بَعدِ سکوت؛

3:10

اگه یه روز بیای و من دچارت نباشم چی؟

‌صبحی گره از زمانه وا خواهد شد...! - میلاد عرفان‌پور

‏و  ‏باز می‌گردی در خویش ‏و هیچ‌کس نخواهد دانست ‏که در دلت ‏چه گذشته است.

محمد مختاری

ولی حتی حالا، وسط همه‌ی دردها، وسط تمام تنهایی‌هام… بازم به تو فکر می‌کنم. بعضی وقتا فکر می‌کنم شاید هیچ‌وقت نتونم فراموشت کنم. شاید تو همیشه میمونی تو قلبم و هیچ وقت یاد تو و خیالت من رها نکنه

ما خیلی عمیق بودیم. نه فقط یه رابطه، یه گره، یه اتصال محکم که حالا با نبودنت… یه‌جورایی همه‌چی از هم باز شده. نمی‌دونم ناراحت باشم که تو رفتی… یا اینکه این همه درد و بی‌پناهی توی زندگی‌مه.

میدونی

ولی هعی

میگفتش که : تو تنها کسی بودی که جلوت لازم نبود قوی باشم. می‌تونستم از درد بگم و مطمئن باشم، بغلم می‌کنی، فقط دستتو می‌ذاری روی چشمام، آروم، و من حس می‌کنم امن‌ترین‌ جای دنیا اون‌جاست… تو آغوش تو.

یکی قشنگ میگفت

‏لیوان مارو زدن شکوندن شما از نیمه پرش حرف میزنی؟

ما بدو.. آرزوهامون بدو...

🖤؛

عدالت را کشته اند و قاضی مجرم است.

‏بله، ما غمگینیم یا من غمگینم، می‌دانم، ولی همین است که هست. شاید نسل بعد بتوانند از چیزهای شاد هم بگویند. ‏آینه‌های‌ دردار - هوشنگ‌ گلشیری

وقتی غم تمام شد شادی را بلدی؟

بنده دیگه نه پیام اول را خواهم داد، نه دلم برای کسی تنگ خواهد شد.

عام

وقتی چیزی من رو رنج میداد در موردش با کسی حرفی نمیزدم . . . خودم در موردش فکر میکردم به نتیجه میرسیدم و به تنهایی عمل میکردم نه اینکه واقعا احساس تنهایی بکنم . . . بلكه فکر میکردم که انسان‌ها در آخر باید خودشون ، خودشون رو نجات بدن !