"BlinkMoment

تابوت جوان سنگین است. نه از وزن بدن ، بلکه از وزن آرزو.

در دنیای دیگر باز مرا پیدا کن دوباره عاشقت خواهم شد حتی اگر تقدیر نرسیدن به تو باشد:))

شوق شهرت رفت و ذوق آرزوها هم که مرد  موی کم کم شد سپيد، از خواب بيدارم کنيد. -رحیم معينی.

نه بابا عن تایم بودن چیه

کاش تقویم 1404 دی نداشت...

عمری که فقط طی شد، عمری که فقط رد شد، ماییم و شب و آه و تشویشِ چه خواهد شد..

تو مهم بود بمانی که نماندی رفتی جان که باید برود؛سفت به من چسبیده‌است

تقصیر ادبیات فارسی ست که بعد از من و تو ، او می آید ..

گریه برحال کسان بیشتر از خود داریم...

اندکی دورتر، خانه‌ای است که می‌سوزد بعد خانه‌ای دیگر، و بعد خانه‌ی خودت. نمی‌دانی؟! انتظار چه را می‌کشی؟! اگر دور باشی - به خانه‌ات نزدیک می‌شود. نمی‌دانی؟ هیچ‌کس امروز از حریق دور نیست.

هرکه که او بیدارتَر،پُر دَردتَر..

از قضا روزی اگر حاکم این شهر شوم خون صد شیخ به یک مست فدا خواهم کرد ! وسط کعبه دو می‌خانه بنا خواهم کرد تا نگویند که مَستان ز خدا بی‌خبرند!

گاهی وقت ها دلم تشنه ی نگاهت می‌شود؛ اما چون دل تو به یاد من نمی‌افتد از گفتنش گریزان می‌شوم...

جیک جیک زهرمار،من هنوز نخوابیدم🥹

ناموسا وضعیت یجوریع که بتمن هم بود الان شورتش میکشید رو سرش گریه میکرد

زِ خونِ ما وضو کردی به چَشم خود تماشا کُن زِ خونِ تو حنا گردد به زودی دست و پای ما