Text

همه میدونن نقطه ضعفمی، همه به غیر خودت.

و ناگهان برای تمام غم‌هایی که به قلبم رسیده بود، سکوت کردم...

اونی که فکر می‌کنی بهت آسیب نمی‌زنه، تیکه‌پارت می‌کنه

یکی می‌گفت از کجا میدونی دوسش داری؟ گفتم وقتی ناراحتش می‌کنم خودم بیشتر ناراحت می‌شم.

امروز June 15، روزِ جهانی گل گرفتنه.

من درکامو کردم الان دنبال توقع ام.

‏پروانه های تو قلبم مادرشون گاییده شده.

‏فراموشش کن عزیزم، بی شک اگه دوستت داشت، این چنین آشفته حال نبودی.

دیگه حتی ازت کینه هم ندارم، توام برای من یکی مثل بقیه ای.

از من آدمی ساختند که دائم احساس می‌کند باید برود.

واقعیت اینه تو هیچ‌وقت نمیفهمی من چقدر برات گریه کردم.

‏نمیدونم ولی دلم پُره، دلم کِدِره، دلم تَنگه ، دلم آشوبه، دلم خیلی چیزای سنگینی توشه.

‏آدم تو زندگیش، یهو یکیو میبینه که دیگه بقیه رو نمیبینه.

ماییم و نیم‌جانی، آن هم به لب رسیده. ـ اهلی شیرازی

کاش ‌همونجا که محکم بغلم کرده بودی همه چی تموم میشد

عکسایی که میترسیدم پاک شه رو خودم پاک کردم، آدمایی که میترسیدم یه روزی نباشن رو خودم بلاک کردم؛ دیگه منو از چی میترسونی.

‏زندگی داره هر روز" كی فكرشو ميكرد " تر ميشه !

حوصله توضیح دادن ندارم ولی اگه بغلم کنی تا خود صبح گریه میکنم.

گاهی لازمه ساکت بمونی، چون هیچ کلمه ای نمیتونه چیزی که توی دلت هست رو توصیف کنه.

بعضی از خستگی‌ها هیچوقت از تن آدم بیرون نمیره‌ فقط از روزی به روز بعدی منتقل میشه.