحیان تنگ می کند، بلکه می تواند باعث بشود مسیحیان در برابر دینی که با هویت ملی ایرانیان پیوند دارد، دست به برخورد های نامناسب و رقابت ناسالم بزنند. در نهایت، چیزی که کاملاً‌ مشخص است، این است که گرایش به بازگشت به ریشه‌های فرهنگی ، باعث کاهش جذابیت تبلیغ مسیحی در ایران می‌شود و با گسترش زرتشتی گری، مسیحیت بنابر الگوهای اجتماعی ، به تنگنا خواهد افتاد.

چرا مبلغین مسیحیِ فارسی،بیشتر از آخوند های شیعه از گسترش زرتشتی گری وحشت دارند؟ چرا نوکیشان زرتشتی به کابوس شبانه‌ی شبانان و مبلغین فارسیِ مسیحیت بَدَل شده اند؟ علت تنفر و ترسِ شدید مبلغین مسیحی از نسلِ جدیدِ مبلغینِ زرتشتی چیست؟ زنگِ‌خطری که مبلغین ترسا احساس کردند چیست؟

در فضای تلگرام، مبلغین مسیحی به هر شیوه‌ای (تقریباً هر شیوه‌ای) سعی می‌کنند به نوبه‌ی خود با دین زرتشتی مبارزه کنند و باور دارند که دین زرتشتی به بزرگ ترین خطر برای مسیحیت در فضای سوشیال مدیای فارسی تبدیل شده.

از زمان تاسیس جمهوری اسلامی ، تا تقریبا اواخر دهه‌ی نود شمسی، بیشتر شیعیانی که در ایران، اسلام را ترک می‌کردند و به دنبال دین جدیدی بودند به سمت مسیحیت می‌رفتند. موسسات مختلف تبلیغی مسیحی که حمایت های مالی فراوانِ سازمان های مختلفی را داشتند، به ترویج مسیحیت می پرداختند و زمینه را برای جذب افراد مهیا می‌کردند. در حالی که زرتشتیان فاقد چنین توانی بودند. اما در پرتوی ملی گرایی، گسترش دین زرتشتی در چهار پنج سال گذشته شدت گرفته است، و مسیحیت که زمانی هیچ رقیبِ قدری در این‌صحنه نداشت، رقیبی قدرتمند به دست آورده است و همین موضوع باعث ترس و نگرانی مبلغین‌مسیحی شده. هرچند پیروان عادی مسیحیت در ایران ممکن است این حس را نسبت به وین زرتشتی نداشته باشند، اما این ترس و نگرانی ، باعث نفرت اکثر مبلغین مسیحی از دین زرتشتی شده است.

مسیحیت نسبت به اسلام، در برابر گسترش دین زرتشتی آسیب پذیر تر است. اما چرا ؟ این آسیب‌پذیری به‌ویژه در زمینه‌های هویتی، سیاسی، و فرهنگی قابل بررسی است. برای درک بهتر این موضوع، لازم است به چندین بعد اجتماعی توجه کنیم.

ایران با تاریخ طولانی و تمدن غنی خود، همواره محل تقاطع فرهنگ‌ها و ادیان مختلف بوده است. اما از آنجا که دین زرتشتی، به‌عنوان دینی با ریشه‌های باستانی، مدت‌ها پیش از ورود اسلام به ایران، بخش جدایی‌ناپذیری از هویت ایرانی محسوب می‌شده، نسبت به مسیحیت که اغلب دین اقلیتی ناچیز بوده است، ریشه های فرهنگی و تاریخی بیشتری دارد. هیچ دین پژوهی نمی‌تواند منکر بشود که مسیحیت،ارتباطش با هویت ملیِ ایرانی، بسیار کمتر از ارتباط زرتشتی گری با تاریخ و هویت ایرانی است. حتی مسیحیت در موارد زیادی پیوندش با ملی گرایی و فرهنگ ایرانی، از اسلام هم کمتر است، چرا که مسلمانان برخلاف مسیحیان، حداقل در ایران حکومت هایی داشته اند و در طی آن حکومت ها فرهنگ اسلامی را تا حدودی تثبیت کرده‌اند ، ولی مسیحیان از چنین چیزهایی برخوردار نیستند. به‌طور طبیعی، دین زرتشتی بیشتر از هر دین دیگری، با فرهنگ ایرانی و هویت ملی ایرانیان پیوند خورده است، در حالی که مسیحیت ، به‌عنوان دینی از خارج، نتوانسته چنین پیوندی ایجاد کند و ایجاد چنین پیوندی در آینده هم، برای مسیحیان تقریباً ناممکن و غیرعملی است.

در تحلیل جامعه‌شناختی، هویت ملی یکی از عوامل کلیدی در حفظ و گسترش ادیان مختلف است. دین زرتشتی در ایران به‌عنوان یک جزء از هویت ملی ایرانی و تاریخ پیش از اسلام شناخته می‌شود. در حالی که مسیحیت به‌عنوان یک دین خارجی که در دوران معاصر بیشتر در میان اقلیت‌های قومی و مذهبی ایران گسترش یافته، کمتر توانسته خود را به‌عنوان جزئی از هویت ملی ایران مطرح کند. این شکاف فرهنگی و دینی در میان مردم، باعث می‌شود که مسیحیت در برابر تغییرات اجتماعی و سیاسی آسیب‌پذیرتر باشد. در این شرایط، دین زرتشتی از آنجا که با تاریخ و فرهنگ ایران گره خورده است، در مقابل فشارهای خارجی و داخلی بسیار مقاوم‌تر تشخیص داده می‌شود.

یکی از همراهان کانال تعدادی از ویدیوهای این چنینی برای من در پیوی فرستاد که در آنها، مبلغین مسیحی دین زرتشتی را بزرگ ترین خطر برای مسیحیت در ایران می‌دانستند. این دوست عزیز با تعجب‌ و شگفتی، علت ترس و نگرانی این مبلغین از گسترش دین زرتشتی را از من پرسید . قصد دارم در یک پیام ، مفصلا و با رویکرد جامعه شناسی و منطقی به این موضوع بپردازیم و به پرسش دوستمان پاسخ بدهم.

🔥 @adurgan 🔥 🏆 @adurgan 🏆

13.30) u-š gōspand pad ēw hamāg sardag ēd rāy dād kū ka Gannāg-Mēnōg ēk be abesīhēnēd ēk be mānēd abesīhēnīdan nē šāyistan rāy kō(x)šišni pad abesīhēnīdan kam kunēd. [1]

بازگردانِ آزاد: اورمزد جانوران را به این علت به این همه نوع و گونه آفرید که اگر اهریمن یکی از این گونه ها را نابود بکند، گونه‌های دیگر باقی بمانند و به علتِ ناتوانی در از میان بردن همه‌ی این گونه ها، برای نابود کردنِ حیات و زندگی کمتر کوشش کند. بازگردان ساده: او جانوران را بدین همه سرده از آن روی آفرید که اگر اهریمن یکی را نابود کند، یکی دیگر بماند و به سبب ناتوانی در از میان بردن کوشش به نابود کردن کم کند.

تنوع زیستی به عنوان مجموعه‌ای از گونه‌ها، ژن‌ها و اکوسیستم‌ها، پایه و اساس عملکرد پایدار زیست‌کره است. حفظ این تنوع نقش کلیدی در جلوگیری از انقراض گونه‌ها و تثبیت پایداری حیات دارد .[2] مطالعات علمی در دهه های اخیر نشان داده‌اند که مناطق با تنوع زیستی بالا، به‌طور مستقیم ریسک انقراض گونه‌ها را کاهش می‌دهند، چرا که تنوع عملکردهای اکوسیستم و نقش‌های زیستی گونه‌ها را گسترده‌تر می‌کند.[3] تنوع گونه‌ها اجازه می‌دهد تا اکوسیستم‌ها در مقابل فشارهای محیطی، بیماری‌ها و تغییرات اقلیمی مقاوم‌تر بمانند، چون جایگزین‌های اکولوژیکی برای گونه‌های در خطر وجود دارد و اکوسیستم نقش‌های خود را حفظ می‌کند.[4],[5]

✅تنوع زیستی به‌طور مؤثری به کاهش احتمال انقراض گونه‌ها کمک می‌کند و تضمین‌کننده استمرار عملکرد اکوسیستم‌ها و بوم‌سازگان هاست. در بندهشن از متونِ پهلوی است،به این موضوع علمی به درستی اشاره شده است و با دانشِ امروزی مطابقت دارد.

[1]:Bundahišn,Kapitel XIII,abar čiyōnīh Ī gōspandān ī panĵ ēwēnag,(13.30) [2]:Tilman, D. et al. (1997). "Biodiversity and Ecosystem Functioning: Maintenance of Ecosystem Services." Nature, 380,p. 678. [3]:Cardinale, B. J., et al. (2012). "Biodiversity Loss and Its Impact on Humanity." Nature, 486, 59-67. p. 63. [4]:Convention on Biological Diversity (2011). "Global Biodiversity Outlook 3." United Nations.p. 112. [5]:Ehrlich, P. R., & Pringle, R. M. (2008). "Where Does Biodiversity Go from Here?" Science, 313(5789), p.13.

🔥 @adurgan 🔥 🏆 @adurgan 🏆

در اندیشه الهیاتی زرتشتی، خرد فراتر از یک توانایی عقلانی و انتزاعی، که جلوه‌ای از فیض و برکت بهمن امشاسپند است که به انسان ارزانی شده. بهمن در لغت یعنی‌منش نیک و یکی از نماد های این امشاسپند که نزدیک ترین امشاسپند به دادار اورمزد نیز می‌باشد، پرنده‌ی خجسته‌ی جغد است. این پرنده هرچند اصلی ترین نمادِ بهمن امشاسپند نیست، با این امشاسپند در پیوند است و نمادی از خرد و دانش شمارده‌ می‌شود؛ به همین روی، در بندهشن،نوشته های دیگر و همچنین سنت شفاهی ،یکی از نام‌هایش مُرغِ بَهمن است.

در روزگاران باستان، فانوس،چراغ و راهنمای مردم در شب‌های سیاه و تار بود. هرکسی که شب را بی‌فانوس می‌پیمود، سرانجام در هراس و سردرگمی غرق می‌شد و به بی‌راهه می‌افتاد. بنابراین فانوس وسیله ای بایسته و ضروری برای مسافرت در شب‌ها به شمار می‌رفت. در سنت زرتشتی، خرد را از آن روی همچون فانوس می‌انگاریم که بهره‌مندی و برخورداری از آن ، به همان میزان بایسته و ضروری است که برخورداری از فانوس برای مسافران شب در گذشته. چنانچه داشتن فانوس،لازمه‌ی پیمودنِ مسیر شب و رسیدن به مقصد است، برخورداری از خرد هم، لازمه‌ی رسیدن به بهشت است . کسی که خرد ندارد به بهشت نمی‌رسد،چنانچه بی فانوس در دل شب گم خواهیم شد. اما این موضوع به کدام اصل اشاره دارد؟ بایستگی خردمندی برای بوختشن(نجات) این اصل ، در الیهات زرتشتی، بیان می‌کند بهره‌مندی از خرد یکی از مهم ترین شرایط دست‌یابی به نجات(بوختشن) و رسیدن به بهترین زندگی(بهشت ) است. یکی از بایسته‌های بهره مندی از نجات،بهره مندی از خرد است . خردی که خود دو بعدی و دو وجهی است و بر دو نوع است. رسیدن به بهشت، مشروط بر داشتن خرد است. کسانی که ایمان داشته باشند ، ولی خودشان و ایمانشان از خرد بی‌بهره باشند، نمی‌توانند به بهشت برسند. و جنسیت و جایگاه اجتماعی و ... در این امر تاثیری ندارد. چنانچه انسان بی‌خرد این گیتی خود را تباه می‌کند و از دست می‌دهد ، زندگی‌مینویی خود را هم بدانسان از دست خواهد داد . افزون بر این، خرد در زرتشتی گری نمادی از پیوند مستقیم و زنده‌ای میان انسان و سپنتامینوست. به همین علت دین در کنار خرد، معنا پیدا می‌کند و عامل رستگاری است. بنابراین، داشتن خردمندی و برخورداری از خرد، نشانه بارز انسانی است که مستحق ورود به بهشت است. البته فراموش نکنیم که جایگاه هیچ کسی در بهشت یا دوزخ تضمین شده نیست و راه پَتِت (توبه) همیشه باز است (دینکرد ششم،۱۶۸) .کسی که بی خرد زیسته ،می تواند از درِ پتت، به سوی یک‌زندگی خردمحور و مطابق با دین(=دانش) گام بردارد و نباید هیچگاه از بخشش یزدان ناامید بشود. اگر در زندگی خود، این ویژگی اهورایی را کم ارج نهاده‌ایم، می توانیم به اصلاح این کاستی بپردازیم.

خرد، فراتر از یک مفهوم ذهنی و انتزاعی، و همچون اسلحه‌ای است در دستِ دادار اورمزد، که بدی ها و پلیدی ها را دور می‌سازد. به همین علت خرد را همچون‌ شمشیر و به سانِ یک اسلحه در نظر‌می‌گیریم. این‌ موضوع، یادآورِ بخشی از دینکرد ۶ است : «آن که به خرد و دانش آراسته است، از اهریمن و دیوان دور می‌ماند؛ زیرا خرد، سلاح اهورامزدا است که دیو را نابود می‌سازد و روان را به سوی بهشت رهنمون می کند.»

فانوس، همچون خردِ ذاتی(آسن‌خرد) است . و سوخت و روغنی که درون فانوس را پر می‌کند، همچون خرد اکتسابی و خردی است که از راه شنیدن و تجربه به دست می آوریم(گوش سرود خرد) اگر کسی ،فانوس را داشته باشد، اما سوختی در آن نریزد، فانوس به کارش نمی آید و نمی‌تواند از آن بهره‌ ببرد. کسی هم که خرد ذاتی(آسن‌خرد) دارد ولی آن را با خردِ اکتسابی پر نمی‌کند، نمی تواند از خردِ ذاتی خود استفاده کند و به کارش‌نمی آید. کسی که سوخت (خرد اکتسابی=گوش‌سرود خرد ) داشته باشد ولی فانوس (خرد ذاتی) نداشته باشد، سوختِ تنها به کارش نمی‌آید و نمی‌تواند از آن استفاده کند. تشبیه خرد به فانوس در سنت زرتشتی، در حقیقت بازنمودی از بایستگیِ با هم داشتنِ این دو خرد به صورت همزمان و پیوسته است.

🔥 @adurgan 🔥 🏆 @adurgan 🏆