es
Feedback
سکوتِ سیناپس 𐙚

سکوتِ سیناپس 𐙚

Ir al canal en Telegram

@Taraa02_bot

Mostrar más
El país no está especificadoLa categoría no está especificada
200
Suscriptores
-224 horas
-37 días
-930 días
Archivo de publicaciones
to day 🍭🫗🎀✨

جمعی از چنلای درسی که نمیذارن بی‌خیال شی👩🏻‍💻✨. انگیزه، انرژی، جوِ درس خوندن و یه مشت آدم که هنوز برای هدفشون می‌جنگن...🔥
جمعی از چنلای درسی که نمیذارن بی‌خیال شی👩🏻‍💻✨. انگیزه، انرژی، جوِ درس خوندن و یه مشت آدم که هنوز برای هدفشون می‌جنگن...🔥 ▪︎Folder¹ | Folder² | Folder³ . اگه اهل تسلیم شدن نیستی، فولدرارو اد کن❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥.

دنیا اگر کمی با من مهربان‌تر بود، به جای اینکه مدام آدم‌های اشتباه را سر راهم بگذارد، آدم‌های موردعلاقه‌ام را ماندنی می‌کرد.

من آدمیم که با دیدن اشکِ دیگران، چشم‌هام خیس میشه. وقتی یکی از ته دل می‌خنده، قند توی دلم آب میشه. اگه توی خیابون یه سگ ببینم و نتونم بهش غذا بدم، تا ساعت‌ها عذاب وجدان می‌گیرم ،حتی موقع راه رفتن، حواسم هست مورچه‌ای زیر پام له نشه. پس اگه یه روز اون روی تاریک منو دیدی... قبل از هر قضاوتی، یه لحظه با خودت فکر کن که چه چیزی باعث شده آدمی با این همه دل‌نازکی، به اون نقطه برسه.

:)))))
:)))))

به صدای قرآن راس ساعت7:20 که فکر می‌کنم، استرسم یهویی چند برابر می‌شه؛ همون لحظه‌دلم می‌خواد کلا غیبم بزنه و سر جلسه آزمون محو بشم.

من و خودکارم داریم تمام میشیم اما شیمی قصد تمام شدن نداره😔
من و خودکارم داریم تمام میشیم اما شیمی قصد تمام شدن نداره😔

شُکر برای سیناپس؛آن فاصله پُرمعنا که راز پیوندِ فکر و احساس را زنده نگه می دارد .

شاید آدمی به قدرِ شنیده شدن، به دیده شدن هم نیاز داشت؛ به این که به چشمِ کسی بیاید.

چنلای کنکوری و دیلی های دانشجویی و درسی، این پیامو فور کنید فولدر بزنم‌👩🏻‍💻❤️‍🔥✨.
جوین باشید و ریپلای نکنید.
Limit: 200 ch.

ازت متنفرم قهوه واکنش قهوه رو به من: مجبور نبودی تا الان ول بگردی که بعدش بیای دست به دامن من بشی
ازت متنفرم قهوه واکنش قهوه رو به من: مجبور نبودی تا الان ول بگردی که بعدش بیای دست به دامن من بشی

Repost from N/a
اتاق رویاهام 🧽🪞🧹🧼🫧🌟
اتاق رویاهام 🧽🪞🧹🧼🫧🌟

ولی باید از ماها تو تاریخ بنویسن کسایی که خوشیاشون،ذهنشون،روحشون،اعتماد به نفسشون،امیدشون رو فدای آزمونی کردن که هیچ عدالتی توش نبود. که چقدر زیادن کسایی که بخاطر همین آزمون زندگی نکردن! چقدر توسری خوردن حتی از پدرومادرشون چقدر از عمرشون به باد رفت.. چقدر شبا با استرس اینکه نکنه فردا از امروز بدتر باشه تاصبح خودخوری کردن... چقدر دویدن و نرسیدن ولی تو همون دوره بعضیا خوابیدن و رسیدن.. بنویسن از گریه هایی که هیچکس ندید و نفهمید بنویسن از زندگی کردن تو شرایطی که همش اجبار بود و اجبار. بنویسن اونا فقط خواستن زندگی کنن ولی بهترین سال های زندگیشون همش با استرس گذشت!