مُسَطِّع

گفتم بریم دمِ خونه هاتون. گفتن عمو اولین بارمون بود! گفتم پس کیه که یه مدت هر از چند گاهی زنگ خونه هارو میزنه و در میره؟ اسمِ یکیو گفتن گفتم بریم دم خونش😂 گفتن عمو ول کن ما که گفتیم کی بود! با اخم گفتم دستتون توی دستم می مونه تا دستِ اون رو نذارید توی دستم!😂 یکیشون با گریه گفت عمو حداقل یکم شل کن خیلی سفت گرفتی😂

گفتم بریم! همزمان یه پلیسم اومد قنادی تصادفی😂 یکم با صورتجلسه و شکایتش سکته شون دادم😂 آزار دارم.

نمیگفتن خونشون کجاست. گفتم نمیگید؟ من امشب محله رو آتیش بزنم خونه تون رو پیدا میکنم! بردمشون داخلِ قنادی محله به قناد گفتم این دوتا رو میشناسی؟ گفت آره پسرای فلانی و فلانی هستن😂

اخم کردم به دوستش گفتم بیا اینجا! اون از ترسش خشکش زده بود دستِ جفتشونو سفت گرفتم و بردمشون دمِ خونه پیرمرد. دستشو آوردم بالا گفتم یالا زنگو بزن! زنگ زدن و پیرمرد اومد دم در گفتم حاج آقا چند روز پیش قولِ گرفتنش رو دادم. چهارتا حرفم اون به این بچه ها زد😂 دستشونو هر کدوم یه طرفِ خودم نگهداشتم گفتم یالا بریم خونتون

گفت گوشی فروشی؟ اینجا؟ میدونستم نداره😂 تا اومد بگه نه نداره دست انداختم گردنشو چسبیدم😂 گفتم زنگِ کیو زدی در رفتی! بغض کرده بود😂 گفت عمو من نبودم! گفتم دیدمت سرِ پیچِ کوچه دویدی! گفت من نبودم دوستم بود! گفتم بریم دمِ خونتون بابا ننتو ببینم... وسطِ راه گفتم آها! بریم خونه یِ اون پیرمردِ بدبختی که آزارش میدادید. وسط راهِ یه پسر دیگه دوستش بود. یهو مثلِ خیار دوستشو فروخت گفت عمو این زنگتونو زد نه من!😂

نزدیکش که شدم دیدم یکم ازم دور میشه فهمیدم میدونه زنگِ ما رو زده به همین خاطر نزدیکش نشدم چون حالِ دویدن نداشتم😂 میخواستم به ذهنم بگیرم تا با پاهام. رفتم گوشی فروشی که نزدیک اونجا بود. رفتم داخل الکی یه سوال پرسیدم و اونام گفتن نداریم و اومدم بیرون و با چارتا کاسبِ محله چاق سلامتی کردم. حالا این پسر تمامِ لحظات حواسش به منه. از ترسِ منم رفته بود اون طرفِ خیابون. عادی رد شدم و صورتم حالتِ گشتن دادم و گفتم آقاپسر! گوشی فروشی جز اینجا جای دیگه سراغ داری؟ آخه گارد میخواستم نداشت... در حینِ پرسیدن چند قدم بهش نزدیک شدم

با شلوار اسلش و کفش مجلسی و تیشرت در ضایع ترین حالتِ ممکن و شلوغ ترین زمانِ محله رفتم تا پیچِ کوچه و شل کردم راه رفتم و از دویدن ایستادم که اون پسر شک نکنه و از دور در نره... خودم زدم به اون راه و بهش توجه نکردم

سریع لباس رو پوشیدم و شلوار اسلش و اولین کفشی که دم دست بود پوشیدم. کفش مجلسی😂 دویدم سر کوچه

یه لحظه با خودم فکر کردم همه که خونه هستن و کسی که بیرون نیست پس کیه؟ سریع پریدم رویِ پنجره تا ببینم کیه که دیدم سرِ پیچ، دقیقا سرِ پیچِ کوچه یه نوجوون دَر رفت و فقط رنگِ تیشرتش رو بخاطرم سپردم چون کمتر از یه ثانیه دیدمش.

این برا چند روز پیش بود که پیرمردِ همسایه این رو بهم گفت. چند دقیقه پیش خونه بودم که زنگِ خونه رو زدن...

یه مدتیه حدودا چند ماه یه عارضه ای در محله یِ ما افتاده که زنگِ درِ خونه ها رو میزنن و فرار میکنن... من ابتدا فکر میکردم فقط خونه یِ ما رو میزنن تا اینکه چند روز پیش فهمیدم زنگ همسایه ها هم میزنن و پیرمردِ همسایه پیش من شکایت کرد که آقا زنگِ ما رو میزنن و در میرن شما میدونی کیه؟ گفتم عه پس فراگیره. نمیدونم ولی حالا که فراگیره من اینا رو میگیرم...

تفاخرِ بین المللی ندیده بودیم که دیدیم...

جایی ایستاده بودم. یکی اومد گفت شما قیافت آشناست! قدیما همکلاسِ پسرم فلانی نبودی؟ گفتم من؟ یه همکلاسی به شباهتِ این فامیلی داشتم ولی به این اسم نبود. گفت رشتت چی بود؟ گفتم فلان. گفت پسرررم فیزیک هسته ای میخوند! الان خارج از کشور اتریشه! خندم گرفت گفتم خداحفظش کنه ان شاء الله... خدایا شکرت.

راضی بودم از گفتگویِ امروز. جلویید واقعا. بالایید. به وجودتون افتخار میکنم و کِیف میکنم مخاطبم ف رو گفتم فرحزاد که هیچی بلکه فرانسه ست... دمتون گرم.

میگفت چون من قبلا بزن بهادر بودم، دور و اطرافِ مجالس میگردم که اگه دعوایی شد فِیصله بدم یا کسی قصدِ آسیب داشت رو دفع کنم! هنرش دعوا کردن بود اما همین استعداد رو خرجِ سیدالشهدا کرد و شد رسولِ ترک که ۶ صبحِ جمعه روضه هفتگی شروع میشد و این از ۶ تا ظهر گریه میکرد تا جایی که دوستاش آرومش میکردن! هنرمون چیه؟ خرجش کنیم برایِ اباعبدالله...

گفتم در مجموعه یِ دعوا سرِ علی ست که مومنین ظرفیت هایِ خودشون، استعدادِ خودشون رو خرجِ سَبیلِ الله کنن عاقبت بخیرن. رسولِ تازه توبه کرده چی بلد بود؟ هیچی! نه آشپزی نه سینه زنی نه گریه کنِ خوبی بود! هیچی بلد نبود!

آدم غبطه میخوره یه سری آدما واقعا یه جوری دیگه ای با امام حسین زندگی میکنن یه جور دیگه ای امام حسین را دوست دارن و امام را درک میکنن انگار عاشقی را معنا میکنن آدم حتی وقتی احوالاتشون را میشنوه هم به حالشون غبطه میخوره https://t.me/mosatteh/3490

خدا آقای سجادی مسئولِ جلسه شیفتگان رو حفظ کنه. این کتاب هم بله هست.

سلام.این کتابم خوبه. از احوالات سید میگه و از اتفاقاتی که براش افتاده.